Με το κόμμα της εργατικής τάξης

Μια βδομάδα απέμεινε για τη διεξαγωγή των εθνικών εκλογών. 

Ο αστικός πολιτικός κόσμος συνήθως τις εμφανίζει ως την ύψιστη στιγμή της λαϊκής βούλησης. 

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για αστικές εκλογές για την ανάδειξη αστικού κοινοβουλίου και αστικής κυβέρνησης. 

Απ' αυτή την άποψη είναι επί της ουσίας κορυφαία στιγμή για το αστικό πολιτικό σύστημα. Μ' αυτό κατορθώνει δυο κυρίως πράγματα: 

α) να ανανεώνει τις εσωτερικές του ισορροπίες και 

β) να δημιουργεί την ψεύτικη επίφαση στην πλειοψηφία του λαού ότι αυτός εκλέγει τη δική του κυβέρνηση. Για το σκοπό αυτό λειτουργούν όλα τα φίλτρα της αστικής προπαγάνδας με κύριο μοχλό τα ΜΜΕ. Ωστόσω, αυτό δε σημαίνει μια ενέργεια περιττή για το λαό. Χρειάστηκαν πολυετείς αγώνες και θυσίες για να επιβάλουν οι πληβείοι τη θέλησή τους στην αστική τάξη.

Πρωτοπόρος σ' αυτό τον αγώνα με πόνο και αίμα η πλειοψηφία των εργαζομένων, η εργατική τάξη. Επρεπε να ακουστεί ακόμη και στην κάλπη η φωνή από τα εργοστάσια, τα γιαπιά και τα χωράφια. Τώρα γίνεται συνεχής προσπάθεια η διαδικασία των αστικών εκλογών να είναι το εφαλτήριο ανανέωσης της αστικής εξουσίας. Χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για το μεγάλο αστικό βρόχο στο λαιμό του εργαζόμενου λαού.

Σκέψεις ενός φανατικού Βαλκάνιου

1. Αυτή τη φορά, η κάλπη έχει το σχήμα του τάφου που δεν περιμένει την ψήφο, αλλά τον ίδιο τον πολίτη να πέσει μέσα. 
Οι ηθικοί αυτουργοί που χρεώνονται τους αυτόχειρες, προσπαθούν, εν μέσω εκλογών, να δημιουργήσουν μια σύνθεση επίπλαστης ηρεμίας και λησμονιάς που θα σκεπάσει τους νεκρούς.

2. Ρηχός και επικίνδυνος ο Χρυσοχοΐδης χοντραίνει το παιχνίδι της κρατικής τρομοκρατίας. 

Τυπική συμπεριφορά καμένου χαρτιού. 

Αξίζει να πάρει μια θέση στο Επικρατείας της «Χρυσής Αυγής».

3. Η ελληνική Αριστερά δεν θ' αργήσει να εισπράξει την περιφρόνηση των πολιτών, εξαιτίας της προσκόλλησής

Οι μαγνήτες και οι καρφίτσες

Είμαστε σε πόλεμο. Η μόνη αλήθεια που γίνεται απολύτως και εμπειρικά κατανοητή και αποδεκτή από το σύνολο του ελληνικού λαού ως ιστορικού υποκειμένου. Κι επιμένω, σύντροφοι, μέρες προεκλογικές που είναι, στο ιστορικό υποκείμενο ελληνικός λαός, γιατί πάνε δεκαετίες τώρα, ειδικώς δε η τελευταία ευρωδεκαετία μετράει, που πλην ΚΚΕ κι όχι γενικώς της αυτοπροσδιοριζόμενης αριστεράς, ο λαός δεν... «παίζει», ούτε στην κεντρική πολιτική σκηνή, αλλά ούτε και στο τρέχον αφόρητο πολιτικό λεξιλόγιο, ρόλο.

Σιχάθηκα και βαρέθηκα να αντιπαρατίθεμαι, ακούοντας πολιτικά υποκείμενα να απευθύνονται προεκλογικά ή μη στις μάζες των πολιτών, μιλώντας για ...κοινωνία, κοινωνικούς εταίρους, κοινωνικές ομάδες κι ό,τι άλλο συστήνουν οι διαφημιστές ως ομάδα - στόχο (το λεγόμενο στη γλώσσα τους τάργκετ γκρουπ) ή «στοχοποιημένο κοινό», έτσι ώστε ο λαός να κατακερματίζεται και να χειραγωγείται, δικαιώνοντας τις ...δημοσκοπήσεις.

