Είσαι ό,τι ψηφίζεις

1. Ανέκαθεν είχα απέχθεια για κάθε ανεύθυνο απολιτικοποιημένο ψηφοφόρο που οι αβυσσαλέες αντιφάσεις της γέρικης Δημοκρατίας τον έφεραν στο προσκήνιο. Πρόκειται για καθαρόαιμο μικροαστό που μπορεί να κάνει του κόσμου τα αίσχη με το δικαίωμα που του δίνει αυτή η βλακώδης και αναλλοίωτη μαγκιά του. Ακόμα όμως μας εκπλήσσει. Οπως τώρα που έγινε ψηφοφόρος της Χρυσής Αυγής.

2. Οποιος ψηφίζει Χρυσή Αυγή είναι δύο φορές φασίστας. Είναι ευτελής, πονηρός, δεν έχει ατομικό κώδικα συμπεριφοράς, είναι ψυχρός, απρόσωπος και αναθέτει στο κρεοπωλείο της Χρυσής Αυγής να καταστρέφει καθετί που του θυμίζει πολιτισμό. Η ανάθεση όμως περιλαμβάνει - είτε το θέλει είτε όχι - και μια δολοφονία, όπως αυτή του Φύσσα. Να λοιπόν που είναι ηθικός αυτουργός όχι μόνο στην περίπτωση Φύσσα, αλλά και στις άλλες που μπορεί ν' ακολουθήσουν. Οι ίδιοι οι Χρυσαυγίτες τον χρησιμοποιούν ως το τέλειο άλλοθι: για ό,τι κάνουν αυτόν δείχνουν, γι' αυτόν το κάνουν.

3. Οποιος φοβάται τον ίσκιο του γίνεται φασίστας. Αυτός είναι ο νόμος του πεζοδρομίου. Ας πούμε, ο Κασιδιάρης. Είναι ο

Ουκρανία: Συνεχίζεται το αιματοκύλισμα του λαού από την φασιστική κυβέρνηση

ΤΟ ΚΙΕΒΟ ΒΟΜΒΑΡΔΙΖΕΙ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΙΑ

Συνεχίζοντας το αιματοκύλισμα του ουκρανικού λαού που ζει στις ανατολικές επαρχίες του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ, οι εθνικιστικές και φασιστικές δυνάμεις που συγκροτούν την πραξικοπηματική κυβέρνηση του Κιέβου εξακολουθούν τους βομβαρδισμούς τους στην περιοχή. Δε δίστασαν, μάλιστα, να βάλουν και κατά παιδιατρικού νοσοκομείου και κλινικής, όπως και κατά σχολικού συγκροτήματος, όπου μόνο από τύχη δεν υπήρξαν θύματα.

Ο αριθμός των νεκρών ρωσόφωνων πολιτοφυλάκων και αμάχων υπολογίζεται σε πάνω από 100 - 150, ωστόσο το αιματοκύλισμα αυτό περνάει σχεδόν απαρατήρητο διεθνώς, στη λεγόμενη «δύση», ακριβώς γιατί έχει τη στήριξη των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, που δε δίστασαν στον ανταγωνισμό τους με την καπιταλιστική Ρωσία, να ωθήσουν στην εξουσία τους φασίστες εγκληματίες.

Τις ουκρανικές Ενοπλες Δυνάμεις καταγγέλλει η Ρωσική Επιτροπή Ερευνας

Η “Αριστερά” της “κοινωνικής συμφωνίας” και του “όλοι μαζί”...

Αριστερά - της «κοινωνικής συμφωνίας» ανάμεσα στο κεφάλαιο και τους εργάτες - που να είναι ταυτόχρονα και «Αριστερά της ανατροπής», της ρήξης με τις ταξικές διακρίσεις, την ταξική αδικία, της εξόδου απ’ ό, τι γεννά και αναπαράγει τους «ταξικούς πολέμους» εις βάρος ων αδυνάμων, ούτε υπήρξε, ούτε θα υπάρξει ποτέ.
Δεν θα υπάρξει ποτέ επειδή αυτή η “Αριστερά” της “κοινωνικής συμφωνίας” και του “όλοι μαζί” ... έχει εγκαταλείψει και καταξευτιλίσει τον μαρξισμό. 

