tasos manifesto

Σταύρος Τάσσος: Στις εκλογές της 17 Ιούνη η ψήφος στο ΚΚΕ είναι μονόδρομος και αναγκαιότητα

2012-06-01T13:43:00.001+03:00

Σεισμολόγος, πρόεδρος της ΕΕΔΥΕ,
υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ
στη Β' Αθήνας

«Το βέβαιο είναι ότι κύριος στόχος της αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού στις εκλογές της 17 Ιούνη είναι να μειώσει την κοινοβουλευτική δύναμη του ΚΚΕ, ή/και να το εγκλωβίσουν σε μια κυβερνητική λύση, για να έχουν λυμένα τα χέρια τους για το σχηματισμό κεντροδεξιάς, κεντροαριστερής, αριστερής, ή οικουμενικής κυβέρνησης, σ' όλες τις περιπτώσεις υπηρέτη των μονοπωλίων. Ολες οι παραλλαγές θα επιδιώκουν την "ανάπτυξη" με βάρβαρη λιτότητα, δηλαδή επενδύσεις και κερδοφορία του κεφαλαίου που απαιτούν μισθούς Κίνας και Βουλγαρίας, και κυρίως έναν χωρίς δικαιώματα υποταγμένο λαό.

Το ΚΚΕ έχει πρόταση εξουσίας, που συνοψίζεται στο τρίπτυχο: Λαϊκή εξουσία, δηλαδή κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής με εργατικό - λαϊκό έλεγχο και επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό, μονομερή διαγραφή του χρέους, και αποδέσμευση από την ΕΕ. Μια τέτοια δυνατότητα δεν υπάρχει σήμερα γιατί ο λαός μας δεν έχει πεισθεί για την αναγκαιότητα και τη δυνατότητα της πρότασης εξουσίας του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ σαν βαθιά δημοκρατικό κόμμα σέβεται τη σημερινή στάση του ελληνικού λαού στην πρότασή του. Αγωνίζεται να την αλλάξει και να πείσει εργαζόμενους και λαϊκά στρώματα για την αναγκαιότητα της ενεργού συμμετοχής τους στην αντίσταση και στην ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, ώστε ο ίδιος ο λαός να πάρει την εξουσία, να πάρει δηλαδή τον πλούτο που υπάρχει και παράγει στα χέρια του.

Το ΚΚΕ, όμως, δεν παλεύει μόνο για το αύριο, αλλά και για το σήμερα. Παλεύει να μη γίνουν τα πράγματα χειρότερα για το λαό και να αποσπάσει οποιοδήποτε θετικό μέτρο. Και εκεί όπου το ταξικό κίνημα έχει το πάνω χέρι ή κάνει πολύμηνο ηρωικό απεργιακό αγώνα, όπως στη "Χαλυβουργία", ή, όπως στον κλάδο τροφίμων και ποτών, υπογράφει Συλλογικές Συμβάσεις χωρίς καμιά μείωση μισθού.
Ενα ισχυρό και κοινοβουλευτικά ΚΚΕ αποτελεί εγγύηση αντίστασης στη θύελλα των αντιλαϊκών μέτρων που θα ακολουθήσει, και θα αναπτερώσει το ηθικό του σκληρά δοκιμαζόμενου λαού μας.

Στις εκλογές της 17 Ιούνη η ψήφος στο ΚΚΕ είναι μονόδρομος και αναγκαιότητα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, για τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ δεν αλλάζουν, είναι τα κόμματα που διαχρονικά υπηρετούν τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ενδιαφέρεται για αριστερή λύση, ενδιαφέρεται για αριστερό άλλοθι. Θέλει να γίνει ΠΑΣΟΚ στη θέση του ΠΑΣΟΚ, και εγκλωβίζοντας το ΚΚΕ στην κυβερνητική του πρόταση να το ουδετεροποιήσει, να το κάνει συνένοχο, και να περάσει τα αντιλαϊκά μέτρα με τις μικρότερες δυνατές αντιστάσεις. Θα 'ταν αυτοκτονία του ΚΚΕ αν συμμετείχε σε μια τέτοια κυβέρνηση.

Το ΚΚΕ, όμως, πρέπει να το ψηφίσει κάθε άνθρωπος που ανήκει στα λαϊκά στρώματα και επειδή δεν αλλάζει θέσεις σαν τα πουκάμισα, γιατί δικαιώθηκε σ' όλες του τις προβλέψεις για το ρόλο της ΕΕ και των κομμάτων που την υπηρετούν, γιατί δεν πούλησε το λαό. Το ΚΚΕ αναδεικνύει τη βαρβαρότητα και την επιθετικότητα του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού και την ανάγκη ενός αντιιμπεριαλιστικού - αντικαπιταλιστικού κινήματος ειρήνης. Το ΝΑΤΟ και η ΕΕ απειλούν να βάλουν φωτιά στην περιοχή μας με μια νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία και στο Ιράν, με στόχο τον έλεγχο των αγορών, των ενεργειακών πηγών και των δρόμων μεταφοράς τους. Ο λαός μας πρέπει να βρίσκεται σε εγρήγορση και ετοιμότητα για να ματαιώσει οποιαδήποτε εμπλοκή της Ελλάδας στα νέα ιμπεριαλιστικά εγκλήματα.

Το ΚΚΕ επίσης είναι το μόνο κόμμα που έχει ολοκληρωμένη πρόταση για την αντισεισμική θωράκιση της χώρας, ενώ το ταξικό πρόσημο των συνεπειών ενός σεισμού με δραματικό τρόπο αποκάλυψαν, για άλλη μια φορά, οι τελευταίοι σεισμοί στην Ιταλία».

Με ΠΑΣΟκική φρασεολογία και τεχνάσματα επιχειρούν να κλέψουν στην κυριολεξία τη λαϊκή ψήφο

2012-06-01T13:18:00.002+03:00

Εν αναμονή της παρουσίασης, σήμερα το μεσημέρι, του «κοστολογημένου» προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, που σύμφωνα με στελέχη του θα «γεφυρώνει τα θέλω με τα μπορώ», ο βουλευτής του Δ. Παπαδημούλης έδωσε μια «γεύση» του, μιλώντας χτες στον ΣΚΑΪ, εξόχως αποκαλυπτική για τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Ποντάροντας στη λογική της «καμένης γης», ανέφερε ότι «υπάρχουν και πράγματα που έτσι όπως μας έχουν δέσει χειροπόδαρα η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ απαιτούν από τη φύση τους διεθνή και ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση».Προεξόφλησε νέο «κούρεμα» του χρέους και βαθύτερο, δίχως όμως να αναφέρει ότι κάτι τέτοιο θα συνοδεύεται από πρόσθετα δυσβάσταχτα μέτρα για το λαό.

Υπερασπίστηκε τη «δημοσιονομική εξυγίανση», όχημα για σαρωτικά αντιλαϊκά μέτρα, λέγοντας ότι το σχέδιο που θα εφαρμόσουν «θα έχει και το σκέλος της δημοσιονομικής εξυγίανσης γιατί και εμείς θέλουμε να περιοριστούν τα ελλείμματα», αλλά και το σκέλος της ποικιλόμορφης ενίσχυσης της πλουτοκρατίας προκειμένου «να βγούμε σε ανάπτυξη». Τότε και μόνο, όπως είπε, ο λαός μπορεί να περιμένει μια ελεημοσύνη.

Ξεδιάντροπα ανέφερε: «Εμείς δεν παριστάνουμε τους θαυματοποιούς, επειδή εμείς δεν είπαμε ποτέ στις 18 σοσιαλισμό και λεφτά υπάρχουν (...) και θα συναρτήσουμε τη διόρθωση και την αναπλήρωση ορισμένων αδικιών ή την υλοποίηση στοιχείων του προγράμματός μας με την πορεία ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας! Να σας πω ένα παράδειγμα, όταν δεν έχεις λεφτά να στηρίξεις τον άνεργο και να καλύψεις τα πρωτογενή σου ελλείμματα δεν μπορείς να πεις ότι αύριο εγώ επανακρατικοποιώ μια επιχείρηση που για να την ξαναπάρω στα χέρια μου, ακόμη και αν ήθελα, χρειάζομαι εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ».

Στο «περίμενε» για αυξήσεις σε μισθούς

Διέψευσε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σκοπεύει να κάνει 100.000 προσλήψεις στο Δημόσιο ενώ εναπόθεσε την αντιμετώπιση της ανεργίας στις «επενδύσεις, δημόσιες και ιδιωτικές, ξένες και εγχώριες»! Ερωτηθείς ποιος θα είναι ο μισθός του νεοεισερχόμενου στην αγορά εργασίας είπε πως «αυτό που θα κάνουμε είναι να καταργήσουμε την τελευταία μείωση που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ και ΝΔ», ενώ συνολικά για τους μισθούς ανέφερε:

«Δεν υποσχόμαστε ότι θα επιστρέψουμε στους μισθούς όπως ήταν το 2008 και το 2009. Η πορεία αποκατάστασης στους μισθωτούς και στους συνταξιούχους των απωλειών που έχουνε θα γίνει σταδιακά σε συνάρτηση με την πορεία της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και την πορεία των δημοσιονομικών μας».

Πρόκειται για κοροϊδία αφού είναι δεδομένο ότι και στη φάση της ανάπτυξης, που θα είναι αναιμική, μόνη έγνοια του κεφαλαίου θα είναι να αποκαταστήσει τις απώλειες που κατέγραψε την περίοδο της κρίσης κι αυτό προϋποθέτει μισθούς πείνας, εργαζόμενους δίχως δικαιώματα. Στην πραγματικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ανάπτυξη για το κεφάλαιο και ο λαός στο «περίμενε» για να του δώσουν εθελοντικά οι καπιταλιστές μερίδιο από τα κέρδη τους!

Ο Δ. Παπαδημούλης δίνοντας μια γεύση του πώς εννοεί το κόμμα του την «κοινωνική συνοχή», απείλησε με τσάκισμα των λαϊκών αντιδράσεων, αποκηρύσσοντάς τες σαν «συντεχνιακά συμφέροντα»! Οπως είπε, «δεν αποκλείω ότι στην προσπάθειά μας να ανασυγκροτηθεί, να εξυγιανθεί το κράτος ή να μπορέσουμε να γυρίσουμε σε δρόμους ανάπτυξης και να απλουστεύσουμε τα πράγματα ή να σπάσουμε εστίες διαφθοράς και εστίες αναχρονισμού, να συγκρουστούμε και με συντεχνιακά συμφέροντα ή με αντιδράσεις».

Φιλόξενη στέγη για στελέχη του ΠΑΣΟΚ

Στο μεταξύ, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επιδίδεται σε μια προσπάθεια να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που προκαλεί η παροχή στέγης σε στελεχιακό δυναμικό του ΠΑΣΟΚ. Ο Δ. Παπαδημούλης δίνοντας τη μάχη των εντυπώσεων πρόσθεσε ότι αν βγουν πρώτοι στις εκλογές θα σχηματίσουν κυβέρνηση με άφθαρτα πρόσωπα, αποκρύπτοντας ότι και αυτά θα εφαρμόσουν την ίδια «φθαρμένη» και αντιλαϊκή πολιτική. Ωστόσο, πρόσθεσε πως «οποιαδήποτε μετατόπιση στελεχών σε σχέση με παλαιότερες θέσεις τους εγώ την καταγράφω θετικά, ακόμη και τη μετατόπιση Βενιζέλου - Σαμαρά».

Τεταμένες είναι και οι σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με τους «Οικολόγους Πράσινους», μετά την άρνησή του να συμμετάσχει σε συζήτηση που διοργάνωσαν για την αναζήτηση μετεκλογικών συγκλίσεων. Η εκπρόσωπός τους δήλωσε ότι η άρνησή του υποδηλώνει «ή την έλλειψη συγκεκριμένου σχεδίου και προτάσεων, ή την τακτική του, που είναι εμφανής όλο αυτό το διάστημα, να ηγεμονεύσει σε όλο τον χώρο των πολιτικών δυνάμεων που αυτοπροσδιορίζονται ως "αντιμνημονιακές"».

Σχολιάζοντας, τέλος, το πρόγραμμα της ΝΔ, που παρουσίασε χτες ο Αντ. Σαμαράς, ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για «18 βήματα προς την ολοκλήρωση της κόλασης του μνημονίου».

Αριστερά με ανάθεση έργου;

2012-06-01T12:28:00.002+03:00

Μπορεί να υπάρξει αριστερά χωρίς λαό;

Μπορεί να υπάρξει αριστερά χωρίς καθαρό πολιτικό λόγο;

Μπορεί να υπάρξει Αριστερά χωρίς ρήξεις;

Είναι τρία βασικά ερωτήματα που μου έρχονται στο μυαλό καταγράφοντας την ανοδική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ. Παρακολουθώντας την απόγνωση του μεγάλου μέρους του ταλαιπωρημένου κόσμου να μετατρέπεται σε προσδοκία και ελπίδα. Νομίζω ξέρω τις απαντήσεις και στα τρία κομβικά κατά τη γνώμη μου ερωτήματα. Και δεν τις ξέρω επειδή μου τις είπε κάποιος, ή τις διάβασα κάπου. Τις ξέρω επειδή αυτές οι απαντήσεις υπάρχουν χρόνια, με διάφορες εκδοχές σε διάφορους τόπους. Θα τις μοιραστώ μαζί σας.