Με κάτι τέτοια επικοινωνιακά «έξυπνα όπλα», που πολλές φορές λανθασμένα τα υποβιβάζουμε σε τερτίπια, ο λαός αποδέχεται να κοιτάζει το είδωλό του στον αντιπροσωπευτικό καθρέφτη της αστικοδημοκρατικής εξουσίας ως

Αντιδραστικό παραλήρημα πανικού

Ο Αντ. Σαμαράς υπέγραψε ως υπουργός Εξωτερικών τη Συνθήκη του Μάαστριχτ πριν από 20 χρόνια αλλά στη χώρα «υπήρχε ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς»! 
Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ εναλλάσσονται στην εξουσία εδώ και 40 σχεδόν χρόνια, αλλά «τις προηγούμενες δεκαετίες υπήρχε ιδεολογική τρομοκρατία της Αριστεράς, που απαγόρευε ακόμα και να μιλάμε για τα προβλήματα που βασάνιζαν την κοινωνία ή παρέλυαν την οικονομία»! 
Οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι μεγαλέμποροι, οι τραπεζίτες παραγέμιζαν τα θησαυροφυλάκιά τους και γιγαντώθηκαν «μέχρι σκασμού», εκμεταλλευόμενοι την υπεραξία που παράγει ο εργαζόμενος λαός, αλλά «όλα τα προηγούμενα χρόνια η επιχειρηματικότητα ήταν υπό διωγμό»! 

H Λιάνα Κανέλλη στο ΣΚΑI

Ο "Καμμένος" ΣΥΡΙΖΑ ...

Κυβέρνηση με τον Καμμένο θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ.... 

Το είπε ο Αλέξης  σε συνέντευξή του αναφέροντας: «Εάν, όμως, παρ' όλα αυτά, εμείς, ως Αριστερά, καταθέσουμε την πρότασή μας και χρειαζόμαστε πέντε ψήφους του Καμμένου και έρθει να μας τις δώσει ως ανοχή ή ως στήριξη δε θα τον πετάξουμε, δε θα του πούμε δεν τις θέλουμε...». 

Να κυβερνήσουν θέλουν οι άνθρωποι και όπως να 'ναι

(ο Αλέξης θέλει νάναι χαλίφης στη θέση του χαλίφη... οπωσδήποτε, εδώ και τώρα...). 

Αλλά προχώρησε ακόμη παραπέρα, αφού έκανε την κυβέρνηση. 

Εδωσε την πρωθυπουργία στην Αλέκα !!! 

Επικίνδυνη η λεγόμενη αντιμνημονιακή κυβέρνηση (video)

Να μην πάρουν ανάσα

Οι κωλοτούμπες πάνε σύννεφο. Εφτασε ο Σαμαράς να μιλά για ανατροπή. Εννοεί βέβαια πλήρη ανατροπή των εργατικών λαϊκών δικαιωμάτων. Και εγγυάται στην αστική τάξη ότι θα πορευτεί με σταθερότητα σ' αυτή τη γραμμή.

Το «όλον» ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να εμφανιστεί αναπαλαιωμένο και καλεί σε πανστρατιά σα να μην υπήρξε ποτέ ο μέχρι τώρα κυβερνητικός βίος του.

Στο γενικό κάλεσμα της αστικής τάξης να μην προκύψει «ακυβερνησία» ανταποκρίνονται άμεσα το ένα μετά το άλλο τα κόμματα που στηρίζουν τον ευρωμονόδρομο, φτάνοντας στο σημείο να γλείφουν σήμερα εκεί που υποτίθεται ότι έφτυναν χτες.

Ολοι αυτοί μαζί προσπαθούν να στήσουν ένα ισχυρό δίχτυ εγκλωβισμού του λαού έτσι που να παραμείνει αδιατάρακτη η αστική εξουσία.

***

Πέρα από τους σχεδιασμούς της αστικής τάξης και τους στόχους των κομμάτων που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στεριώνουν την εξουσία της, ανεξάρτητα και

Γιατί ;