Η αριστερά σαν κοινωνικό φαινόμενο ήταν εκείνο που πάντα αμφισβητούσε και αντιπάλευε τις επιλογές του ταξικού αντίπαλου, δηλαδή της αστικής τάξης. 

Και η βασική επιλογή της αστικής τάξης σήμερα ... ονομάζεται Ευρωπαική Ενωση. Και η “αριστερά” του Σύριζα την επιλέγει ανεπιφύλακτα όπως μας έδειξε η απόλυτα επιτυχημένη οντισιόν του Alexis στον ΣΕΒ.
Αυτή η “αριστερά” λοιπόν είναι μοιραίο και αναπότρεπτο όσο ξευτιλίζει τον μαρξισμό με την κήρυξη της ταξικής συνεργασίας ... να αρνείται και το άλλο συστατικό στοιχείο του μαρξισμού. Τον διεθνισμό. 

Ο εκμεταλλευόμενος λαός πρέπει να μπεί στην υπηρεσία του “εθνικού” κράτους των αστών και να θυσιαστεί για το καλό του “δικού του” ιμπεριαλιστικού κράτους εξοντώνοντας τον άλλο λαό ... προσμένοντας για μιά “καλή” μπάζα στην μοιρασιά της λείας (αν κερδηθεί ο πόλεμος εννοείται).

Ανιστόρητοι…

Φυλλάδα του Γκέμπελς...

Η φιλο - χρυσαυγίτικη φυλλάδα «Ακρόπολις», συνοδεύει σήμερα εγκωμιαστικό άρθρο για τις γυναίκες της ναζιστικής εγκληματικής Χρυσής Αυγής με φωτογραφία μιας αντάρτισσας του ΕΛΑΣ!

Ξεπερνάει κάθε όριο το φασιστικό θράσος και ψέμα. 

Γιατί είναι πασίγνωστο ότι οι φασίστριες δεν έχουν καμιά σχέση με τις μαχήτριες του ΕΛΑΣ.

Δεν γνωρίζουν; Δεν ξέρουν;

Ας μάθουν λοιπόν πως η αντάρτισσα της φωτογραφίας, χιλιάδες και χιλιάδες γυναίκες της χώρας μας πάλεψαν μέσα από τις γραμμές του ΕΛΑΣ με το όπλο στο χέρι, του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ πολέμησαν ενάντια στους κατακτητές φασίστες και ναζιστές προγόνους των Χρυσαυγιτών.

«Νέα κοινωνική συμφωνία» υποταγής

Η «νέα κοινωνική συμφωνία», που διακήρυξε προχτές ο Αλ. Τσίπρας στη Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ, με βάση την οποία καλεί τους εργαζόμενους σε υποταγή στους στόχους των βιομηχάνων, περιλαμβάνει τα «γνωστά» για τους εργαζόμενους και αρκετά δελεαστικά για το κεφάλαιο.

Είπε ο Αλ. Τσίπρας: «Επαναφέρουμε τον κατώτατο μισθό από τα 586 στα 751 ευρώ, για όλους τους εργαζόμενους, ανεξαρτήτως ηλικίας». Το πώς θα το κάνει, βέβαια, δεν είπε. Ακόμα κι αν ο ΣΥΡΙΖΑ καταργήσει το νόμο της σημερινής κυβέρνησης, που ορίζει μισθούς 586 ευρώ, ο κατώτερος μισθός δεν επανέρχεται αυτόματα στα 751. Αντίθετα, ο καθορισμός του θα αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης ανάμεσα στη ΓΣΕΕ και τον ΣΕΒ. Αν ανατρέξει κανείς στις συμβάσεις που υπογράφουν σήμερα η εργοδοσία και ο εργοδοτικός - κυβερνητικός συνδικαλισμός σε διάφορους κλάδους, όπως στο Εμπόριο και τον Τουρισμό, όπου παγιώνονται οι δραστικές μειώσεις, εύκολα καταλαβαίνει ποιος θα είναι ο προσανατολισμός των διαπραγματεύσεων για τη νέα Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, ακόμα και αν καταργηθεί ο σημερινός νόμος. 

