Πληθαίνουν οι κινήσεις και οι διεργασίες στην κατεύθυνση αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, με δεδομένες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η αστική τάξη στη διαχείριση της κρίσης και ενόψει της κλιμάκωσης της αντιλαϊκής επίθεσης από τις αρχές του 2013. Κάτω από την πίεση του λαού και με δεδομένη την αδυναμία της να ελιχθεί απέναντι στην κλιμακούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια, εξαιτίας της βαθιάς κρίσης που δεν επιτρέπει υποχωρήσεις και παραχωρήσεις, η αστική τάξη είναι αναμενόμενο να αναζητά εναλλακτικές λύσεις για να σταθεροποιήσει την εξουσία της, να αποτρέψει την έκφραση και τη ριζοσπαστικοποίηση των αγωνιστικών διαθέσεων του λαού, να διεκπεραιώσει τη διαχείριση προς όφελός της.
***
Από αυτήν τη σκοπιά πρέπει να ειδωθούν και να ερμηνευτούν οι κινήσεις αναμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού, στις οποίες πρωταγωνιστούν φανερά και υπόγεια τα παραδοσιακά κόμματα της αστικής τάξης, κόμματα και στελέχη που προέρχονται από τους κόλπους τους, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ. Οι κινήσεις από όλες τις πλευρές γίνονται στη βάση των «δυο πόλων» που μορφοποιήθηκαν κυρίως μετά την τελευταία εκλογική αναμέτρηση, στη βάση του διαφορετικού μείγματος διαχείρισης της κρίσης που προτείνουν τα δυο κόμματα: Η ΝΔ από τη μια, ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη.