Αριστερά χωρίς καθαρό λόγο δεν μπορεί να υπάρξει. Ο νεφελώδης λόγος, ο συγκεκαλυμμένος λόγος ο μη ολοκληρωμένος λόγος είναι γνώρισμα μη σοβαρών σχηματισμών, κομμάτων της αρπαχτής και της ανύπαρκτης ιδεολογίας. Η Αριστερά οφείλει να έχει πεντακάθαρες απόψεις, τεκμηριωμένες μελέτες, εναλλακτικές στρατηγικές, εφαρμόσιμο πρόγραμμα. Νομίζω στις μέρες μας η μέχρι στιγμής πρόταση της «υποψήφιας για εξουσία», αριστεράς δεν είναι σαφής και διαυγής. Λόγοι τουλάχιστον σοβαρότητας επιβάλλουν κάποιο ξεκαθάρισμα, όσο και αν αυτό στοιχίσει εκλογικά…

Αριστερά χωρίς ρήξεις επίσης δεν μπορεί να νοηθεί. Για τον απλό λόγο ότι την απλή διαχείριση την κάνουν «καλύτερα» οι άλλοι, που είναι μαθημένοι στους ελιγμούς και τις «απάτες». Οι ενστάσεις εδώ νομίζω είναι δύο. Πρώτον τι εννοούμε ρήξεις και δεύτερον αν οι όποιες ρήξεις θα αρχίσουν από την πρώτη μέρα. Στο δεύτερο απαντώ, ΝΑΙ οι ρήξεις θα αρχίσουν από την πρώτη μέρα. Για την ακρίβεια πολλές μέρες πριν από την πρώτη μέρα. Αριστερή κυβέρνηση που δεν θα χτυπήσει από την πρώτη μέρα τα δόντια του τέρατος, έχει γίνει μεζές στα δόντια του τέρατος… Σχετικά με το πρώτο, για το τι εννοούμε ρήξεις, εδώ ξέρω ότι θα διαφωνήσουμε αρκετά, διότι εγώ θέλω 100 και πολλοί θέλουν 30. Όπως και να έχει πάντως και πέρα από το αριθμητικόν του πράγματος, θα συμφωνήσουμε ότι μια αριστερή κυβέρνηση, θα πρέπει να συγκρουστεί με την ασυδοσία των τραπεζών, τους αχαλίνωτους πάσης φύσεως κερδοσκόπους, τους αδίστακτους διαπλεκόμενους, μιζαδόρους, κρατικοδίαιτους νταβατζήδες. Θα πρέπει να συγκρουστεί με κάθε λογής παρασιτικά κυκλώματα, με εργολάβους αρπαχτής. Θα πρέπει να συγκρουστεί με αντιλήψεις και νοοτροπίες πολλών χιλιάδων ελλήνων. Σε θεωρητικό επίπεδο, με αυτά έχουν συγκρουστεί όλες οι κυβερνήσεις του παρελθόντος με πολύ μεγάλη επιτυχία… (πρωτίστως το ΠΑΣΟΚ αλλά και η ΝΔ).

Γνώμη μου είναι ότι όλες αυτές οι συγκρούσεις( για τις οποίες δεν πολυακούγονται προτάσεις) είναι αναγκαίες, αυτονόητες αλλά ελάχιστες. Για τον απλό λόγο ότι τις περισσότερες από αυτές τις παθογένειες, τις γεννά μια σάπια οικονομική βάση, ένα σύστημα που είναι και άδικο και σκληρό και ύπουλο και αδίστακτο. Αριστερά που δεν φτάνει στην ρίζα, δεν μπορεί να καταφέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα, καθαρή νίκη. Αριστερά χωρίς ρήξη με τις αιτίες και όχι με τα αποτελέσματα δεν είναι αριστερά. Μπορεί να είναι κάτι άλλο, κάτι χρήσιμο, κάτι γενικώς καλό αλλά δεν είναι αριστερά. Αριστερά χωρίς αμφισβητήσεις, ανατροπές, ακόμη και του εαυτού της, είναι οτιδήποτε άλλο εκτός από αναγκαία.

Αριστερά χωρίς ενεργό λαό, επίσης δεν μπορεί να υπάρξει. Αριστερά που δεν εμπνέει, που δεν παρακινεί, που εξασφαλίζει ψήφο ανοχής ή βαριεστιμάρας, ή ψήφο τιμωρίας προς τους άλλους, η ακόμη και ψήφο εξουσιοδότησης, είναι αφελής και ίσως και ύποπτη αριστερά. Αν θέλει να σώσει την χώρα τον λαό αλλά και να προστατέψει τον εαυτό της, οφείλει να απαιτήσει από τους νομιμόφρονες πολίτες να μην είναι νομιμόφρονες πολίτες. Να αμφισβητούν, να διεκδικούν, να επιβάλουν, να κατακτούν. Να πάψουν να επαναπαύονται και να γίνουν μαχητές στην πρώτη γραμμή ενός πολέμου για την κατάκτηση καλύτερης ζωής, αξιοπρέπειας και ποιότητας. Από τηλεθεατές να γίνουν φρουροί, από απαθείς να γίνουν καχύποπτοι, από καταναλωτές απαιτητικοί δημιουργοί. Από οκνηροί, περίεργοι για κάθε τι. Από προβλέψιμοι, απρόβλεπτοι. Από ηττοπαθείς, νικητές. Αριστερά που δεν εκπαιδεύει, δεν παρακινεί, δεν πυροδοτεί το μυαλό του κόσμου, δεν είναι αριστερά. Αριστερά που δεν πατά στα βήματα όλων αυτών που βγήκαν στους δρόμους, στις εμπειρίες των παλιότερων, στα λάθη του παρελθόντος δεν είναι αριστερά. Και αυτό νομίζω είναι κατά την γνώμη μου καθοριστικό. Η μέχρι τώρα προεκλογική πορεία της «υποψήφιας για εξουσία», αριστεράς, επαναπαύει, καθησυχάζει τον λαό, τον κρατά σβηστό, δείχνει να μην τον πολυθέλει στα πόδια της, ή δείχνει να μην ξέρει τι να τον κάνει, επειδή ίσως και η ίδια δεν ξέρει τι θα κάνει.

Αριστερή εξουσία, τέλος δεν μπορεί να είναι η διαχείριση πλαισίων που έβαλαν άλλοι. Αριστερά είναι αυτή που αλλάζει το πλαίσιο, για την ακρίβεια αλλάζει τα φώτα του πλαισίου... Αριστερά δεν είναι η ευκολία, η επιφάνεια, η αναμονή των εξελίξεων. Αριστερά δεν είναι επικυρωμένη εξουσιοδότηση, από το ΚΕΠ της γειτονιάς. Ο Λαός της πραγματικής αριστεράς, δεν θα κάνει ανάθεση έργου, δεν θα μηδενίσει το κοντέρ. Δεν θα ψάξει υποκατάστατο.

Η εποχή που η Αριστερά θα κυριαρχήσει δεν θα είναι εποχή ηρεμίας. Αριστερά κυρίως, είναι φασαρία μυαλού και καθημερινότητας.

Θύμιος Κ. (ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ)

Η ... κυρία Σαρακίνη της κρατικής ΝΕΤ σε ρόλο εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ!!! (video)

2012-06-01T11:29:00.001+03:00

Το βιολί βιολάκι τους στη ΝΕΤ. Οι στημένες ερωτήσεις και η παραποίηση των θέσεων του ΚΚΕ καλά κρατούν. Εχουν αναλάβει το ρόλο του εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ.

Χτες, η δημοσιογράφος Σαρακίνη στην απογευματινή εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης, απευθυνόμενη στην εκπρόσωπο του ΚΚΕ, έλεγε διαρκώς ότι το ΚΚΕ «δε θέλει να κυβερνήσει», παραποιώντας τις τοποθετήσεις του Κόμματος και υποστηρίζοντας ότι έτσι είπε η Αλέκα Παπαρήγα!! Παρόλο που η εκπρόσωπος του ΚΚΕ προσπαθούσε να διατυπώσει τη θέση του Κόμματος, η δημοσιογράφος επέμενε ότι αυτό που λέει η ίδια είναι η θέση του ΚΚΕ, εμποδίζοντας την εκπρόσωπο του Κόμματος να σταυρώσει λέξη.

Μάλιστα, παρόλο που πήρε συγκεκριμένη απάντηση για την πρόταση εξουσίας και διακυβέρνησης του ΚΚΕ, η Σαρακίνη αγνοώντας την απάντηση κατέληξε ότι... δεν πήρε απάντηση! Πήρε, αλλά δεν της άρεσε...

Επιβεβαιώνεται η καταγγελία που έχει κάνει εδώ και μέρες το ΚΚΕ, ότι η κρατική τηλεόραση έχει μετατραπεί στο μεγαλύτερο μέρος της σε ένθερμη κερκίδα του ΣΥΡΙΖΑ και ότι οι δημοσιογράφοι αυτοί με τη στάση τους εξυπηρετούν το σχέδιο αποδυνάμωσης του Κόμματος. Αξιος ο μισθός τους (της)...

Κεντροδεξιά διαπιστευτήρια

2012-05-31T21:36:00.002+03:00

Πλησιάζοντας στην κάλπη, το δίπολο κεντροδεξιά - κεντροαριστερά δείχνει τα δόντια του στο λαό. Από τη μια, ο ΣΥΡΙΖΑ και οι σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις που τον πλαισιώνουν φουντώνουν την κοροϊδία και τις αυταπάτες. Στόχος τους είναι να σύρουν με το καρότο το λαό πιο βαθιά στον καταστροφικό ευρωμονόδρομο. Από την άλλη, η ΝΔ και οι αντιδραστικές δυνάμεις που επαναπάτρισε επιδεικνύουν το μαστίγιο της καταστολής και της «απενοχοποίησης της επιχειρηματικότητας», διεκδικώντας για λογαριασμό τους το παράσημο του καλύτερου διαχειριστή των συμφερόντων της πλουτοκρατίας, σε μια περίοδο που γίνεται όλο και πιο κοντινό το ενδεχόμενο της ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας.

Τα όσα είπε τις προάλλες ο Αντ. Σαμαράς, είναι αποκαλυπτικά γι' αυτά που ετοιμάζουν μετεκλογικά για το λαό. Ο πρόεδρος της ΝΔ είπε ωμά ότι καπιταλιστική ανάπτυξη και εργασιακά δικαιώματα είναι έννοιες ασυμβίβαστες. Με το προκλητικό επιχείρημα ότι «για να υπάρχουν εργασιακά δικαιώματα πρέπει να υπάρχουν θέσεις εργασίας», κάλεσε τους εργαζόμενους να διαλέξουν ανάμεσα στην ανεργία ή στη δουλειά σε συνθήκες σκλαβιάς. Για να γίνει πιο κατανοητή η θέση του, έφερε σαν παράδειγμα το εργασιακό γκέτο της «Cosco» στον Πειραιά, ευχόμενος «να είχαν έλθει και άλλες δέκα, άλλες εκατό "Cosco"». Μόνο που στις εγκαταστάσεις της κινεζικής πολυεθνικής, οι συμβάσεις εργασίας ισοδυναμούν με συμβόλαιο για δουλειά όπως και όποτε θέλει η εργοδοσία, με μισθούς πείνας, ενώ απαγορεύεται διά ροπάλου και ο συνδικαλισμός.

Ο Αντ. Σαμαράς δεν παρέλειψε να εκφράσει το θαυμασμό του για την «ανάπτυξη» στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, δείχνοντας καθαρά ότι επενδύσεις στον καπιταλισμό σημαίνει μισθοί Κίνας και δικαιώματα Ινδίας. Εκεί όμως που έδωσε πραγματικά τα ρέστα του, ήταν η στοχοποίηση του εργατικού λαϊκού κινήματος και η θρασύτατη και συκοφαντική επίθεση στο ΚΚΕ. «Το ΚΚΕ - είπε - μπορεί να μη χάιδευε τους κουκουλοφόρους. Αλλά παρέλυε τη χώρα, παρέλυε τα λιμάνια, παρέλυε τον τουρισμό, παρέλυε την οικονομική ζωή. Εδιωχνε επιχειρήσεις. Εδιωχνε επενδύσεις. Δέστε τι κάνει σήμερα με τη "Χαλυβουργική". Αυτό είναι το παλιό που πρέπει να τελειώσει». Οι επιχειρήσεις ανοίγουν και κλείνουν στον καπιταλισμό με μοναδικό κριτήριο τα κέρδη του καπιταλιστή ιδιοκτήτη, για λογαριασμό του οποίου δουλεύει η ΝΔ και τα άλλα κόμματα που υπηρετούν την ΕΕ. Πρόσφατο παράδειγμα η επιχείρηση «Γιούνιβελ» στην Πιερία, που η ιδιοκτησία της τη μεταφέρει στη Ρουμανία, όχι γιατί είχε κινητοποιήσεις, αλλά γιατί υπάρχει περιβάλλον μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων «δουλείας», άρα και πολλαπλάσια κερδοφορία.

Το «παλιό που πρέπει να τελειώσει» είναι για τη ΝΔ οι εργατικές λαϊκές κατακτήσεις και το κίνημα που τις διεύρυνε και τις υπερασπίστηκε όλα αυτά τα χρόνια, με μπροστάρη το ΚΚΕ. Αυτός είναι ο πραγματικός εχθρός της πλουτοκρατίας, άρα και της ΝΔ που την υπηρετεί. Λυσσάνε ακόμα και στην ιδέα ότι στην Ελλάδα δεν κατάφεραν να απαλλαχθούν από το ΚΚΕ, το μόνο κόμμα που τους πολεμάει με όρους στρατηγικής και γι' αυτό έχει τη μεγαλύτερη συμβολή στις κατακτήσεις που με την πάλη του απέσπασε το κίνημα. Συμφέρον του λαού είναι να μην αφήσει να ευοδωθούν τα σχέδια του αστικού συστήματος για αποδυνάμωση του ΚΚΕ. Στις 18 του Ιούνη, με κεντροδεξιά ή κεντροαριστερά, έρχεται θύελλα. Λαός δυνατός, σημαίνει λαός με ισχυρό ΚΚΕ στο πλευρό του, στην πρωτοπορία της πάλης του να επιβιώσει, να αντεπιτεθεί.