Για τον κ.Τσίπρα στον ΣΕΒ

 «Η ιστορία όλων των ως τα τώρα κοινωνιών είναι ιστορία ταξικών αγώνων», 
υποστηρίζουν οι συγγραφείς του «Κομμουνιστικού Μανιφέστου». Και συνεχίζουν: «Ελεύθερος και δούλος, πατρίκιος και πληβείος, βαρόνος και δουλοπάροικος, μάστορας και κάλφας, με μια λέξη, καταπιεστής και καταπιεζόμενος, βρίσκονταν σε ακατάπαυστη αντίθεση μεταξύ τους, έκαναν αδιάκοπο αγώνα, πότε καλυμμένο, πότε ανοιχτό (…)».

   «Μπούρδες», απαντούν οι ανειρήνευτοι πολέμιοι του ξύλινου, του δογματικού λόγου και των κομμουνιστικών ιδεοληψιών. Αυτά τελειώσανε, διαβεβαιώνουν. Το είχε πει και ο κ.Γιώργος Παπανδρέου (28/8/2009) ως πρόεδρος της «Σοσιαλιστικής Διεθνούς», στην εκδήλωση του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος: «Δεν είναι πλέον ο εργάτης εναντίον του εργοδότη», είχε τονίσει…

ΣΥΡΙΖΑ: «Στις 25 ψηφίζουμε»... στις 28 δίνουμε εξετάσεις στους βιομηχάνους

Μια δέσμη προτάσεων που σηματοδοτούν την πορεία εξόδου απ' την κρίση με μεγέθυνση της κερδοφορίας τους και τόνωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεών τους, παρουσίασε χτες ο Αλ. Τσίπρας στους βιομηχάνους, μιλώντας στην ετήσια Γενική Συνέλευση του ΣΕΒ. Τους διαβεβαίωσε για την ειλικρινή επιθυμία του ΣΥΡΙΖΑ να αναπτύξει μια λειτουργική σχέση μαζί τους, όπως και για τη δυνατότητά του να παγιδεύσει το λαό με «κοινωνικές συμφωνίες», στην οδυνηρή για τον ίδιο προσπάθεια ανάπτυξης της καπιταλιστικής οικονομίας.

«Γνωρίζουμε καλά ότι εμείς δεν θα παραλάβουμε απλά καμένη γη. Θα παραλάβουμε μια χώρα διχασμένη και διαλυμένη, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά. Θα την επανενώσουμε όλοι μαζί και θα την οδηγήσουμε στο ασφαλές και γόνιμο έδαφος της ανασυγκρότησης, της ανάπτυξης (...) Αυτή θα είναι η ιστορική αποστολή μιας κυβέρνησης κοινωνικής σωτηρίας με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Μιας κυβέρνησης, όμως, που φιλοδοξεί να είναι κυβέρνηση όλων των Ελλήνων», υποστήριξε αναπαράγοντας χρεοκοπημένες αταξικές προσεγγίσεις για να πείσει το λαό ότι έχει κοινά συμφέροντα με όσους του κλέβουν το μόχθο του και να καλέσει σε «πατριωτική συστράτευση της παραγωγικής Ελλάδας».

O Μπέος, ο Μίχος και ο ΣΥΡΙΖΑ

Η «Αυγή» έγραψε χτες ένα χυδαιολόγημα ενάντια στο ΚΚΕ με αφορμή την εκλογή του Αχιλλέα Μπέου στο Βόλο και του Γιάννη Μίχου στο Δήμο Αριστοτέλη.

Με εξυπνάδες δήθεν και αναφορές στον …Στάλιν, η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε απ’ το ΚΚΕ να κάνει … αυτοκριτική γιατί δεν στήριξε τον υποψήφιο του ΣΥΡΙΖΑ στον Β’ γύρο στο Βόλο και άκουσον – άκουσον γιατί κατέβασε ψηφοδέλτιο στο Δήμο Αριστοτέλη!