- Γιατί διάφοροι, διαλαλούν δεξιά κι αριστερά, ότι η κυβέρνηση της 7ης Μάη, έχει την όποια σχέση με την πληρωμή μισθών και συντάξεων ;
- Γιατί συνεχίζουν απτόητοι οι υπηρέτες του καπιταλιστικού συστήματος, να υποστηρίζουν ότι τα δάνεια έχουν την οποιαδήποτε σχέση με την πληρωμή μισθών και συντάξεων ;
- Γιατί άραγε οι αριστεροί μαϊντανοί του καπιταλιστικού συστήματος, της ντόπια και της ξένης πλουτοκρατίας, τύπου Κουβέλη, Τσίπρα και άλλων, προβάλλουν τάχατες ότι … ράβουν κοστούμι πρωθυπουργού ;
- Γιατί τα αστικά κόμματα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που βρήκαν την ευκαιρία με την καπιταλιστική κρίση να πετσοκόψουν όλες τις μέχρι σήμερα καταχτήσεις των εργαζομένων, λένε αυτές τις μέρες τόσο 

μεγάλα ψέματα ;
- Γιατί Σαμαράς και Βενιζέλος δεν τολμούν να κάνουν ανοιχτές συγκεντρώσεις ;

Η γαλλική εμπειρία διδάσκει ...

Με αφορμή τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία και τα αποτελέσματα του πρώτου γύρου δυνάμωσε η προπαγάνδα περί της ανόδου της ακροδεξιάς. Η ακροδεξιά στη Γαλλία, που φτάνει το 18%, δεν είναι ένα ξαφνικό φαινόμενο, αλλά ανδρώθηκε μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα από τις αστικές δυνάμεις και ιδιαίτερα τη σοσιαλδημοκρατία. Ο «σοσιαλιστής» Μιτεράν ήταν ο πρώτος που την προώθησε για να κόψει ψήφους από τη δεξιά. Αυτός ήταν ο ένας παράγοντας, όμως υπάρχει και ένας άλλος σημαντικός παράγοντας, αυτός της ενσωμάτωσης του εργατικού κινήματος στο σύστημα. Και εδώ κρίσιμο ζήτημα είναι το κόμμα της εργατικής τάξης και ο προσανατολισμός του.

Το παράδειγμα της Γαλλίας είναι αποκαλυπτικό. Το Γαλλικό ΚΚ είχε στρατηγική σαν του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή στρατηγική που υποσχόταν «εύκολες» λύσεις στα προβλήματα της εργατικής τάξης μέσω κυβερνητικών λύσεων για έναν «ανθρώπινο» καπιταλισμό. Αυτή ήταν στρατηγική του στο εργατικό κίνημα, που ενσωμάτωνε

Tο ΚΚΕ και οι κυβερνήσεις

Το ΚΚΕ δε συμμετέχει σε καμία κυβέρνηση μετά τις εκλογές της 6ης Μάη. Οι εργάτες, τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να προβληματιστούν από αυτή τη στάση και να σκεφτούν: Γιατί το ΚΚΕ έχει αυτή τη θέση; Γιατί την άλλη μέρα οποιαδήποτε κυβέρνηση σχηματιστεί, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες, θα είναι στις θέσεις τους. Η Ελλάδα θα είναι μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ενώ τον Ιούνη θα έρθουν και νέα μέτρα. Τι σημαίνει αυτό; Οτι έτσι κι αλλιώς την εξουσία θα την έχουν οι καπιταλιστές. Και πως όποια κυβέρνηση προκύψει, όποιο δήθεν φιλολαϊκό μέτρο πάρει, θα σκοντάψει ακριβώς σ' αυτή την εξουσία.

***

Μήπως κάποιο από τα κόμματα που καλούν σε συνεργασία έχουν πει ότι τα μονοπώλια χάσουν την εξουσία που έχουν; Ούτε κουβέντα. Καλούν το ΚΚΕ να μπει σε μια κυβέρνηση στην οποία το ΚΚΕ θα έχει θέση και θα παλεύει για αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ενωση, κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, μονομερή διαγραφή του χρέους, Λαϊκή Εξουσία και το άλλο κόμμα λέει ότι δεν μπορούμε να αναπτυχθούμε έξω από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Είναι δυνατόν να υπάρξει συνεργασία όταν υπάρχουν τόσο διαμετρικά αντίθετες θέσεις σε ζητήματα στρατηγικής; Είναι ποτέ δυνατόν μια τέτοια κυβέρνηση να δώσει προοπτική στο λαό όταν το ένα κόμμα λέει ανάπτυξη χωρίς καπιταλιστές με όλη την εργατική λαϊκή εξουσία και η άλλη θέλει ανάπτυξη με διαπραγμάτευση από την οποία θα ωφεληθούν οι καπιταλιστές αφού αυτοί θα έχουν την ιδιοκτησία των εργοστασίων, των ναυπηγείων, των βαποριών;

Οχι μόνο τις ψήφους του Καμμένου θα δεχτεί αλλά «και την Αλέκα πρωθυπουργό»...

Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη παραχώρησε στο tvxs.gr, προχτές, ο Αλέξης Τσίπρας. Εκεί, λοιπόν, ανάμεσα σε άλλα ενδιαφέροντα δήλωσε: «Εάν, όμως, παρ' όλα αυτά, εμείς, ως Αριστερά, καταθέσουμε την πρότασή μας και χρειαζόμαστε πέντε ψήφους του Καμμένου και έρθει να μας τις δώσει ως ανοχή ή ως στήριξη δε θα τον πετάξουμε, δε θα του πούμε δεν τις θέλουμε...».

Μάζευε κι ας είν' και ρώγες! Οχι μόνο τις ψήφους του Καμμένου θα δεχτεί αλλά «και την Αλέκα πρωθυπουργό», λέει, «αν το ΚΚΕ δώσει στήριξη σε μια τέτοια κυβέρνηση».

Να λοιπόν τι κυβέρνηση θέλει. Κυβέρνηση με τον Καμμένο. Τόσο προοδευτική και αριστερή. Κυβέρνηση με ένα απόκομμα της ΝΔ, ένα κόμμα του κεφαλαίου, της ΕΕ, των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών με Ρωσία, Κίνα, κ.λπ. Λες και αυτά τα κράτη θα βοηθήσουν την Ελλάδα ανιδιοτελώς και δε θα λεηλατήσουν μεγάλο κομμάτι του πλούτου της σε ενέργεια, μεταφορές, λιμάνια κλπ...

Ο Αλ. Τσίπρας έχει πει πως θέλει «αντιμνημονιακή» κυβέρνηση με πυρήνα την αριστερά. Με τον Καμμένο συμμαχίες λοιπόν...

Γιατί προβάλλουν τον μπαμπούλα της «Χρυσής Αυγής»;

-- Τι κρύβει το κάλεσμα του Βενιζέλου για πανδημοκρατική συσπείρωση ή τα αντιναζιστικά καλέσματα του Σαμαρά;

Η ψηφοθηρική και αποπροσανατολιστική τακτική του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που όψιμα προβάλλουν τον μπαμπούλα της «Χρυσής Αυγής», δεν πρέπει να αγγίζει το λαό. 

Το πρόβλημα δεν είναι γενικά και αόριστα ο νεοφασισμός. 

Είναι το σύστημα και το πολιτικό του προσωπικό που ποτίζουν και τέτοιες γλάστρες. 

Η πολιτική τους και το σύστημα που υπηρετούν, στρώνουν το έδαφος και στη «Χρυσή Αυγή», το νεοναζιστικό κόμμα του Μιχαλολιάκου. 

Τα ίδια δεν έκαναν και με το ΛΑ.Ο.Σ.; Τι έλεγε ο Καρατζαφέρης όταν πρωτοξεκίνησε; Τα ίδια ακριβώς που λέει η «Χρυσή Αυγή». 

Τα ίδια δεν έλεγαν οι Γεωργιάδης και Βορίδης πριν φορέσουν τα υπουργικά κοστούμια; 

Δεν έχει χουντικούς ο ΛΑ.Ο.Σ., διάφορους Απριλιανούς στα ψηφοδέλτιά του, διάφορους που διαφημίζουν τη συμβολή τους στον αντικομμουνιστικό αγώνα; 

Η ... «δευτέρα παρουσία»

 «Δεν έχετε» - λένε συχνά όταν απευθύνονται στο ΚΚΕ - «προτάσεις για άμεσες λύσεις στα λαϊκά προβλήματα. Τα παραπέμπετε όλα στη λαϊκή εξουσία». 

Το ΚΚΕ όχι μόνο έχει προτάσεις σήμερα για άμεσες λύσεις σε λαϊκά προβλήματα αλλά είναι πάμπολλα τα παραδείγματα που δείχνουν ότι συγκεκριμένες προτάσεις του ΚΚΕ όταν τις πάλεψε οργανωμένα το εργατικό λαϊκό κίνημα, κέρδισε. Το ΚΚΕ είναι πρωτοπόρο στον αγώνα για την προστασία των εργατικών λαϊκών οικογενειών. Είναι πρωτοπόρο σε αγώνες για άμεσες λύσεις ανακούφισης από την αντιλαϊκή επίθεση με συγκεκριμένες προτάσεις και σχεδιασμό που αφορούν τους εργατοϋπάλληλους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους φτωχούς αγρότες, τα λαϊκά νοικοκυριά. Ο στρατηγικός στόχος της λαϊκής εξουσίας δε σημαίνει ότι το ΚΚΕ δεν έχει θέσεις για την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων από τη βαρβαρότητα που βιώνουν σήμερα.