Περικλής ΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣ

Τα ψέματα τελειώνουν, καθένας στο πόστο του

2012-05-31T20:26:00.002+03:00

Το δεδομένο είναι ένα: Είναι υπαρκτή η καπιταλιστική κρίση και μέσα στα πλαίσιά της υπαρκτός και ο κίνδυνος πτώχευσης. Εξάλλου ο λαός έχει ήδη πτωχεύσει. Από κει και μετά αρχίζουν τα παιχνίδια των κομμάτων που ενώ υπερασπίζουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, εμφανίζονται ως «φίλοι του λαού». Από κοντά και τα παράπονα για όποιον χαλάει τη σούπα και δείχνει τα στοιχεία που πράγματι χρησιμοποιούνται για εκβιασμό της λαϊκής θέλησης, αλλά και αποκαλύπτουν την απάτη όσων εφησυχάζουν το λαό ισχυριζόμενοι ότι η έξοδος από το ευρώ είναι μία μπλόφα.

Οι υπερασπιστές του ευρώ που παριστάνουν τους αντιμνημονιακούς αισθάνονται ριγμένοι καθώς οι ανακοινώσεις των πολιτικών ανταγωνιστών τους, αποκαλύπτουν τον καιροσκοπισμό αμφοτέρων.

Λογικά τα παράπονα αλλά κάλπικα καθώς όλοι μαζί υπερασπίζουν τον ευρωμονόδρομο. Η Τράπεζα απλά τους υπενθυμίζει ότι δεν μπορούν να πατάνε σε δύο βάρκες καθώς έχουνε διατυπώσει κοινή θέση για την παραμονή στην Ευρωζώνη.

***

Ολο και περισσότερο είναι αδύνατο να κρυφτεί το γεγονός: η καπιταλιστική κρίση και οι ανάγκες των καπιταλιστών να την ξεπεράσουν τσακίζοντας εργάτες, δεν αφήνουν περιθώρια στις δυνάμεις υπεράσπισης του κεφαλαίου να πουλάνε ψόφια ψάρια σε ιλουστρασιόν αμπαλάζ.

Η αποκάλυψη ότι είναι κοινές οι θέσεις όσων εκβιάζουν και όσων εφησυχάζουν το λαό, τινάζουν στον αέρα και τους ισχυρισμούς περί «νέου αέρα» στην ΕΕ. Ο ίδιος ο Ολάντ φρόντισε να υπενθυμίσει ότι η ελληνική εργατική τάξη είναι υποχρεωμένη να πληρώσει τα χρέη των καπιταλιστών και αυτό πρέπει να το βεβαιώσει και με την ψήφο της. Γεγονός που οδηγεί το επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ να δίνει εντολές για προσγείωση στα στελέχη του, που εντέλλονται να σταματήσουν να τάζουν διάφορα, μπροστά στο ενδεχόμενο η «αριστερά» του κεφαλαίου μετά γνώσεως να πράξει αυτό που έχει ήδη συμφωνήσει: να πληρώσουν τα συνήθη υποζύγια, η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, καθώς το μεγάλο κεφάλαιο και με το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει στο απυρόβλητο.

Γεγονός που αναγνωρίζει το συγκρότημα Αλαφούζου και καλεί άπαντες να ρίξουν τους τόνους, γιατί έτσι κι αλλιώς αύριο μαζί θα διαχειριστούν την κρίση, όποιος κι αν είναι στην κυβέρνηση, όποιος κι αν παριστάνει την αξιωματική αντιπολίτευση.

***

Εκ των πραγμάτων, πλέον, επιβεβαιώνεται η θέση του ΚΚΕ ότι μόνη πραγματική αντιπολίτευση μπορεί να είναι ο αγωνιζόμενος λαός, με τους κομμουνιστές να είναι ήδη στην πρώτη γραμμή.

Οι καθημερινές δηλώσεις των κομμάτων του ευρωμονόδρομου αποκαλύπτουν το στημένο παιχνίδι όσων ισχυρίζονται ότι μέσα στην ΕΕ μπορεί να υπάρχει ελπίδα για το λαό.

Ολοι μαζί αποφεύγουν το συγκεκριμένο: π.χ. για να δουλέψουν τα ναυπηγεία χρειάζεται σύγκρουση με την ΕΕ που το εμποδίζει για να έχουν δουλειές τα ναυπηγεία της Γερμανίας, της Ολλανδίας αλλά και της Κίνας και της Ν. Κορέας. Για να ζήσουν οι αγρότες και να τραφεί ο πληθυσμός πρέπει να φύγει απ' τη μέση η ΕΕ με την ΚΑΠ που καθορίζει τι και πόσο θα παράγουμε. Τέτοια παραδείγματα πάμπολλα, αλλά οι «μονομάχοι» για την αστική διακυβέρνηση αποφεύγουν τη συζήτηση και αναλώνονται για το φύλο των αγγέλων, όπως η κ. Μπακογιάννη που κάνει γαργάρα την σύμπλευση των θέσεών της για την ΕΕ με τον ΣΥΡΙΖΑ και πετάει την μπάλα στο γήπεδο της «τρομοκρατίας».

***

Το παιχνίδι είναι στημένο κι αλίμονο στους εργάτες που ακόμα αποθέτουν τις ελπίδες τους σε όσους πατούν σε δύο βάρκες. ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ κατεβαίνουν στις εκλογές με μια κοινή θέση: Οτι οι εργάτες μπορούν να κερδίσουν, αρκεί πρώτα να έχουν κερδίσει οι καπιταλιστές. Αυτή και μόνο η κοινή τους θέση είναι σοβαρότατος λόγος για να σταλούν στα αζήτητητα της ιστορίας. Δεν υπάρχει στιγμή στην ιστορία της ταξικής πάλης που να κερδίζουν και οι καπιταλιστές και οι εργάτες. Πόσο μάλλον στον καιρό της κρίσης όπου η επιδίωξη σωτηρίας και ανάκαμψης των καπιταλιστών καθιστά απόλυτη ανάγκη το τσάκισμα των εργατών.

***

Το ΚΚΕ δεν μπορεί να παίξει σ' αυτό το παιχνίδι. Είναι προδοσία των συμφερόντων της εργατικής τάξης η καλλιέργεια όποιας αυταπάτης ότι μαζί με τους καπιταλιστές θα βγούμε από την κρίση.

Το ΚΚΕ, αντίθετα, στον λιγοστό χρόνο που επιτρέπουν τα αστικά μέσα ενημέρωσης να ακουστεί η φωνή του, επιμένει να δείχνει ότι: Η Ελλάδα έχει αναπτυξιακές δυνατότητες. Για να λειτουργήσουν αυτές υπέρ του λαού πρέπει να βγει η χώρα εκτός της ΕΕ. Πρέπει να κοινωνικοποιηθούν τα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, πρέπει ο λαός να έχει την εξουσία.

Σ' αυτή την κατεύθυνση επιμένει το ΚΚΕ, δείχνει ότι είναι αναγκαστική η σύγκρουση με ΕΕ και καπιταλιστές για φιλολαϊκή λύση. Κι αυτό είναι κριτήριο ψήφου για όσους πράγματι θέλουν να δούνε μια καλύτερη μέρα και όχι να γλείφουν τα κόκαλα που πετάνε απ' το τραπέζι οι αστοί. Γιατί δυναμώνει το ΚΚΕ και στη Βουλή και στο κίνημα.

Ας είναι καθαρό: από την πλευρά του ΚΚΕ η μάχη θα δοθεί και μετά τις 18 Ιούνη με όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις όποιος κι αν είναι στην κυβέρνηση. Γιατί ο πόλεμος δεν αφορά στο ποια από τις κυβερνήσεις των αστών θα κάθεται στον σβέρκο των εργατών. Σ' αυτή τη μάχη κάθε εργάτης που έχει αγωνία για το μέλλον το δικό του και των παιδιών του οφείλει να προσφέρει τα βόλια του. Στη συγκεκριμένη συγκυρία αυτά είναι ψήφος στο ΚΚΕ.

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

Η μόνη διέξοδος για τα λαϊκά στρώματα είναι ο αγώνας για να διεκδικήσουμε τον άλλο δρόμο ανάπτυξης

2012-05-31T19:34:00.002+03:00

Στον άλλο δρόμο η προοπτική

Η ανελέητη και αδιάκοπη κερδοσκοπική δράση των μονοπωλίων στο χώρο των τροφίμων, εμπορικών και βιομηχανικών, που ασκείται με την ολομέτωπη στήριξη των κομμάτων που κυβέρνησαν και αυτών που σήμερα διεκδικούν την εξουσία για να συνεχίσουν και να κλιμακώσουν το έργο τους, αποτυπώνεται και στα επίσημα στοιχεία που δημοσιοποιούνται κατά καιρούς απ' όπου κι αν προέρχονται.

Οπως αποκαλύπτει πρόσφατη έρευνα (Direction Business Report), το 2011, μία χρόνια που οι μισθοί των εργαζομένων βυθίστηκαν σε ποσοστά περισσότερο από 20% και τα εργασιακά δικαιώματα κατακρεουργήθηκαν για να ξεπεραστεί η κρίση προς όφελος του κεφαλαίου, 41 μονοπώλια, που λυμαίνονται το λαϊκό εισόδημα, στον τομέα των τροφίμων, είδαν το τζίρο τους να αυξάνεται κατά 3,06%. Δεν αυξήθηκε ο όγκος των πωλήσεών τους, αλλά συνέχισαν, όπως και στο παρελθόν, την πολιτική των συνεχών ανατιμήσεων, αφού έτσι μπορούσαν να διατηρήσουν την κερδοφορία τους στα επίπεδα που είχαν σχεδιάσει. Ετσι δουλεύουν τα μονοπώλια. Σε μια χρονιά που το τσεκούρωμα των λαϊκών εισοδημάτων ανάγκασε τους εργαζόμενους να περιορίσουν ακόμα και τις αγορές απαραίτητων προϊόντων για τη διαβίωσή τους, κάτι που «ομολογούν» και τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ τα οποία δείχνουν μείωση του όγκου των πωλήσεων κατά 6%, τα μονοπώλια αντιστάθμισαν τις απώλειες σε όγκο πωλήσεων με αυξήσεις τιμών λεηλατώντας τα πενιχρά εισοδήματα των λαϊκών οικογενειών.

Την ίδια στιγμή σε κλαδική μελέτη της ICAP για το λιανεμπόριο τροφίμων, διαπιστώνεται ότι το 2010, χρονιά κατά την οποία ο όγκος των πωλήσεων μειώθηκε επίσημα κατά 5,5%, η εικόνα στα σούπερ μάρκετ, ήταν εντελώς διαφορετική. Σε 81 από αυτά, μάλιστα, είχαν αύξηση του τζίρου κατά 1,1% το 2010, ενώ παράλληλα οι ιδιοκτήτες των σούπερ μάρκετ αξιοποιώντας όλες τις μορφές των ευέλικτων σχέσεων απασχόλησης κατάφεραν να διατήρησαν αλώβητη την κερδοφορία τους που παρέμεινε στα ίδια, ουσιαστικά, επίπεδα με το 2009. Αλλά και μεταξύ των σούπερ μάρκετ υπάρχουν οι κερδισμένοι και οι ...περισσότερο κερδισμένοι, αφού μέσα από τη διαδικασία της συνεχούς γιγάντωσης των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, φτάσαμε στο σημείο μόλις 3 αλυσίδες να ελέγχουν το 36% της αγοράς, ενώ οι 5 πρώτες ελέγχουν το 51% της συνολικής αγοράς!

Τα κόμματα της υποταγής στον ευρωμονόδρομο, που επιχειρούν να εγκλωβίσουν το λαό σε κάλπικα διλήμματα και επιλογές του τύπου «κεντροδεξιά» ή «κεντροαριστερή» εκδοχή για τη διαχείριση της κρίσης, στην πραγματικότητα επιχειρούν να συσκοτίσουν το γεγονός ότι ανεξάρτητα από τις όποιες φραστικές διαφορές και οι μεν και οι δε στηρίζουν τις φιλομονοπωλιακού χαρακτήρα παρεμβάσεις και υιοθετούν ως κεντρικό άξονα των επιλογών τους την οικονομική ανάπτυξη προς όφελος του καπιταλιστικού κέρδους. Της ...ανάπτυξης που προϋποθέτει τσάκισμα των λαϊκών εισοδημάτων, συνεχείς αυξήσεις στις τιμές των ειδών πρώτης ανάγκης, καταλήστευση της εργατικής δύναμης.

Το μόνο που μπορούν να περιμένουν οι εργαζόμενοι από τα κόμματα που ορκίζονται υποταγή στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, «σεβασμό στις δεσμεύσεις της Ελλάδας» που προκύπτουν από τα μνημόνια και κάθε είδους στρατηγική της πλουτοκρατίας για διαιώνιση της κυριαρχίας του εκμεταλλευτικού συστήματος και τσάκισμα των λαών, είναι διαρκής λιτότητα και βάθεμα των αδιεξόδων και της κρίσης για το λαό. Η μόνη διέξοδος για τα λαϊκά στρώματα είναι ο αγώνας για να διεκδικήσουμε τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, στον οποίο καλεί το λαό να γίνει πρωταγωνιστής το ΚΚΕ. Ισχυρό ΚΚΕ, αντίβαρο στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και της φτώχειας, για ισχυρό λαϊκό κίνημα που θα μπορεί να διεκδικήσει, να ματαιώσει τα χειρότερα, και για να ανοίξει ο δρόμος για την ελπίδα προς μια κοινωνία, με το λαό ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει.

Μ.Ζ.

Δεν υπάρχει σωτηρία για το λαό στην ΕΕ

2012-05-31T18:27:00.002+03:00

Το μνημόνιο είναι κρίκος στην αλυσίδα της αντεργατικής πολιτικής της EE αρχής γινομένης από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ 1992 και την εξειδίκευσή της στα εργασιακά και κοινωνικοασφαλιστικά ζητήματα συνδεδεμένα με την ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα από τη Λευκή Βίβλο το 1993.

Ολα αυτά τα τότε κόμματα ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΣΥΝ, πλην ΚΚΕ, τα ψήφισαν.

Το ΚΚΕ έγκαιρα ενημέρωσε το λαό και μέσω της Βουλής και με δημοσίευση αυτών των αντεργατικών συνθηκών και κυρίως οργάνωσε την πάλη του εργατικού - λαϊκού κινήματος, για να παρεμποδιστούν στην εφαρμογή τους οι αντεργατικοί νόμοι, να καταδικαστούν στη συνείδηση των εργατοϋπαλλήλων.