Την ίδια μέρα, όμως, που η «Αυγή» έγραφε αυτά που έγραφε, ο Αλ. Μεϊκόπουλος, βουλευτής Μαγνησίας του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωνε πως θα συνεργαστεί «με τη νέα δημοτική αρχή για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της πόλης»!

Με ποιον επιδιώκει συνεργασία ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ; Με αυτόν που η «Αυγή» χαρακτήριζε ως εξής: «Ο Μπέος του ποδοσφαιρικού παρακράτους, του στοιχήματος, των νυχτερινών κέντρων, ο Μπέος που στηρίχτηκε ανοιχτά από τη Χρυσή Αυγή, που υιοθέτησε το λόγο και την αισθητική της Χρυσής Αυγής».

Ο Αλέξης λέει αυτά που έλεγε το 2009 ο Παπανδρέου! (βίντεο)

ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΜΟΝΟ ΤΥΧΑΙΕΣ ΔΕΝ ΤΙΣ ΛΕΣ! 
Δεν θα αναλύσουμε το βίντεο. Μιλάει απο μόνο του. 
Σύμπτωση η οργανωμένο σχέδιο; Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματα του...

«Ευρωσκεπτικισμός»: Σοβαρή εφεδρεία του συστήματος

Μπόλικη υποκρισία αναδύεται αυτές τις μέρες σε ντόπια και διεθνή ΜΜΕ, μετά τις ευρωεκλογές, με την αύξηση των ποσοστών κομμάτων του ρεύματος του λεγόμενου «ευρωσκεπτικισμού».

Με αυτόν τον όρο ομαδοποιούνται κόμματα που ασκούν κριτική στην ΕΕ από αστική σκοπιά, από τη σκοπιά εξυπηρέτησης των συμφερόντων του κεφαλαίου, σε κάθε χώρα. Σε αυτήν την κατηγορία περιλαμβάνουν από λαϊκιστικά, τύπου Μπέπε Γκρίλο, συντηρητικά, όπως το UKIP στη Βρετανία, εθνικιστικά, μέχρι ρατσιστικά και φασιστικά κόμματα. Ο «ευρωσκεπτικισμός», που προβάλλεται ως «φόβητρο», αποτελεί πολιτικό ρεύμα όπου βρίσκουν έκφραση τμήματα του κεφαλαίου κρατών της ΕΕ που, ιδιαίτερα σήμερα, εν μέσω καπιταλιστικής κρίσης αλλά και δυσαρέσκειας λαϊκών στρωμάτων από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, προβάλλουν ενστάσεις για τη συμμετοχή της χώρας, θεωρώντας ότι τα συμφέροντά τους δεν εξυπηρετούνται από την ΕΕ ή την Ευρωζώνη.

Ψάχνοντας «σοβατζήδες»...

Παπαδημούλης
σε... ρόλο Κουτσόγιωργα...

«Δεν είναι πολιτικός σεισμός -αυτόν τον όρο είχα χρησιμοποιήσει για το πιο "νικηφόρο" σενάριο- αλλά είναι μια μεγάλη επιτυχία που σημειώνει όλος ο διεθνής Τύπος, ακόμη και ο αντι-αριστερός, και οι μόνοι που κάνουν ότι δεν το έχουν καταλάβει είναι οι δικοί μας εδώ. Εννοώ η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και κάποια φιλικά προς αυτούς Μέσα Ενημέρωσης, τα οποία τούς υποστηρίζουν, όπως ο "Ριζοσπάστης" του ΚΚΕ»!

Αυτά δήλωσε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης προχτές στο ρ/σ «Βήμα», αντιγράφοντας απ' τον «αυριανισμό» τα άλματα συλλογισμών που κατέληγαν στο όποιος δεν είναι με το ΠΑΣΟΚ είναι με τη δεξιά! Και αυτά τα λέει επειδή το ΚΚΕ δε χειροκροτά μαζί του, και μαζί με το τμήμα του αστικού Τύπου που στηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ, για το προβάδισμά του, προειδοποιεί το λαό, όπως το έκανε και προεκλογικά, ότι η αλλαγή στο συσχετισμό δύναμης ανάμεσα στα κόμματα του ευρωμονόδρομου δε σημαίνει αλλαγή πολιτικής, ότι η αντιλαϊκή πολιτική θα είναι εδώ.

