Όχι, ούτε εσένα σε ξέχασα. Εσένα που από τη Δευτέρα το βράδυ περίπου, το πιο cool θέμα για σένα στη πόλη, ήταν το κλείσιμο του σταθμού των παλαιολιθικών, ξεχασμένων, ορφανών του Στάλιν, κατευθυνόμενων… αυτών του ΚΚΕ ρε παιδί μου. Και εσύ έτρεξες αφού το διάβασες στην αρχική σελίδα που σου βγαίνει, πριν διαβάσεις τα (χωρίς ουσία) mail σου, όχι πολύ μακριά βέβαια, μέχρι το διπλανό παράθυρο που άνοιξες στον υπολογιστή που έχεις σπίτι σου, εκτός αν και μετά από πολύ κόπο και θυσίες, καταφέρνεις και συντηρείς internet στο σούπερ smartphone σου (που ακόμα δίνεις δόσεις μέσω πιστωτικής). Σκέφτηκες να το σηκώσεις πρώτος στα social media αλλά είδες (με χαρά) ότι και άλλοι όμοιοι σου το έχουν ήδη κάνει, και μάλιστα, το έχουν ομαδοποιήσει κιόλας.
Σκέφτεσαι, πολύ κιόλας. Θες για άλλη μια φορά να έχεις εσύ το προνόμιο της μεγαλύτερης εξυπνάδας με τις λιγότερες λέξεις, ανάμεσα στο κοπάδι που είναι μαζεμένο εδώ, αλλά ο καθένας πίσω από τη δική του οθόνη...