Αυτή η δράση του ΚΚΕ ήταν η μεγάλη συμβολή του στο κίνημα και στο γεγονός ότι καθυστέρησε η εφαρμογή αυτών των αντεργατικών μέτρων στην Ελλάδα, που τώρα, με αφορμή την οικονομική καπιταλιστική κρίση, επιδιώκουν με τους νόμους του μνημονίου και της εφαρμοστικής σύμβασης να τα κάνουν πράξη, τσακίζοντας δικαιώματα και τη ζωή των εργαζομένων.

Ολα τα κόμματα, που συμφωνούν με την πολιτική της EE και που ψήφισαν αυτές τις συνθήκες, και ο ΣΥΝ που ψήφισε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, έσπερναν αυταπάτες στους εργαζόμενους ότι η ένταξη και συμμετοχή στην ΕΕ είναι ωφέλιμη για τους εργαζόμενους, το λαό. Προπαγάνδιζαν π.χ. ότι με τη μερική απασχόληση, τις ελαστικές μορφές εργασίας θα αντιμετωπιστεί η ανεργία. Η πείρα δείχνει ότι έχουμε το αντίθετο αποτέλεσμα, η ανεργία αυξανόταν, όχι μόνο τώρα στην κρίση, αλλά και στην προηγούμενη περίοδο της ανάπτυξης. Ελεγαν ότι με τα κοινοτικά προγράμματα θα υπάρξει ανάπτυξη, θα ανοίξουν δουλειές, θα υπάρχουν καλοί μισθοί κ.λπ. Πράγματι, έγιναν έργα, αναπτύχθηκαν επιχειρήσεις, αλλά ούτε η δουλειά για τους εργαζόμενους δόθηκε, ενώ οι μισθοί μειώνονταν. Ελεγαν ότι οι φτωχοί αγρότες με τις επιδοτήσεις από τα κοινοτικά κονδύλια θα αύξαναν το εισόδημά τους. Αντί γι' αυτό ξεκληρίζονται. Εσπερναν τρομοκρατία ότι έξω από την ΕΕ υπάρχει η καταστροφή, καλλιεργώντας τη μοιρολατρία και την απογοήτευση, την υποταγή στη λογική του ευρωμονόδρομου, ότι έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει άλλος δρόμος που μπορούν να ακολουθήσουν οι εργαζόμενοι προς όφελός τους έξω από τη λυκοσυμμαχία των καπιταλιστών της EE.

Πώς είναι δυνατόν, λοιπόν, αυτά τα κόμματα και ιδιαίτερα ο ΣΥΡΙΖΑ που δίνουν όρκους πίστης στην EE, ακόμα και τώρα που έχουν επιβεβαιωθεί οι αρνητικές συνέπειες για τους εργαζόμενους από την πολιτική της ΕΕ, να καταγγείλουν, να επαναδιαπραγματευτούν, να απαγκιστρωθούν από νόμους όπως τα μνημόνια που είναι η εξειδίκευση των αντεργατικών συνθηκών της EE, της στρατηγικής της;

Για παράδειγμα, ο ΣΥΡΙΖΑ λέει ότι θα καταγγείλει το μνημόνιο, το οποίο εφαρμόζει αντεργατικά μέτρα στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, αλλά τι θα κάνει με τη στρατηγική «ΕΕ-2020» για την ανταγωνιστικότητα που επιβάλλει παρόμοια μέτρα; Θα την καταργήσει; Μα τότε έρχεται σε σύγκρουση με την ΕΕ, ενώ ο ίδιος είναι υπέρμαχός της.

Τι θα κάνει με τους φτωχούς και μεσαίους αγρότες που τους ξεκληρίζει η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της ΕΕ; Θα την καταργήσει; Δεν μπορεί, γιατί είναι υπέρμαχος της ΕΕ.

Γι' αυτό το ΚΚΕ ισχυρίζεται ότι όλη αυτή η δήθεν καταγγελτική πολυγλωσσία των μνημονίων είναι στάχτη στα μάτια των εργαζομένων, για να υποκλέψουν την ψήφο τους και στη συνέχεια τα μνημόνια που θα «έφευγαν, θα μείνουν», όπως οι αμερικάνικες βάσεις επί Α. Παπανδρέου και το κυριότερο, η Ελλάδα θα μείνει στην EE και το NATO που εφαρμόζει «μνημόνια» διαρκείας στους εργαζόμενους.

Γι' αυτό το ΚΚΕ με μεγάλη σιγουριά διαβεβαιώνει τους εργαζόμενους ότι και νόμο να φέρει στη Βουλή για κατάργηση όλων των εφαρμοστικών νόμων του μνημονίου και αυτών που απορρέουν από τη δανειακή σύμβαση δεν θα τον ψηφίσει κανένα από τα αστικά κόμματα ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΔΗΜΑΡ ή ο Καμμένος που προεκλογικά εμφανίζονται ως αντιμνημονιακά κόμματα, για να διεγείρουν φιλολαϊκά αντανακλαστικά υπέρ τους, γιατί είναι κόμματα που στηρίζουν την πολιτική υπέρ του κεφαλαίου, γι' αυτό είναι με τα μπούνια φιλοευρωενωσιακοί.

Γι' αυτούς ισχύει το δόγμα «Ευρώ - EE ή θάνατος», αδιαφορώντας αν ο θάνατος μεταφορικά ή πραγματικά ισχύει για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Οι εργατοϋπάλληλοι, οι αυτοαπασχολούμενοι της πόλης και της υπαίθρου, η νεολαία και οι γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων, για να δουν άσπρη μέρα χρειάζεται να αντιστρέψουν αυτό το δόγμα προς όφελός τους και να το κάνουν «ο θάνατός σας η ζωή μας». Να χαλάσουν τα σχέδια της αστικής τάξης. Να αποδυναμώσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τα κόμματα του ευρωμονόδρομου. Να μην πιστέψουν τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, να απελευθερωθούν από τις αυταπάτες, από τη μιζέρια του μικρότερου κακού. Να πιστέψουν στη δύναμή τους, να υψώσουν το ανάστημά τους, να γίνουν πρωταγωνιστές των εξελίξεων. Μπορούν. Να τρομοκρατήσουν τους τρομοκράτες τους και αυτούς που τους νανουρίζουν με ψεύτικα γλυκόλογα. Να δώσουν δύναμη στο ΚΚΕ.

Ισχυρό ΚΚΕ για να πάμε μπροστά, με πρωταγωνιστή το λαό με λαϊκή εξουσία, έξω από την EE, μονομερή διαγραφή του χρέους και κοινωνικοποίηση των επιχειρηματικών ομίλων.

Μ. Λ.

Το ΚΚΕ παλεύει για εξουσία και κυβέρνηση του λαού

2012-05-31T17:10:00.002+03:00

Σε μεγάλη προεκλογική συγκέντρωση του ΚΚΕ στην κεντρική πλατεία της Λάρισας, μίλησε, χτες, βράδυ, ο Δημήτρης Γόντικας, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του Κόμματος. Στο χαιρετισμό του στη συγκέντρωση, ο Ρίζος Μαρούδας, υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ, πρόεδρος της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λάρισας, ανάμεσα στα άλλα, σημείωσε:

«Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, δικαιώνεται η πολιτική του ΚΚΕ ενάντια στην ΕΕ και την ΚΑΠ, οι ευθύνες που έχουν τα κόμματα του δήθεν μονόδρομου της ΕΕ. Το ΚΚΕ καλεί τους μικρομεσαίους αγρότες και κτηνοτρόφους να σκεφτούν και να βγάλουν συμπεράσματα μέσα από την ίδια την εμπειρία τους. Σήμερα, ο κόπος των αγροτών λεηλατείται από τα μονοπώλια που πουλάνε τα μέσα και εφόδια, η λαϊκή κατανάλωση πέφτει θύμα της αισχροκέρδειας των μεγαλεμπόρων και εισαγωγέων.

Η ολόπλευρη ανάπτυξη των παραγωγικών δυνατοτήτων του πρωτογενούς τομέα της χώρας, που μπορεί να πραγματοποιηθεί σε σύγκρουση και αποδέσμευση από την ΕΕ, θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας στη μεταποιητική βιομηχανία, παραγωγή φτηνών και ποιοτικών προϊόντων προς όφελος του λαού και όχι για τα κέρδη της πλουτοκρατίας, σχεδιασμένη ανάπτυξη της κτηνοτροφίας.

Η ανάπτυξη σε αυτήν την κατεύθυνση αφορά όχι στενά τους αγρότες και κτηνοτρόφους, αλλά συνολικά τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα, μπορεί και πρέπει να αποτελέσει σήμερα βασικό ζήτημα στην κοινή δράση και συμμαχία των εργαζομένων, των αυτοαπασχολούμενων της πόλης και του χωριού».

Δεν υπάρχουν πλέον πολλές επιλογές

Στην ομιλία του, ο Δημήτρης Γόντικας είπε, μεταξύ άλλων: «Ο σύντροφος Μαρούδας έθεσε ένα καίριο ζήτημα. Οτι στη χώρα μας μπορεί να αναπτυχθεί μια σύγχρονη αγροτική παραγωγή που να λύσει οριστικά το πρόβλημα της διατροφής για το λαό, με φθηνά και ποιοτικά προϊόντα. Να τροφοδοτεί αντίστοιχα τη βιομηχανία με πρώτες ύλες και να αναπτυχθεί η βιομηχανία μεταποίησης αγροτικών προϊόντων. Να αναπτυχθεί η κτηνοτροφία, η αλιεία, η εκμετάλλευση των δασών και φυσικών πλεονεκτημάτων της χώρας με σεβασμό στο περιβάλλον.

Μια τέτοια ανάπτυξη θα εξασφαλίσει σίγουρη δουλειά και ικανοποιητικό εισόδημα, αξιοπρεπή ζωή για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους και πολλά άλλα.

Μπορεί όμως αυτό το πρόβλημα να λυθεί παραμένοντας στην ΚΑΠ και στην ΕΕ; Αν δεν απαλλαγούμε από τη θηλιά και τις δεσμεύσεις που επιβάλλει η ΕΕ; Μπορεί να λυθεί αν δε μειωθεί το κόστος παραγωγής, αν δεν εξαλείψεις αυτούς που θησαυρίζουν, γιατί έχουν στα χέρια τους τις πρώτες ύλες, δηλαδή τους σπόρους, τα φυτοφάρμακα, τα λιπάσματα, τα μηχανήματα, το πετρέλαιο, το κεφάλαιο; Μπορεί να λυθεί αν δε γίνουν μεγάλες μεταρρυθμίσεις στη γη, για να αυξηθεί η παραγωγικότητα; Μπορεί να λυθεί αν δεν απαλλαγούμε από τους μεγαλέμπορους, τους μεσάζοντες;

Δε γίνεται, δεν είναι ρεαλιστικό. Θα ωφελούνται συνεχώς οι λίγοι και οι πολλοί θα φυτοζωούν, θα ζουν στη φτώχεια, στην εξαθλίωση.

Πώς θα αντιμετωπιστούν αυτά τα μεγάλα προβλήματα, που είναι άμεσα και πιεστικά; Ποιος θα δώσει λύσεις στα μεγάλα αυτά προβλήματα που είναι κουβάρι, γόρδιος δεσμός και έπρεπε να έχουν λυθεί από χτες;

Δεν υπάρχουν πλέον πολλές επιλογές. 'Η θα δεχθούν πλήγμα αποφασιστικό οι παράγοντες που στέκονται φρένο στην ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής προς όφελος του λαού ή η κατάσταση θα πηγαίνει δραματικά προς το χειρότερο. Αυτό το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί από τα πάνω. Από κυβερνήσεις που αποδέχονται τις δεσμεύσεις της ΕΕ, της ΚΑΠ, των μνημονίων.

Μια λύση υπάρχει. Με σύγκρουση και εξάλειψη των σύγχρονων αυτών τσιφλικάδων, όπως έγινε τότε με το μοίρασμα της γης. Το πρόβλημα της γης τότε δεν το έλυσε καμία κυβέρνηση, αλλά ο αγώνας των κολίγων, με σύγκρουση και αίμα.

Μια τέτοια κυβερνητική εξουσία έχει σήμερα ανάγκη ο λαός για να ανασάνει και να απαλλαγεί από το ζυγό των μονοπωλίων και την ΕΕ. Αλλά μια τέτοια κυβέρνηση δεν μπορεί να αναδειχθεί από εκλογές σε εκλογές, χωρίς λαϊκό ξεσηκωμό.

Βάζουν πλάτη να ξελασπώσουν την αστική τάξη

Πάμε παρακάτω. Πώς θα λυθεί το μεγάλο πρόβλημα της ανεργίας που θα μεγαλώνει συνεχώς και καταδικάζει τη νεολαία σε τραγικά αδιέξοδα; Μόνο με την ολόπλευρη ανάπτυξη όλων των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας και με κίνητρο τις ανάγκες του λαού. Δηλαδή με σχέδιο. Αλλά μια τέτοια ανάπτυξη την εμποδίζουν οι σύγχρονοι τσιφλικάδες, οι καπιταλιστές και η ΕΕ.

Να τι κυβέρνηση και εξουσία χρειάζεται ο λαός. Κυβέρνηση που θα εκφράζει το λαό και αποφασισμένη να καταργήσει μνημόνια και δεσμεύσεις, αποφασισμένη να συγκρουστεί με τα μεγάλα συμφέροντα. Μιλάμε για άλλο δρόμο ανάπτυξης.

Αυτήν την κυβέρνηση και μόνο αυτή μπορεί να στηρίξει το ΚΚΕ. Για μια τέτοια εξουσία παλεύει. Εξουσία και κυβέρνηση του λαού.

Δεν είναι μακρινό πρόβλημα, είναι άμεσο και επείγον. Εξαπατούν το λαό όλοι όσοι του υπόσχονται, όποια ονομασία κι αν έχουν, δεξιοί, κεντροδεξιοί, αριστεροί ή κεντροαριστεροί, ότι θα λύσουν τα προβλήματά του χωρίς να θίξουν τις ρίζες και τις αιτίες της δυστυχίας του, αν δεν πληρώσουν αυτοί που τον έχουν ξεζουμίσει.