Στην πραγματικότητα, ο Παπαδημούλης κατηγορεί το ΚΚΕ γιατί δεν κάνει αυτό που έκανε ο ίδιος και το κόμμα του απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, όταν έσπερναν αυταπάτες στους εργαζόμενους για την ανάδειξή του σε κυβέρνηση.

Το 2009 ο Παπαδημούλης δήλωνε:

Φασισμός

  Η κάλπη και τα εκλογικά ποσοστά δεν αποτελούν κολυμβήθρα του Σιλωάμ για τον φασισμό, για τον ναζισμό, για την ακροδεξιά. Αν ήταν έτσι, ο Χίτλερ με το 44% και το 33% που είχε πάρει στις εκλογές του 1933 στη Γερμανία θα ήταν «Άγιος». Αν ήταν έτσι η Λεπέν με το 25% στη Γαλλία θα ήταν «οσία». Ο Φάρατζ με το 29% στη Βρετανία και οι ακροδεξιοί με τα διψήφια ποσοστά από την Δανία και την Ουγγαρία μέχρι την Αυστρία και την Ολλανδία θα ήταν «ιεραπόστολοι».

   Εκείνο που επιβεβαιώνουν αυτά τα ποσοστά είναι ότι το φίδι του φασισμού εκτρέφεται και μεγαλώνει μέσα στο πλαίσιο μιας δημοκρατίας, της αστικής δημοκρατίας, η οποία ενώ είναι η ίδια που το επωάζει και το ταΐζει σε πανευρωενωσιακό επίπεδο, είναι και η ίδια που παριστάνει την «σοκαρισμένη» από την ανάπτυξή του.   

   Η γέννηση του φασισμού, ή άνοδός του και η σημερινή του αναβίωση αποτελεί έκφραση της επιβεβαιωμένης ιστορικά αλήθειας ότι µια κοινωνία, κάτω από ιδιαίτερες συνθήκες, μπορεί να οδηγείται κάποιες φορές σε παράκρουση. Το φαινόμενο δεν είναι απίθανο.

Μην περιμένεις έτσι ανατροπή...

Ο στόχος του ΣΥΡΙΖΑ να είναι πρώτο κόμμα πάνω από τη ΝΔ επιτεύχθηκε, έστω και αν δεν επιτεύχθηκε με βάση τους όρους που είχε θέσει στις αρχές της προεκλογικής μάχης. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να διατηρήσει το ποσοστό του παρ' όλη τη μείωση που είχε σε ψήφους σε σχέση με τον Ιούνη του 2012 ενώ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (Ελιά) είχαν μεγάλες απώλειες σε ψήφους και ποσοστά.

Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν αυτή η αλλαγή στο συσχετισμό πολιτικών δυνάμεων θα σηματοδοτήσει την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. Στις ευρωεκλογές καταγράφηκε εργατική - λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στην πολιτική της συγκυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, η οποία όμως δυσαρέσκεια είτε εκφράστηκε στη στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, είτε σκόρπισε σε διάφορα πολιτικά σχήματα που δεν αμφισβητούν την ουσία της κυρίαρχης πολιτικής, τον ευρωμονόδρομο και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης.

Η Δημοκρατία μίλησε…

   Η Δημοκρατία μίλησε… Ας δούμε πως: Η αποχή από τις κάλπες των ευρωεκλογών ανήλθε στην Σλοβακία στο 87%. Στην Τσεχία 80,5%. Στην Πορτογαλία 65,5%. Στην Βρετανία 64%. Στην Ολλανδία 63%. Στην Ισπανία 55,3%. Στην Γερμανία 52%. Στην Αυστρία 55%. Στην Πολωνία 77%. Στην Ουγγαρία 71%.  Στην Κροατία 76%. Στην Σλοβενία 79%. Στην Ρουμανία 65%. Στην Λετονία 70%. Στην Σουηδία και στην Ιρλανδία 49%.  Στην Κύπρο 58%. Από το σύνολο των 28 κρατών – μελών της ΕΕ η αποχή ξεπέρασε το 50% στις 20 από αυτές. Η αποχή ξεπέρασε το 40% στις 24 από τις 28 χώρες… 