Ο αγώνας ενάντια στα χαράτσια της ΔΕΗ και στη διακοπή ηλεκτροδότησης, παραπέμπει στο σοσιαλισμό; Σε αυτό το αμεσότατο μέτωπο πάλης, πάνω από 1.500.000 άνθρωποι ανταποκρίθηκαν, πίεσαν και ανάγκασαν την κυβέρνηση να αναδιπλωθεί.

Μαύρο στους θεομπαίχτες!

- «Γαλλία: Τι σημαίνει η σαρωτική ήττα του Σιράκ - ΑΡΙΣΤΕΡΗ γροθιά στο Μάαστριχτ - Θρίαμβος της Αριστεράς» (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 2-6-97).

- «Η Γαλλία, κλειδί τώρα της πορείας για Μάαστριχτ. ΕΥΡΩ-ΑΝΑΣΑ - Προσδοκίες για πιο χαλαρή λιτότητα» (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 3-6-97). Την ίδια μέρα φωτογραφία του Γ. Παπαντωνίου στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας με την εξής λεζάντα που αποδίδει λόγια του υπουργού: «Πορευόμαστε προς αριστερό Μάαστριχτ»!

- «Νέα πνοή για Ευρώπη». «Στροφή για "άλλο" Μάαστριχτ - Η νίκη της γαλλικής Αριστεράς ανοίγει το δρόμο για την ενίσχυση της κοινωνικής πολιτικής. Ευνοείται η Ελλάδα» (ΕΘΝΟΣ 2-6-97).

- «Θρίαμβος Ζοσπέν ανατρέπει το Μάαστριχτ» (ΕΞΟΥΣΙΑ 2-6-97).

- «Μετά τη θριαμβευτική επιστροφή της Αριστεράς στη Γαλλία ΝΕΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ για την πορεία της Ευρώπης» (ΑΥΓΗ 3-6-97).

***

Αυτά έγραφαν τότε. Αν σβηστούν τα ονόματα είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα. Σήμερα, πάλι, όλοι μαζί θριαμβολογούν για τη διαφαινόμενη επικράτηση Ολάντ, την οποία συνδέουν με φιλολαϊκές αλλαγές στην ΕΕ, με χαλάρωση του δημοσιονομικού

Θέλει να κυβερνήσει με στήριξη Καμμένου και ΠΑΣΟΚων

Αφού δημοσκοπικά είμαι στα ίδια με Βενιζέλο και Σαμαρά, γιατί να μη θέλω πρωθυπουργία, αναρωτιέται ο Τσίπρας...

Να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα προσπαθούσαν χτες στο ΣΥΡΙΖΑ μετά την ομολογία του επικεφαλής του σε συνέντευξη στο tvxs.gr, όπου αναφερόμενος στο ενδεχόμενο το κόμμα του να πάρει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης πρόσθεσε: «Εάν εμείς, ως αριστερά, καταθέσουμε την πρότασή μας και χρειαζόμαστε πέντε ψήφους του Καμμένου και έρθει να μας τις δώσει ως ανοχή ή ως στήριξη δε θα τον πετάξουμε, δε θα του πούμε δεν τις θέλουμε, συνεχίστε με το μνημόνιο όλοι οι υπόλοιποι».

Αλλωστε, όπως είπε σε άλλη του συνέντευξη (protagon.gr), «ο Καμμένος έχει κάνει κάποιες παρουσίες στη βουλή οι οποίες ήταν ενδιαφέρουσες. Και μπορεί και να του πιστώνουν και το γεγονός ότι εν πάση περιπτώσει θα μπορούσε να μείνει στο μαντρί που λέμε, όταν το μαντρί διεκδικεί να γίνει εξουσία και δεν το 'κανε. Ε, αυτό το πιστώνεται, είναι γεγονός».

Πρόσθεσε ακόμα ότι οι βλέψεις τους είναι πολύ ευρύτερες και τους οδηγούν κατευθείαν στην αγκαλιά του ΠΑΣΟΚ, αφού, όπως είπε, «μιλάμε για μια κυβέρνηση η οποία θα 'χει πυρήνα στην αριστερά, μπορεί να είναι και δυνάμεις επαναλαμβάνω,