Ο εργαζόμενος λαός μας δεν έχει ανάγκη από ελεημοσύνες και ψίχουλα για να ευημερούν και να μακροημερεύουν οι εκμεταλλευτές του. Το ΚΚΕ δεν πρόκειται ποτέ να εξαπατήσει το λαό με ψεύτικες υποσχέσεις. Ποτέ δεν το έκανε.

Να γιατί δε δέχεται να πάρει μέρος σε κυβέρνηση με δυνάμεις που προσκυνούν την ΕΕ, τους καπιταλιστές, που πατάνε σε δυο βάρκες.

Γι' αυτό έχουν συνασπιστεί όλοι, που φοβούνται και τρέμουν ένα τέτοιο κίνημα, με τέτοιο προσανατολισμό και επιχειρούν να χτυπήσουν το ΚΚΕ. Αυτό το κίνημα είναι σε εξέλιξη και αυτό το κίνημα θέλουν να αναχαιτίσουν.

Το λέμε καθαρά και θαρραλέα. Και η κυβέρνηση που διεκδικεί ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι μια κυβέρνηση που θα βάλει πλάτη να ξελασπώσει την αστική τάξη και τα μεγάλα συμφέροντα από τη βαθιά κρίση και τα αδιέξοδα στα οποία βρίσκονται.

Χρειάζονται βαθιές αλλαγές

Είναι αλήθεια ότι σήμερα οι πλατιές μάζες των εργαζομένων στις πόλεις και τα χωριά δεν έχουν πάρει τις αποφάσεις τους για έναν αγώνα ρήξης και ανατροπής με τα μεγάλα συμφέροντα, να ξεκαθαρίσουν την κατάσταση.

Να τι αλλαγές πρέπει να γίνουν. Μόνο με οργάνωση των εργατών, των αγροτών, των αυτοαπασχολούμενων, των γυναικών και της νεολαίας, με ισχυρό ΚΚΕ και με ξεκαθαρισμένες τις γραμμές τους από την πέμπτη φάλαγγα των ανθρώπων της εργοδοσίας, μπορούν να ξεκινήσουν αυτές οι αλλαγές.

Σε αυτόν τον αγώνα, ο οργανωμένος λαός, με τη συμμαχία του, με ένα ισχυρό ΚΚΕ μπροστά, θα εμποδίζει τα χειρότερα, θα αποσπά ορισμένες κατακτήσεις και θα προετοιμάζει τις μεγάλες αλλαγές και ανατροπές.

Είμαστε μπροστά σε τεράστια προβλήματα και αντιθέσεις που έχουν συσσωρευτεί, όχι εξαιτίας κακών χειρισμών, αλλά από τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Αυτό το σύστημα έχει σαπίσει, έχει φτάσει στο τέρμα του.

Η μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο. Η φροντίδα για την υγεία της οικογένειας, με ισότιμες και ποιοτικές υπηρεσίες για όλους. Η κοινωνική φροντίδα για τα παιδιά από τη στιγμή που θα γεννηθούν ως την ώρα που θα πάρουν τη ζωή στα χέρια τους με βάση τις σύγχρονες ανάγκες. Η φροντίδα για τους ηλικιωμένους, ο ελεύθερος χρόνος, η ξεκούραση. Η κάλυψη των στεγαστικών αναγκών, η προστασία του περιβάλλοντος και πολλά άλλα δε χωρούν σε αυτό το σύστημα, σε αυτή τη ζούγκλα όπου το συμφέρον του ισχυρού είναι νόμος.

Δυνατότητα για μια τέτοια ζωή υπάρχει.

Τα προβλήματα που έχουν συσσωρευτεί είναι πια γόρδιος δεσμός. Δε λύνονται από εκλογές σε εκλογές και με κυβερνήσεις διαχείρισης. Λύνονται με τρόπο αληθινά επαναστατικό, ανατρεπτικό. Οχι με αυταπάτες, συμβιβασμούς και υποταγή, αλλά με ανάταση του εργατικού και λαϊκού κινήματος, με απόφαση για σύγκρουση με τα μεγάλα συμφέροντα που θα οδηγήσει σε νίκες μέχρι το τέλος. Μόνο το ΚΚΕ μπορεί να εμπνεύσει και να τροφοδοτήσει ένα τέτοιο κίνημα.

Αμεσο ζήτημα ο άλλος δρόμος ανάπτυξης

Η ανάγκη άλλου δρόμου ανάπτυξης δεν είναι μακρινό πρόβλημα, δεν είναι πρόβλημα του μακρινού μέλλοντος. Είναι άμεσο και επείγον ζήτημα.

Χωρίς μονομερή διαγραφή του χρέους, με ταυτόχρονη αποδέσμευση από την ΕΕ, με την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, με εργατική λαϊκή εξουσία, δεν ανοίγει δρόμος προς όφελος του λαού.

Οσοι μας καταγγέλλουν ή μας κατηγορούν γιατί δε δεχτήκαμε να μπούμε ή να στηρίξουμε μια τέτοια κυβέρνηση ας το σκεφτούν καλύτερα. Ας βασανίσουν λίγο παραπάνω τα ζητήματα, τι σημαίνει συμμετοχή σε μια κυβέρνηση με τον "αυριανισμό", που είναι βασικό στήριγμα του ΣΥΡΙΖΑ και μαζί με εκείνο το κομμάτι του ΠΑΣΟΚ που έχει καταπροδώσει και κατασυκοφαντήσει το συνδικαλιστικό κίνημα. Κι ας προβληματιστούν καλύτερα, γιατί όλοι αυτοί που είναι ορκισμένοι εχθροί του ΚΚΕ και έκαναν ό,τι μπορούσαν να το διαλύσουν, ενδιαφέρονται τώρα ξαφνικά για τη συμμετοχή του σε μια τέτοια κυβέρνηση;

Αν υποχωρούσαμε σε αυτήν την πίεση θα ήταν χαντάκωμα για το Κόμμα και το εργατικό λαϊκό κίνημα. Αν κάναμε τέτοια υποχώρηση θα μας είχαν ανεβάσει στα ουράνια και την ΚΕ και τη Γραμματέα του Κόμματος, σ. Παπαρήγα. Τότε θα ήμασταν ανοιχτόμυαλοι, υπεύθυνοι και πολλά εγκωμιαστικά».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΟΝΤΙΚΑΣ

Βρώμικοι συκοφάντες

2012-05-31T15:55:00.002+03:00

Σε μια εφημερίδα με την επωνυμία «Επικαιρότητα», μάλλον της παράγκας είναι, εμφανίστηκε χτες πρωτοσέλιδα ένα ανεκδιήγητο «ρεπορτάζ», με τον τίτλο «Υπό παραίτηση η Αλέκα Παπαρήγα».
Στον πυρήνα του το άρθρο αναπαράγει όλες τις βρωμιές που διοχετεύουν προεκλογικά τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για να συκοφαντήσουν το ΚΚΕ.
Μεταξύ άλλων το ρεπορτάζ επικαλείται «πληροφορίες» (η άτιμη δημοσιογραφία της φήμης που σπέρνεται γκαιμπελίστικα), σύμφωνα με τις οποίες «την παραίτησή της από τη θέση της ΓΓ του ΚΚΕ θα υποβάλει η Αλέκα Παπαρήγα εάν η κάλπη της 17ης Ιουνίου επιβεβαιώσει την "κατρακύλα" του Κόμματος, όπως αυτή κατεγράφη τόσο στην κάλπη της 6ης Μαΐου, όσο και σε όλες τις ως τώρα μετρήσεις (...) Η κυριαρχία του Αλέξη Τσίπρα στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό (...) Το μήνυμα αυτής της πολιτικής νίκης πέρασε, πρώτα, από την πλήρη επικράτησή του στη μάχη της Αριστερής όχθης του πολιτικού χάρτη, αποκαλύπτοντας τον κατ' ουσία φιλο-συστημικό ρόλο του ΚΚΕ (...) Το ΚΚΕ πρόκειται να αποσυντεθεί ως "μπαγιάτικο" προϊόν, αν δεν δείξει αντανακλαστικά τόσο πολιτικής όσο και ηλικιακής ανανέωσης - ή μάλλον "αυτοσυντήρησης"».
Εμφανέστατος ο ευσεβής πόθος του συντάκτη να «ανανεωθεί» το ΚΚΕ,
να εγκαταλείψει δηλαδή τη στρατηγική του και να γίνει σαν τα μούτρα των αστικών κομμάτων και του ΣΥΡΙΖΑ, να μετατραπεί σε μια ακόμα δύναμη διαχείρισης του συστήματος.
Αλλά επειδή δεν τολμούν να πουν ευθέως ότι θέλουν το ΚΚΕ να είναι του χεριού τους, το προσπαθούν με αθλιότητες και ψέματα για τα στελέχη του, το πρόγραμμά του, την ΓΓ της ΚΕ.
Αλλωστε, η επίθεση των αστών και η επιδίωξη χτυπήματος του ΚΚΕ είναι ενιαία, στη στρατηγική του, στην ΚΕ και το ΠΓ, στην ΓΓ της ΚΕ.
Δεν πέρασαν άλλωστε πολλές μέρες από όταν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ - γνωστά στην εφημερίδα μας - διέδιδαν σε εκδότες και δημοσιογράφους ότι το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ είναι δήθεν διαιρεμένο στα δύο για το ζήτημα της συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι αδίστακτοι όταν πρόκειται να βάλουν στο παιχνίδι της συκοφάντησης του ΚΚΕ ακόμα και την τελευταία φυλλάδα στα πλαίσια του σχεδίου των αστών για χτύπημά του για να 'χουν τα χέρια τους λυμένα στην αντιλαϊκή λαίλαπα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ενταγμένος σ' αυτό τον πόλεμο.
Και μια λεπτομέρεια: Ο συντάκτης του κατάπτυστου ρεπορτάζ (Γιάννης Βασιλακόπουλος) εμφανίζεται να αρθρογραφεί στο διαδίκτυο ένθερμα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά του Αλ. Τσίπρα.
Φαίνεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και το σύστημα γενικότερα έχουν μεγάλη δεξαμενή από συκοφάντες «δημοσιογράφους», που αναλαμβάνουν να βγάλουν τη βρώμικη δουλειά ενάντια στο ΚΚΕ.

Η ριζοσπαστική κυβερνώσα κεντροαριστερά ...

2012-05-31T14:38:00.002+03:00

Η διάψευση του Κ. Λαλιώτη σε δημοσίευμα εφημερίδας για τις σχέσεις του με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι αποκαλυπτική για τους σχεδιασμούς της αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος και στην προκειμένη περίπτωση για τη διαμόρφωση του πόλου της κεντροαριστεράς με τη συμβολή και του ίδιου, όπως γράφει στη διάψευση. Μπορεί να λέει ότι «ο Αλέξης Τσίπρας και τα ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν χρειάζονται "Συμβουλάτορες" και "Καθοδηγητές" στο παρασκήνιο γιατί έχουν τη δυνατότητα και την ικανότητα να αυτοπροσδιορίζονται ιδεολογικά, πολιτικά και προγραμματικά, γιατί έχουν τη δυνατότητα και την ικανότητα να ιεραρχούν μόνοι τους και με το δικό τους τρόπο τους στόχους στο στρατηγικό, πολιτικό, οικονομικό, επικοινωνιακό και εκλογικό σχεδιασμό τους».

Μόνο που ο ίδιος αναφέρεται στις δικές του πολιτικές αξίες και παρεμβάσεις, «εξωθεσμικά», όπως ο ίδιος εξηγεί. Ας τις δούμε όπως τις αναφέρει στην επιστολή της διάψευσης:

«Είναι γνωστό ότι με δική μου πρωτοβουλία τον Ιούλιο του 2003 έχω παραιτηθεί από όλα τα πολιτικά, κομματικά, κυβερνητικά και κοινοβουλευτικά αξιώματα και από τότε δε συμμετέχω σε κανένα θεσμικό όργανο αλλά όμως σε κρίσιμες στιγμές δεν έχω αρνηθεί ποτέ τη θετική συμβολή μου. Από τότε μέχρι σήμερα ανεξάρτητα από τις συμφωνίες μου, τις διαφορές ή τις ριζικές διαφωνίες μου σε στρατηγικές, προγραμματικές πολιτικές, κοινωνικές, ιδεολογικές και αξιακές επιλογές των ηγετικών οργάνων του Κινήματος (π.χ. σχέδιο Ανάν, "Λεφτά υπάρχουν", προσφυγή στο ΔΝΤ, υπογραφή Μνημονίων με όλα τα συνεπακόλουθα μέτρα κ.α.) (η υπογράμμιση δική μας)». Μήπως η αντιπαράθεση του ΣΥΡΙΖΑ στο ΠΑΣΟΚ είναι διαφορετική; Για αντιμνημονιακή πολιτική κάνει λόγο ο Κ. Λαλιώτης, για αντιμνημονιακή και ο ΣΥΡΙΖΑ.

***

Γράφει ακόμη:«Διαχρονικά, επίσης, έχω προσπαθήσει να συμβάλω γόνιμα και θετικά πάντα και κυρίως σε κάθε κρίσιμη καμπή για το γεωστρατηγικό γεωπολιτικό και γεωοικονομικό ισοδύναμο της χώρας μας μέσα στην Ενωμένη Ευρώπη, για την ανασύνθεση και την ανανέωση της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης μέσα από την αναγέννηση και την επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ, για τη σύγχρονη, πολυκομματική και ριζοσπαστική Κυβερνώσα Κεντροαριστερά με αδιαπραγμάτευτο Ευρωπαϊκό προσανατολισμό (...), για μια δημιουργική κοινωνία δικαιοσύνης, αλληλεγγύης και ανθρωπιάς».

