Φαντάζομαι θα είστε γνώστες , αν όχι είστε τυχεροί, του νέου πονήματος, κατασκοπικού αυτή τη φορά, του Μίμη Ανδρουλάκη.
΄Οσοι από σας είστε 45-55 χρόνων θα είστε γνώστες ή και αναγνώστες των περίφημων Βίπερ SAS. Ήταν τα κατεξοχήν αναγνώσματα στο στρατό. E, λοιπόν σε αυτό το μοτίβο κινείται το μυθιστόρημά του.
Η υπόθεση του βιβλίου, με τίτλο “Ο κόκκινος κάβουρας” είναι η εξής:
Στα ανώτερα καθοδηγητικά κλιμάκια του ΚΚΕ υπάρχει ένας πράκτορας των Ελληνικών και ξένων μυστικών υπηρεσιών. Αυτός λοιπόν καταφέρνει να αναρριχηθεί μέχρι το αξίωμα του μέλους του Π.Γ. Ανακαλύπτεται και....
Είδατε που σας είπα ότι πρόκειται για κακέκτυπο μυθιστορήματος του Ζεράρ ντε Βιλιέ!
Δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθεί κανείς με αυτή τη μπούρδα! Σε διαφορετική χρονική στιγμή θα ήταν για γέλια.
Γιατί όμως τώρα;
Η εκδοχή του Ανδρουλάκη είναι η υπόσχεση στο Χαρίλαο να γράψει για το γεγονός μετά από 30 χρόνια.
Άρα αφού το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται το 1983 , 2013-1983=30. Μάλιστα!
Προσωπικά θα έλεγα πως ο κύριος αυτός προσπαθεί να "πιάσει στασίδι" στη συζήτηση