   Το φαινόμενο δεν είναι καινούργιο. Στις ευρωεκλογές του 2009, σε όλες τις χώρες της ΕΕ το «κόμμα» που και τότε είχε κερδίσει ήταν η αποχή. Στο σύνολο των χωρών της ΕΕ το ποσοστό των Ευρωπαίων ψηφοφόρων που δεν είχαν προσέλθει να ψηφίσουν είχε ανέλθει και τότε στο 57%. Όπως την Κυριακή έτσι και στις προηγούμενες ευρωεκλογές, η αποχή σχημάτισε πανευρωπαϊκή «κυβέρνηση» και μάλιστα... αυτοδύναμη.

   Αυτή είναι η πραγματική σχέση των λαών με την «Ευρώπη των λαών». Το κλαμπ των Μπαρόζο, των Ρομπάι, των Ολι Ρεν, το κονκλάβιο των επιτροπάτων και των διευθυντηρίων, είναι προφανές ότι δεν διαθέτει επί της ουσίας καμία «νομιμοποιητική» βάση. Το «δικαίωμά τους» να ορίζουν πρωθυπουργούς (βλέπε: Κάννες), να συντάσσουν Μνημόνια, να χρηματοδοτούν τράπεζες και να επιβάλουν λιτότητα, δεν απορρέει από καμία λαϊκή έγκριση.

Ορισμένα στοιχεία για το εκλογικό αποτέλεσμα

Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών αναδεικνύει αρκετές ενδιαφέρουσες πλευρές που χρειάζεται να μελετηθούν.

Στις ευρωεκλογές το ΚΚΕ σημείωσε άνοδο σε ποσοστά (6,1%) και ψήφους (347.467), σε σχέση με το εκλογικό ποσοστό (4,5%) και τις ψήφους (277.227) του Ιούνη του 2012.

Το ΚΚΕ αύξησε την εκλογική του δύναμη κατά 25% σε σχέση με τον Ιούνη του 2012.

Βασική διαπίστωση είναι ο μεγάλος αριθμός μετακινήσεων ψηφοφόρων σε σχέση με τις βουλευτικές εκλογές του Ιούνη του 2012, που φτάνει το 1.600.000. Στοιχείο που αντανακλά τις διεργασίες στο αστικό πολιτικό σύστημα, αλλά και τη ρευστότητα σε όλο το φάσμα των αστικών πολιτικών κομμάτων και σχημάτων.

Έχει λοιπόν σημασία να δούμε κάπως πιο συγκεκριμένα στοιχεία (σ.σ. οι αριθμοί των ψήφων είναι στο 100% των εκλογικών τμημάτων, δηλαδή σε 22.560 από 22.561 τμήματα):

Κοκορομαχίες και κινήσεις εγκλωβισμού της λαϊκής δυσαρέσκειας από τα κόμματα του καπιταλιστικού ευρωμονόδρομου

Με επίκεντρο την εκλογολογία συνεχίζονται οι αποπροσανατολιστικές κοκορομαχίες του νέου διπολισμού, ενώ ταυτόχρονα ενισχύονται οι διεργασίες ανασύνθεσης του πολικού σκηνικού για τον εγκλωβισμό του λαού στον καπιταλιστικό ευρωμονόδρομο.

Η συγκυβέρνηση ετοιμάζεται να εξαπολύσει το νέο γύρο σκληρών μέτρων, τα οποία βαφτίζει «φυγή προς τα εμπρός», και αναζητά κάποιες κινήσεις που θα της δώσουν τη δυνατότητα να αναχαιτίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Ένα από τα βασικά σενάρια που εξετάζονται είναι ο ανασχηματισμός, για να παρουσιάσει την εικόνα μιας νέας αρχής, διατηρώντας ατόφια την αντιλαϊκή πολιτική της. Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος θα συναντηθούν το απόγευμα της Πέμπτης, για να εξετάσουν τα επόμενα βήματά τους.

Θέλουν να διευρύνουν την κυβερνητική στήριξη