Μήπως όλο το παραπάνω πλαίσιο δεν είναι το πλαίσιο της πολιτικής που προβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ; Βεβαίως, ο ΣΥΡΙΖΑ δε μιλά για επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ, αλλά μήπως δεν είναι ενταγμένος στα πλαίσια αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος, στον πόλο της κεντροαριστεράς; Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν προβάλλει ως κυβερνητική λύση μια προοδευτική διακυβέρνηση με πυρήνα την «αριστερά»; Δε θα ήθελε ένα επανιδρυμένο ΠΑΣΟΚ αντινεοφιλελεύθερο; Τώρα δυνάμεις του λεγόμενου αντιμνημονιακού ΠΑΣΟΚ δεν έχει συσπειρώσει; Μήπως η κυβερνητική του λύση διαφέρει καθόλου από την «πολυκομματική κυβερνώσα κεντροαριστερά» του Κ. Λαλιώτη; Μήπως δεν προβάλλει την αντίληψη ενός «ανθρώπινου» καπιταλισμού; Ποια η διαφορά από τη «δημιουργική κοινωνία δικαιοσύνης, αλληλεγγύης και ανθρωπιάς»; Αλλά και ο Κ. Λαλιώτης λέει πως είναι αντίθετος στο «μνημονιακό» ΠΑΣΟΚ. Επίσης, για τις πολιτικές του απόψεις σχετικά με «την κλιμακούμενη οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση στη διεθνή, ευρωπαϊκή και ελληνική της διάσταση ενδεικτικά παραπέμπω στα άρθρα μου στα ΝΕΑ με τίτλο "Από την Κρίση στο Κραχ; Φόβοι και Ελπίδες" και στην ΑΥΓΗ με τίτλο "Ο Νεοφιλελευθερισμός και η άλλη Λύση", την άνοιξη του 2008». Αντινεοφιλελεύθερος ο Κ. Λαλιώτης, όπως και ο ΣΥΡΙΖΑ. Εντάξει η διάψευση, αλλά πολλές οι συμπτώσεις.

***

Υπάρχει ταυτόχρονα ένα άλλο ουσιαστικό ζήτημα σε σχέση με το «αντιμνημονιακό ΠΑΣΟΚ». Ολο σχεδόν έχει μετακομίσει και έχει ενταχθεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Αρχικά οργανώθηκε μια πολιτική κίνηση που εκπροσωπούσε ο Ν. Κοτζιάς, ο Αλ. Μητρόπουλος και ο Π. Κουρουμπλής. Και αυτή εντάχθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, άλλωστε οι δύο τελευταίοι είναι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά δεν είναι μόνο αυτοί. Υπάρχουν και οι λεγόμενοι «αντιμνημονιακοί» εργατοπατέρες της ΠΑΣΚΕ, δηλαδή του κυβερνητικού - εργοδοτικού συνδικαλισμού, και ιδιαίτερα η εργατική αριστοκρατία των πρώην ΔΕΚΟ, σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, αλλά έγινε φανερό και μέσα από την ανοιχτή εκλογική δράση και το κάλεσμα πολλών τέτοιων συνδικαλιστών και άλλων στελεχών. Οπως, π.χ., ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ, Ν. Φωτόπουλος, αν και κύκλοι του το διαψεύδουν. Συμμετέχουν δε ο Γιώργος Ραυτόπουλος, πρόεδρος της ΓΣΕΕ την περίοδο 1983 - '89, που είχε ταχθεί με τον Ακη Τσοχατζόπουλο. Ο Αντώνης Κοτσακάς, πρώην υπουργός των κυβερνήσεων Ανδρέα Παπανδρέου και γραμματέας του οργανωτικού του ΠΑΣΟΚ από το 1989 έως και το 1993. Ο Γιάννης Γκόβας, παλαιός συνδικαλιστής της «Πειραϊκής - Πατραϊκής», ο Γιάννης Σταθάς, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λιβαδειάς, ενώ λέγεται ότι ο Β. Χωραφάς, σύμβουλος κάποτε του Ακη Τσοχατζόπουλου, είναι επίσης στα επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ.

Ι.

Τι ετοιμάζει ο ΣΥΡΙΖΑ στο πρόγραμμά του;

2012-05-31T13:32:00.002+03:00

Παραμονή της επίσημης παρουσίασης του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, αύριο Παρασκευή, διέρρευσε σε ΜΜΕ ένα κείμενο της Επιτροπής Πολιτικού Συντονισμού το οποίο παρουσιάζεται σαν βάση του προγράμματος. Στο κείμενο αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ:

-- Επανέρχεται στα περί «άμεσης ακύρωσης του δεύτερου μνημονίου» και αντικατάστασής του από «ένα Εθνικό Σχέδιο για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, τη παραγωγική ανασυγκρότηση, την αναδιανομή εισοδήματος και τη δίκαιη δημοσιονομική εξυγίανση», χωρίς να δίνει περισσότερες διευκρινίσεις για το περιεχόμενό του, παραπέμποντας σε ένα άλλο μνημόνιο, με το οποίο θα επιχειρήσει να διασφαλίσει την παραμονή της χώρας στην ΕΕ και τη συνέχιση της χρηματοδότησης με δάνεια.

-- Αναφέρεται σε ακύρωση των εφαρμοστικών νόμων που μειώνουν μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες, καταργούν Συλλογικές Συμβάσεις, περιορίζουν συνδικαλιστικές ελευθερίες και αποδιαρθρώνουν εργασιακές σχέσεις. «Με αυτό τον τρόπο θα αποκατασταθούν σταδιακά οι συνέπειες των αντιλαϊκών πολιτικών» συμπληρώνει, χωρίς βέβαια να εξηγεί πώς όλα αυτά θα γίνουν δεκτά χωρίς

αντίμετρα από την ΕΕ και τους εργοδότες στην Ελλάδα, που πιέζουν για παραπέρα συρρίκνωση του μέσου μισθού. Αλλωστε υπάρχει και η στρατηγική «ΕΕ-2010» για την ανταγωνιστικότητα, που απαιτεί αντεργατικά μέτρα. Σε άλλο σημείο γίνεται πιο ειλικρινής και μιλάει για «σταδιακή αύξηση των μισθών και συντάξεων» που εξαρτάται όμως από τους «ρυθμούς ανάκαμψης και ανασυγκρότησης της ελληνικής οικονομίας», δηλαδή αν και όταν ξεπεραστεί η κρίση, άσε που η ανάκαμψη θα είναι αναιμική. Αλλά μήπως πρόκειται οι καπιταλιστές να βάλουν τους εργάτες συνέταιρους στα κέρδη;

-- Γίνεται λόγος για καταγγελία των δανειακών συμβάσεων για «να αντικαταστήσει τους επαχθείς τους όρους και να επαναδιαπραγματευθεί τη διαδικασία διαγραφής του μεγαλύτερου μέρους του συνόλου του δημόσιου χρέους, προκειμένου το εναπομείναν να μπορεί να αποπληρώνεται». Συμπληρώνει ωστόσο με νόημα ότι «ο τρόπος, ο χρόνος και οι άλλες πολιτικές και νομικές πλευρές της καταγγελίας και επαναδιαπραγμάτευσης αυτών των Δανειακών Συμβάσεων θα αποφασιστούν και θα υλοποιηθούν από μια κυβέρνηση της Αριστεράς ανάλογα με τις δυνατότητές της και τις συγκεκριμένες συνθήκες».Από πού εξαρτώνται όμως οι δυνατότητες της κυβέρνησης της αριστεράς, αν όχι από την ίδια, όπως και οι συνθήκες; Αυτό μοιάζει σαν το «στρίβειν διά του αρραβώνος». Δηλαδή, ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι, αφού όλα παραπέμπονται στις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ.

-- Δηλώνει ότι θα διεκδικήσει τη διαπραγμάτευσή του με στόχο τη «διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του και αποπληρωμή του υπόλοιπου με ρήτρες ανάπτυξης». Ο ΣΥΡΙΖΑ εννοεί καπιταλιστική ανάπτυξη, αλλά αυτή είναι σε βάρος του λαού, για να πάρουν τα λεφτά τους οι δανειστές, τις αξιώσεις των οποίων αναγνωρίζει.

-- Ξεκαθαρίζει ότι «δεν αντιτάσσεται στο πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών», αλλά το εντάσσει στην προοπτική της «εθνικοποίησής τους»! Αποδέχεται το PSI, παρά τις ολέθριες συνέπειές του σε ασφαλιστικά ταμεία, νοσοκομεία, πανεπιστήμια, φυσικά πρόσωπα κλπ., αναφέροντας πως «δεν μπορεί να διακοπεί τώρα, στη φάση της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, χωρίς να καταρρεύσουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, δεν αντιτάσσεται στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, και συνακόλουθα στη συγκεκριμένη δανειακή σύμβαση που στηρίζει αυτήν την ανακεφαλαιοποίηση, με τη μόνη διαφορά ότι αυτή θα πρέπει να γίνει με κοινές μετοχές μετά ψήφου». Δουλεύει κι αυτός για το κεφάλαιο και τις τράπεζες, κοροϊδεύοντας το λαό ότι θα δει χαΐρι αν οι μετοχές τους είναι κοινές ή προνομιούχες...

-- Γίνεται λόγος για «δημόσιο έλεγχο των στρατηγικών τομέων της οικονομίας (π.χ. ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, σιδηρόδρομοι, λιμάνια, αεροδρόμια κλπ)». Πρόκειται για καραμπινάτο εμπαιγμό, όχι μόνο γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει στόχο σύγκρουσης με τα μονοπώλια που κυριαρχούν στους κλάδους αυτούς, όχι μόνο γιατί ο στόχος αυτός αντίκεινται στις ευρωενωσιακές αποφάσεις, αλλά και γιατί ο ίδιος ο πρόεδρός του όπου βρεθεί κι όπου σταθεί απευθύνει προσκλητήριο για επενδύσεις, καλώντας και ξένο κεφάλαιο, στους τομείς αυτούς. Και αυτές οι εξαγγελίες συνοδεύονται από το τετριμμένο «το χρονοδιάγραμμα, ο τρόπος, οι ρυθμοί και τα μέσα κάτω από τα οποία θα υλοποιηθούν (...) θα καθορισθούν συγκεκριμένα από την κυβέρνηση της Αριστεράς, με βάση τις ιδιαίτερες συνθήκες, τις δυνατότητες και τα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει».

The Tsipras Show!

2012-05-31T12:41:00.003+03:00

κλικ για μεγεθυνση

MY CRAZY CREATIONS

Facebook και CIA...

2012-05-31T11:50:00.000+03:00

Επειδή πολλά γράφονται αυτές τις μέρες στο διαδίκτυο από διάφορους «ανώνυμους» εξυπνάκηδες ή εντεταλμένους με αφορμή τις καταγγελίες του ΚΚΕ ενάντια στο Facebook και το Twitter, ότι το ΚΚΕ στρέφεται ενάντια στο «μέσο» και όχι ενάντια σε αυτόν που το χρησιμοποιεί, θυμίζουμε ορισμένες ειδήσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας στις ιστοσελίδες αλλά και αλλού σχετικά με το Facebook. Αυτά τα δημοσιεύματα συνοδεύονται με βίντεο όπου εμφανίζεται ο διευθυντής της CIA, Christopher Sartinsky, στο πλαίσιο συνεδρίασης του Κογκρέσου να δίνει συγχαρητήρια στον Mark Zuckerberg (ιδρυτή του Facebook) δηλώνοντας τα εξής:

«Μετά από χρόνια δημόσιας παρακολούθησης, μείναμε πραγματικά έκπληκτοι με το πόσο πολλοί άνθρωποι είναι πρόθυμοι να δημοσιεύσουν τη διεύθυνσή τους, τις θρησκευτικές και πολιτικές τους πεποιθήσεις, αλφαβητική λίστα με όλους τους φίλους τους, προσωπικά e-mail, τηλέφωνα, εκατοντάδες φωτογραφίες του εαυτού τους, ακόμα και πληροφορίες για το τι ακριβώς κάνουν από λεπτό σε λεπτό. Πραγματικά είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα για τη CIA». Επίσης, υπογράμμισε πόσα λεφτά γλιτώνει η CIA από το Facebook. Δυστυχώς, όπως δήλωσε, άλλα προγράμματα όπως το Twitter δεν πηγαίνουν τόσο καλά: «400 δισ. tweets και ούτε μια χρήσιμη πληροφορία...». Μάλιστα, δημοσιοποιήθηκαν και φωτογραφίες όπου ο Mark Zuckerberg βραβεύεται με το μετάλλιο επαίνου της CIA για τη δραστηριότητά του....

