Τα έχουν πάρει όλα. Αποθεματικά των ταμείων, εισφορές των ίδιων των εργαζόμενων για το εφ’ άπαξ, μισθούς, δώρα, επιδόματα, τις ίδιες τις δουλειές μας. Το φαγητό, τα φάρμακα, το δικαίωμα στην περίθαλψη και στην υγεία, τη ζεστασιά το χειμώνα και τη δροσιά το καλοκαίρι. Το παρόν πολλών από εμάς και το μέλλον των παιδιών μας. Την αξιοπρέπεια, το θυμό, την αγανάκτησή μας. Την ίδια μας τη λογική, τα ένστικτα της αυτοσυντήρησης που χαίρονται τα ζώα και που εμείς φαίνεται να έχουμε απολέσει. Ποδοπατούν αξίες, εξευτελίζουν ιδανικά, εκμαυλίζουν συνειδήσεις, εκχυδαΐζουν την αισθητική μας, εξαθλιώνουν. Διαμορφώνουν άβουλους πειθαναγκασμένους. Ξεπουλάνε τη χώρα, τη λαϊκή περιουσία. Μας υποδουλώνουν στους εγκληματίες Αμερικανούς, στους Σιωνιστές και στα τσιράκια τους. Έχουν ψαρέψει απ’ τον βούρκο και την κοινωνική ανυπαρξία κάθε σκουπίδι, κάθε κλόουν, κάθε γελοίο υποκείμενο, κάθε υπάνθρωπο. Θρασύτατοι κλέφτες, καταχραστές ολκής. παιδεραστές και παιδόφιλοι, φασίστες αρχιπαπάδες και ειδεχθείς συνειδητοί δολοφόνοι.
Ο νεο-Τσιριμώκος έφτασε στο σημείο να... παραστήσει τον Άρη (!) στη Λαμία - Κύριε Τσίπρα, αφιππεύσατε!
Ο Πολάκης κάλεσε τους κομμουνιστές να μορφωθούν… επαναστατικώς. Τους κάλεσε να μιμηθούν λίγο τη δική του τη λάμψη, την… λενινιστική. Αφορμή ότι το ΚΚΕ δεν σύρθηκε πίσω από την ψηφοθηρία και την αναξιοπρέπεια των περί την “13 σύνταξη” και λοιπών αθλιοτήτων του ΣΥΡΙΖΑ. Αν, όμως, οι κομμουνιστές είχαν διαβάσει Λένιν και αν τηρούσαν το γράμμα και το πνεύμα του λενινισμού – όπως ο Πολάκης – τότε εκτός από τσιράκια του Πάιατ, εκτός από “μούτσοι” των οικειοθελώς φορολογούμενων εφοπλιστών, θα είχαν γίνει και κανονικοί αριστεροί. Σαν τον… Πολάκη. Που διάβασε τον “Αριστερισμό” του Λένιν, που κατάλαβε τα γραφόμενα και τώρα όχι μόνο τα εφαρμόζει – όταν ψηφίζει Μνημόνια κι όταν καταργεί το ΕΚΑΣ – αλλά συστήνει, κιόλας, την ανάγνωση του βιβλίου στους κομμουνιστές.
Οι μπογιές στο σπίτι του Πάιατ έχουν αναστατώσει την μπανανία. Υπουργοί, ΜΜΕ, δημοσιογράφοι, πολιτευτές, έσπευσαν να δηλώσουν την ταραχή τους για το ανοσιούργημα.
Είπα σ’ ένα ΣΥΡΙΖΑΙΟ για το κατόρθωμα του ναιναίκου πρωθυπουργού τους να υπογράψει για τα 30 χρόνια από τότε που “οι λαοί της Ευρώπης γκρέμισαν το σιδηρούν παραπέτασμα”, τη μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών. Κι αυτός με κάρφωσε με τα βέλη της περαιτέρω ανοησίας:
Στην αρχή της ζωής τους ήταν με τους κομμουνιστές, λένε. Δυο, τρία φεγγάρια, άντε πέντε (μια μούντζα). Μετά χαίρονταν με τον Ρήγκαν και τη Θάτσερ για την πτώση του τείχους του Βερολίνου. 