Η κορδωμένη bonus Αριστερά

2012-05-31T08:59:00.002+03:00

Τα φαινόμενα ενίοτε απατούν. Στην πονηρή και συνάμα ζοφερή τούτη άνοιξη του πολυδιαφημισμένου ως μοιραίου 2012, «νότιον σέλας» δεν υπάρχει. Δεν πνέει κανένας αριστερός άνεμος από τον φτωχό μεσογειακό Νότο ικανός να φέρει στο έδαφος της Ε.Ε. κάτι περισσότερο από μερικές δεκάδες χιλιάδες Λίβυους μετανάστες, Σουδανούς φυγάδες και τεράστιες ομάδες συμφερόντων που χαράσσουν ΑΟΖ στο τρίγωνο του ενεργειακού διαβόλου από τα ανοιχτά της Γάζας στο Αιγαίο και το υπογάστριο της Κρήτης.
Ο εφιάλτης του φτωχού Νότου απαιτεί συνάμα έναν εξορκιστή κι έναν αποδιοπομπαίο τράγο. Και τραγωδία χωρίς Ελλάδα δεν γίνεται. Αλλωστε χωρίς όρνιθες πώς να κατανοήσεις τα... πετεινά του ουρανού. Σαβαρακατρανέμια κι αλληλούια. Το σύγχρονο λεξιλόγιο ερμηνείας της θλιβερής πραγματικότητας σε κομματικό επίπεδο και στον ορυμαγδό των επικοινωνιακών ρουκετών που διασταυρώνονται στο στερέωμα της φτώχειας για ολοένα και περισσότερους, συνθλίβεται ανάμεσα στις δύο αυτές λέξεις.
Η διεθνοποιούμενη καπιταλιστική κρίση, η ντόπια και ευρωπαϊκή ύφεση, τα αναιμικά σπαράγματα της αμερικανικής ανάκαμψης, το νομισματικό «game of thrones», το αβυσσαλέο άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ πλούσιων και φτωχών, η προετοιμασία των νέων πολέμων, έχουν εξαφανιστεί από τον δημόσιο λόγο, την κριτική σκέψη, τον εθνικό σχεδιασμό επιβίωσης και ζωής. Διεξάγουμε μια προεκλογική εκστρατεία σε επίπεδο τρεχουσών πετυχημένων διαφημίσεων. Και η συνιστώσα Τσίπρας
αναφώνησε «όλοι, όταν λέω όλοι εννοώ όλοι, εκτός από...» Και πέτυχε. Οπότε ο Ελλην γάιδαρος λαός και ευρωυποζύγιο παραμένει και το gps του έχει και τις απώλειές του μαθαίνει να μετράει.
Η Ελλάδα σκόρπισε. Μισόν αιώνα μετά τη χούντα, όταν αναπτυσσόταν με «κάθε πόλη και στάδιο κάθε χωριό και γυμναστήριο» τώρα δίνει τη δήθεν ευφάνταση απάντησή της στην αφόρητη για τις λαϊκές μάζες κρίση, με το θλιβερό, «κάθε χαμένος και μεταγραφόμενος, κάθε δοκιμασμένος κι ιδρυτής κόμματος». Ευέλικτα, ευάερα, ευήλια, αποβιομηχανοποιημένη, με ερημοποιημένο το 30% του γόνιμου εδάφους της, με γηρασμένο πληθυσμό, η χώρα Ελλάδα, αιχμάλωτη από ιδρύσεως νεοελληνικού κράτους μιας δομής προτεκτοράτου, περνάει τον Αχέροντα χωρίς περατατζίδικα. Κι όμως το δίλημμα παραμένει ψευδές κι αδιάφορο στον Χάρο. Ευρώ ή δραχμή. Το πολύ πολύ οι δράκοι των αγορών να μας πεθάνουνε και τζάμπα. Η κραταιά Ε.Ε. των μονοπωλίων αντιμέτωπη με το κομπραδόρικο, μεταπρατικό ελληνικό κεφάλαιο από τη μια και τον θηριώδη ανταγωνισμό πληθυσμιακών και εξαγωγικών γιγάντων όπως η Ινδία και η Κίνα και πάντα οι ΗΠΑ από την άλλη, δεν θα διστάσει να το καταπιεί. Αφήνοντας και τον ελληνικό λαό χωρίς μέσα παραγωγής και χρηματοπιστωτικά εργαλεία άντλησης πλούτου να μαραζώσει σε μια γωνιά, σ’ ένα gauss, έναν υπέροχο φυσικό και ιστορικό χώρο της οικονομικής Ευρωζώνης. Οσο κι αν αλλάξει η δομή του κόσμου όλου, όσο κι αν θεσμοθετηθεί η νέα δουλεία ως τάχαμου επιβιωτική προσαρμογή των βίαια προλεταριοποιούμενων μαζών στην παμπάλαιη νέα τάξη πραγμάτων, ο πόλεμος κεφαλαίου-εργασίας μόνον ως ταξικός μπορεί να διεξαχθεί ένθεν κακείθεν. Οχι ως κατ’ επίφαση αριστεροδέξιος και κεντροτίποτα.
Το «νότιον σέλας» λοιπόν δεν θα φωτίσει τα μαύρα μεσαιωνικά σκοτάδια της ανασφάλειας και της φτώχειας, της υποταγμένης στις ανάγκες του κεφαλαίου μερικής, εναλλακτικής, προσωρινής, ευέλικτης, απασχόλησης-εργασίας. Δεν είναι συνεκτικός κρίκος αριστερών συνειδήσεων και αλύγιστων κομμουνιστών, άνεργων μικροαστών και καταπτοημένων νέων, το αστικό κατασκεύασμα της πριμοδότησης εδρών ως μόνος ορατός κι εφικτός στόχος μιας κυβερνώσας Αριστεράς με τον λαό στη γωνία. Προσωρινά μοιάζει με σούπερ κόλλα. Κάτι σαν δούρειος ίππος που θα φέρει τη βολική Αριστερά στην καρδιά του ευρωκαπιταλισμού και θα σώσει τις μάζες. Καβάλα στη χρυσή σέλα του μπόνους. Αυτή η κορδωμένη Αριστερά που θέλει για λοφίο της το ΚΚΕ, λάμπει ως σέλας. Νότιο και μεσογειακό. Μα ό,τι λάμπει δεν είναι πάντα χρυσός. Κίβδηλο το νόμισμα χωρίς ταξικό αντίκρισμα. Κι ίσως λαγός για να κατηγορηθεί και πάλι ο λαός που αναποδογύρισε τάχαμου την κατσαρόλα, αλλά πάλι άδεια έμεινε κι αυτή και η κοιλιά του...

της Λιανας Kανελλη

Αλέξης Τσίπρας: "Συμφωνήσαμε (με την Λούκα Κατσέλη) επίσης στην ανάγκη να βάλουμε όλες μας τις δυνάμεις για να ανατρέψουμε το μνημόνιο"

2012-05-30T23:00:00.002+03:00

΄Ενα βίντεο για να γνωρίσουμε το νέο "αριστερό" σύμμαχο του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο δεξιος Χατζηνικολαου κανει μαθηματα στην αριστερη Κατσελη...
Ο Χατζηνικολαου αν και δεξιος υποστηριζει τα εργασιακα δικαιωματα, ενω η Κατσελη, μην ξεχναμε, η αριστερη Κατσελη, συμμαχος του Τσιπρα τασσεται αναφανδον υπερ των εργοδοτων και εναντιον των εργαζομενων.
Αυτη ειναι η συμμαχος του ΣΥΡΙΖΑ, αυτη την πολιτικη υποστηριζουν οι σοσιαληστες του Αλεξη...
Να τους χαιρεστε οσοι τους ψηφισετε, αλλα μετα την απομακρυνση απο την καλπη ουδεν λαθος αναγνωριζεται...

ΤΑ ΜΑΤ ΤΟΥ "ΣΟΣΙΑΛΗΣΤΗ" ΜΠΟΥΤΑΡΗ ΧΤΥΠΗΣΑΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

2012-05-30T21:59:00.003+03:00

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ καταγγέλλει τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γ. Μπουτάρη που με εντολή του τα ΜΑΤ χτύπησαν την κινητοποίηση των εργαζομένων του Δήμου.

Οι εργαζόμενοι βρίσκονταν σε κινητοποίηση ενάντια στην προσπάθεια του Δήμου να παραδώσει ένα μεγάλο μέρος των υπηρεσιών καθαριότητας, την συντήρηση των απορριμματοφόρων σε ιδιώτες, οι οποίοι θα κερδίσουν εκατομμύρια ευρώ.

Είναι βαριές οι ευθύνες του Γ. Μπουτάρη που με την τρομοκρατία και την καταστολή και την επίθεση σε στελέχη του ΠΑΜΕ επιχειρεί να περάσει την ιδιωτικοποίηση.

Το ΠΑΜΕ καλεί τα συνδικάτα να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους και να συμπαρασταθούν στον δίκαιο αγώνα των εργαζομένων του Δήμου.

Η Εκτελεστική Γραμματεία

Μένουμε ή φεύγουμε;

2012-05-30T21:01:00.002+03:00

Λέγεται -και, ενδεχομένως, σωστά- ότι η περίοδος της "μεταπολίτευσης" τελείωσε και, μαζί μ' αυτήν, τελείωσε και το κλασσικό δίπολο "δεξιά-αριστερά", το οποίο σημάδεψε την χώρα για 90 τόσα χρόνια, κυρίως δε από την περίοδο του εμφυλίου ίσαμε τις μέρες μας. Τώρα πλέον διανύουμε τις απαρχές τής μετα-μεταπολιτευκής περιόδου (αυτήν την οποία αποκαλεί ο Λαζόπουλος με τον αδόκιμο νεολογισμό "νεοπολίτευση", ο οποίος είναι βλακωδέστατος και εύχομαι να μην επικρατήσει), μιας περιόδου που ξεκίνησε άσχημα καθώς δημιούργησε ένα καινούργιο δίπολο: μνημόνιο-αντιμνημόνιο.

Το καινούργιο δίπολο, όμως, είναι υπερβολικά θολό, ιδιαίτερα όσον αφορά τον αντιμνημονιακό του πόλο. Υπάρχουν στιγμές που μου δημιουργείται η εντύπωση πως όλες οι πολιτικές δυνάμεις τής χώρας συνωστίζονται σ' αυτόν τον πόλο, είτε στο κέντρο του είτε στις υπώρειές του. Και καλά το ΚΚΕ, το οποίο έχει την πλέον σαφή και κρυστάλλινη τοποθέτηση, όπου δεν χωρούν περερμηνείες ή παρεξηγήσεις. Και καλά η Χρυσή Αυγή, για την οποία χέστηκαν περί της αντιμνημονιακής της θέσης τόσο εκείνοι που την σιχαίνονται όσο κι εκείνοι που την συμπαθούν. Με τους υπόλοιπους τί γίνεται;

ΝουΔου και ΠαΣοΚ ανήκουν στην ομάδα "μένουμε και βλέπουμε". Μένουμε διότι δεν μπορούμε και δεν πρέπει να φύγουμε (αφού εμείς και το ψηφίσαμε και δεσμευθήκαμε με τις υπογραφές των αρχηγών μας ότι θα το τηρήσουμε, πώς να μιλήσουμε τώρα εναντίον του;) αλλά επειδή και εξ αιτίας και λόγω του ότι ενδεχομένως και πιθανόν και ίσως κάπου να κάναμε και καμμιά μαλακιούλα, θα το ξανακουβεντιάσουμε το θέμα να δούμε αν και μήπως μπορούμε να νοστιμέψουμε λίγο την συνταγή... Παπάρια μάντολες, δηλαδή...

Καμμένοι Έλληνες και ΔημΑρ συγκροτούν την ομάδα "μένουμε φεύγοντας". Δεν γουστάρουμε μνημόνιο ούτε με σφαίρες αλλά δεν θέλουμε να φύγουμε από το ευρωενωσιακό μαγαζί γιατί μας αρέσει. Εδώ είναι που μπερδεύομαι: πώς γίνεται να μ' αρέσει ένα μαγαζί όταν δεν μ' αρέσει το προϊόν που πουλάει; Το λογικό είναι να σηκωθώ να φύγω, όχι να προσπαθώ να πείσω την διεύθυνση του μαγαζιού να φτιάξει φασόν στα μέτρα μου. Δεν γίνεται να μπω στην γκαλλερύ Μοιραράκη και να έχω απαίτηση να φτιάξουν για πάρτη μου μια κουρελού για μπροστά στο τζάκι ή να πάω στο Βυζαντινό τού Χίλτον με τσαμπουκά για πατσά. Αυτό το "εγώ θα μείνω αλλά με τους δικούς μου όρους" δεν το καταλαβαίνω. Δηλαδή "ήξεις, αφήξεις ουκ εν πολέμω θνήξεις" κι εγώ πρέπει να ψάξω αν το κόμμα θα μπει πριν ή μετά το "ουκ"...

Ο ΣυΡιζΑ, τέλος, έχει το δικό του βιολί, το "φεύγουμε μένοντας". Ξεκινήσαμε ακυρώνοντας το μνημόνιο αλλά ξεκαθαρίσαμε ότι δεν θα προβούμε σε μονομερείς ενέργειες, δηλαδή θα αποφασίσουμε από κοινού και δεν θα κάνουμε του κεφαλιού μας. Στην συνέχεια αφήσαμε κατά μέρος τις ακυρώσεις και κάναμε λόγο για καταγγελία τού μνημονίου. Βέβαια, όλες οι καταγγελίες γίνονται μονομερώς, οπότε εκείνο το περί μη μονομερών ενεργειών πάει περίπατο αλλά σπεύσαμε να εξηγήσουμε (θενκς και μερσί κυρ-Δραγασάκη!) ότι μιλάμε μόνο για "πολιτική καταγγελία". Παναπεί; Θα βγάλουμε, ας πούμε, ένα φιρμάνι όπου θα λέμε ότι καταγγέλλουμε το μνημόνιο; Ωραία. Κι αν μας απαντήσουν "κουνιώνται", όπως απαντάει π.χ. το ΝΑΤΟ στις καταγγελίες τού ΚΚΕ, τί θα ακολουθήσει; Φέξε μου και γλίστρησα, δηλαδή...

Τελικά, αν το ζήτημα δεν ήταν τόσο δραματικό, θα είχε πολλή πλάκα. Πώς διάβολο γίνεται όλοι να σκούζουν με το μνημόνιο και, ταυτόχρονα, όλοι (πλην λακεδαιμονίων κουκουέδων) να έχουν ως κύριο μέλημα να μη δυσαρεστήσουν τους εμπνευστές τού μνημονίου; Και, γαμώ το μνημόνιό μου μέσα, για να μη μουρλαθώ σαν τον Παπαγιαννόπουλο στο "Για ποιον χτυπάει η κουδούνα", ας μου εξηγήσει κάποιος σταράτα και ξάστερα: μένουμε ή φεύγουμε;
ΑΠΟ Cogito ergo sum

Γιατί είναι κοπανιστός ο «άλλος αέρας» στην ΕΕ;

2012-05-30T19:56:00.002+03:00

Πολύ γρήγορα κατέρρευσε ο μύθος του «νέου αέρα που πνέει στην Ευρωπαϊκή Ενωση». Και ακόμα πιο γρήγορα αποκαλύπτονται οι αυταπάτες που σκορπούν όλα τα κόμματα ότι μπορεί να αλλάξει πρόσωπο η λυκοσυμμαχία της Ευρωπαϊκής Ενωσης και να στρέψει το τιμόνι στην κατεύθυνση της ικανοποίησης κάποιων λαϊκών αναγκών. Οσοι έσπειραν τέτοιες ελπίδες ψεύτικες, διαψεύδονται κάθε μέρα. Θυμίζουμε ότι οι πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, καταρχήν, και από πίσω της ΝΔ και της ΔΗΜΑΡ έπαιξαν και παίζουν δραστικό ρόλο σε αυτό το παιχνίδι εξαπάτησης του λαού. Ο «αέρας» αυτός, για τον οποίο μιλούν (πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ τον διαφήμιζε) μέσα σε λίγες μέρες από την εκλογή Ολάντ αποδείχτηκε αέρας κοπανιστός. Και ο Ολάντ, όπως και οι ηγέτες των κρατών της ΕΕ, είτε είναι σοσιαλδημοκράτες είτε συντηρητικοί, απαιτούν την εφαρμογή των βάρβαρων μέτρων των μνημονίων.

Εχουν τεράστια ευθύνη απέναντι στο λαό. Ολα τα κόμματα, εκτός από το ΚΚΕ, καλλιέργησαν και καλλιεργούν αυτήν την αυταπάτη. Τι τους είπαν στην Ευρωπαϊκή Ενωση; Από την Μέρκελ μέχρι τον Ολάντ και από τον Γκάμπριελ μέχρι τον Μπεντίτ; Είστε γελασμένοι αν νομίζετε ότι δεν θα τηρήσετε τις δεσμεύσεις σας. Τους λένε: Την επαναδιαπραγμάτευση θα τη δούμε με την εξής προϋπόθεση: Ορος απαράβατος η τήρηση όλων των δεσμεύσεών σας. Τι σημαίνει «δεσμεύσεις»; Περικοπές μισθών και δικαιωμάτων. Αυτή είναι η δημοσιονομική πειθαρχία, επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων για νέα πεδία κερδοφορίας, νέα πακέτα στήριξης των μονοπωλιακών ομίλων, με ακόμα χαμηλότερους μισθούς σε όλη την Ευρώπη και όχι μόνο στην Ελλάδα. Μπούσουλάς τους είναι η ανταγωνιστικότητα σε σύγκριση με Κίνα, Ινδία και Βραζιλία. Εκεί όπου οι μισθοί είναι κάτω κι απ' το κατώτερο ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι δεσμεύσεις σημαίνουν μισθούς απόλυτης εξαθλίωσης. Το ΚΚΕ επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά.

Το ότι ξεφούσκωσε τόσο γρήγορα ο «αέρας της αλλαγής» πρέπει να προβληματίσει το λαό προς δύο κατευθύνσεις. Κατ' αρχήν όσον αφορά την κοροϊδία από τα κόμματα που το πασάρουν όχι μόνο για να αρπάξουν ψήφους, αλλά γιατί η στρατηγική τους είναι τέτοια που μιλούν για να προτείνουν φιλολαϊκές λύσεις μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Δεν γίνεται! Δεν πρέπει να περάσει το ψέμα ότι ο λαός μπορεί να δει προκοπή μέσα στο μαντρί της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Το δεύτερο είναι αυτό ακριβώς. Λύσεις για το λαό μέσα στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν είναι δυνατόν να υπάρξουν. Αυτό λέει το ΚΚΕ, που δεν κοροϊδεύει τον κόσμο. Λέει πάλεψε στο χώρο δουλειάς, στη γειτονιά, οργανώσου στα συνδικάτα και τις Λαϊκές Επιτροπές, δυνάμωσε με τα ίδια σου τα χέρια και την ψυχή την πάλη ενάντια στους καπιταλιστές και τους μηχανισμούς τους, ενάντια στην ΕΕ, ενάντια στα αστικά κόμματα και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου.

Ολα αυτά συνδυάζονται με ψήφο στο ΚΚΕ. Με ισχυρό ΚΚΕ που θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια κυβέρνηση που θα χτίζει ο ίδιος ο λαός. Προκοπή, δουλειά, ψωμί, απαλλαγή από τους κλέφτες του πλούτου, τους καπιταλιστές, μπορεί να έρθει μόνο έτσι. Ο αγώνας αυτός είναι δύσκολος αλλά θα έρθει και θα είναι νικηφόρος.

Ούτε λέξη για το ΝΑΤΟ!

2012-05-30T19:00:00.003+03:00

Οπως προκύπτει από τις δηλώσεις που έκανε χτες στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας ο Αλ. Τσίπρας, μετά την ενημέρωση από τον υπουργό Φ. Φράγκο, η αντίληψη του ΣΥΡΙΖΑ για τα ζητήματα της Εθνικής Αμυνας και τις Ενοπλες Δυνάμεις εξαντλούνται σε κορόνες για μια «άλλη», τάχα «πιο διάφανη» διαχείριση των στρατιωτικών δαπανών. Πέρα από τις διακηρύξεις του Αλ. Τσίπρα, ότι «η εθνική άμυνα, η προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας, καθώς και η προάσπιση της εθνικής μας ανεξαρτησίας αποτελεί για μας αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα», ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ δε βρήκε λέξη να πει για το ΝΑΤΟ και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς στην περιοχή μας, που αφορούν άμεσα το λαό και τις ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις. Πολύ περισσότερο που ο υπουργός συμμετείχε στην πρόσφατη Σύνοδο του ΝΑΤΟ και έχει πλήρη γνώση των όσων εξυφαίνονται στις πλάτες (και) του ελληνικού λαού.

Υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα έχει διαθέσει μεγάλο τμήμα των Ενόπλων Δυνάμεων και τον οπλικών συστημάτων στους ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς, συμμετέχει στην «αντιπυραυλική ασπίδα», λειτουργούν οι αμερικανονατοϊκές βάσεις στη χώρα και έχουν διατεθεί όλες οι υπάρχουσες υποδομές στην πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ, όπως προβλέπει και το σχετικό μνημόνιο Ελλάδας - ΝΑΤΟ του 2009. Αντί να τοποθετηθεί συγκεκριμένα σε όλα τα παραπάνω, ο Αλ. Τσίπρας περιορίστηκε στην «άχρωμη» διαπίστωση «ο ελληνικός λαός όλα τα προηγούμενα χρόνια πλήρωσε ένα υπέρογκο κόστος από το υστέρημά του σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς». Είπε ακόμα για τις «σχέσεις διαπλοκής» που δημιουργήθηκαν και το «τεράστιο παρασιτικό στρατιωτικομεσιτικό πλέγμα», προσθέτοντας ότι«αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί». Κατά το αναμενόμενο, δεν τόλμησε καν να συμπεριλάβει τις εξοπλιστικές ανάγκες του ΝΑΤΟ (και όχι βέβαια της εθνικής άμυνας) στους παράγοντες που εκτόξευαν όλα τα προηγούμενα χρόνια τους προϋπολογισμούς για τα εξοπλιστικά, στρώνοντας το έδαφος στα πολυεθνικά επιχειρηματικά μεγαθήρια, κύρια των ΗΠΑ, της Γαλλίας, της Γερμανίας και άλλων, να κάνουν πάρτι σε βάρος του λαού.

Στον αντίποδα, ο Αλ. Τσίπρας έκλεισε και το μάτι στα ντόπια επιχειρηματικά συμφέροντα που λυμαίνονται το χώρο της πολεμικής βιομηχανίας, λέγοντας: «Η ελληνική πολεμική βιομηχανία θα περάσει υπό ελληνικό εθνικό έλεγχο, θα ανασυγκροτηθεί και θα αξιοποιηθεί». Σκόπιμα ο ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιεί τον όρο «εθνικός έλεγχος», για να χωρέσει μέσα στην πρότασή του τους ιδιώτες, οι οποίοι προφανώς θα μείνουν ακλόνητοι και στην αμυντική βιομηχανία, όπως άλλωστε και σε κάθε κλάδο της παραγωγής. Ακόμα όμως και σ' αυτό το θέμα, ο Αλ. Τσίπρας δεν βρήκε λέξη να πει ούτε για τα σχέδια της ΕΕ να μετατρέψει την ελληνική αμυντική βιομηχανία σε «φασονατζίδικο» των μεγάλων πολυεθνικών, ούτε βέβαια για τις συμφωνίες Ελλάδας - Ισραήλ, που ανοίγουν το δρόμο για επιχειρηματικές συνεργασίες στον ευαίσθητο αυτό τομέα. Γιατί δε λέει ο ΣΥΡΙΖΑ αν θα καταργήσει τις συμφωνίες αυτές και όλο το επικίνδυνο πλέγμα που τις συνοδεύει;

Βέβαια, τίποτα απ' όλα αυτά δεν είναι καινούργιο. Να θυμίσουμε («Ριζοσπάστης», 2/8/2011) ότι η Ρένα Δούρου, υπεύθυνη Ευρωπαϊκής Πολιτικής του ΣΥΝ, είχε έμμεσα καλέσει σε στρατιωτική επέμβαση της «διεθνούς κοινότητας», στη Συρία, δηλαδή επέμβαση των ιμπεριαλιστών για να... σώσουν το λαό, επιβεβαιώνοντας τη διαχρονική αντίληψη των οπορτουνιστών για «καλούς» και «κακούς» ιμπεριαλιστές. Στη συγκεκριμένη δήλωσή της, ανέφερε: «Τώρα η διεθνής κοινότητα, με επικεφαλής τον ΟΗΕ και την ΕΕ, οφείλει να απομονώσει το αιμοσταγές καθεστώς, στηρίζοντας παράλληλα, πολιτικά και οικονομικά, τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης. Τώρα είναι πραγματικά η ώρα της έμπρακτης αλληλεγγύης προς το λαό της Συρίας!». Είναι η «διεθνής κοινότητα», που με επικεφαλής τον ΟΗΕ και την ΕΕ (και τις ΗΠΑ), αιματοκύλησε τη Λιβύη, στο όνομα της «προστασίας» του λαού της από το καθεστώς Καντάφι. Είναι οι ίδιοι που με ανάλογα προσχήματα αιμοτοκύλησαν τη Γιουγκοσλαβία και ισοπέδωσαν το Ιράκ.

Μάλιστα, στην εν λόγω δήλωση του στελέχους του ΣΥΝ γινόταν επίκληση του παραδείγματος της Λιβύης: «Σήμερα, πέντε μήνες μετά από το ξεκίνημα της "άνοιξης της Συρίας", οι εξεγερμένοι επιμένουν, παρά το λουτρό αίματος, να στέκονται όρθιοι και να αντιστέκονται διεκδικώντας ό,τι και οι Αιγύπτιοι, οι Τυνήσιοι, οι Λίβυοι: Ελευθερία, δημοκρατία, σεβασμό της αξιοπρέπειάς τους». Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δεσμευμένος στην ιμπεριαλιστική ΕΕ και δεν έχει στρατηγική ρήξης, αλλά συνεργασίας με το κεφάλαιο. Η πολιτική υπέρ της ΕΕ σημαίνει αποδοχή της ευρωατλαντικής συνεργασίας, του ευρωστρατού ως επιθετικού ιμπεριαλιστικού στρατού, εγκλωβίζοντας το λαό στο φόβο ότι χωρίς ιμπεριαλιστές συμμάχους, άρα χωρίς μονοπώλια, δεν μπορεί να ζήσει. Οι εξελίξεις στη γειτονιά μας προαναγγέλλουν νέους κινδύνους για το λαό, απέναντι στους οποίους, μια κυβέρνηση της κεντροδεξιάς ή της κεντροαριστεράς, θα τον μετατρέψει σε θύτη και θύμα. Ισχυρό ΚΚΕ και δυνάμωμα της αντιιμπεριαλιστικής πάλης, είναι η μόνη ρεαλιστική διέξοδος για το λαό.

Διαμαρτύρονται γι' αυτά... που λένε οι ίδιοι!

2012-05-30T18:03:00.002+03:00

Διαμαρτύρεται η «Αυγή» ότι ο «Ριζοσπάστης» διαστρεβλώνει τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.
Για το σκοπό αυτό, η «Επιτροπή τεκμηρίωσης» (;) του ΣΥΡΙΖΑ δημοσίευσε στην κυριακάτικη έκδοση ένα ολοσέλιδο πόνημα, προσπαθώντας να αποδείξει στους αναγνώστες της εφημερίδας ότι το ΚΚΕ τους διαβάλλει. Αφήνουμε κατά μέρος ότι τα αποσπάσματα από τον «Ριζοσπάστη», τα οποία επικαλείται η «Αυγή», είναι όλα μέσα σε εισαγωγικά και αποτελούν δημοσιοποιημένες θέσεις των στελεχών τους, ιδιαίτερα του Γ. Δραγασάκη, ο οποίος εκφράζει και τη γενική πολιτική γραμμή στα οικονομικά.
Με βάση αυτά, η «Αυγή» καταλήγει ότι «Ο "Ριζοσπάστης" τροφοδοτεί συνεχώς με "επιχειρήματα" τα αστικά κόμματα που πρωτοστατούν στη διαστρέβλωση των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ»! Είναι τουλάχιστον προκλητικό να προσπαθεί η «Αυγή» και ο ΣΥΡΙΖΑ να επιβάλλει στον «Ριζοσπάστη» την ερμηνεία που αυτή θέλει στα όσα αποδεδειγμένα λένε τα στελέχη της και να χρησιμοποιεί μάλιστα κουτοπονηριές του τύπου «ο "Ριζοσπάστης" τροφοδοτεί τα αστικά κόμματα».
Σκούζει για παράδειγμα η «Αυγή» ότι ο Δραγασάκης όντως είπε για τις τράπεζες - όπως έγραψε και ο «Ριζοσπάστης» - ότι «εμείς προκρίνουμε κάτι κοντά στο σουηδικό μοντέλο, όταν η χώρα κρατικοποίησε τις τράπεζες, τις τροφοδότησε με κεφάλαια, τις εξυγίανε, τις κατέστησε κερδοφόρες και τις πούλησε σε ιδιώτες».
Ισχυρίζεται όμως ότι η δήλωση δόθηκε κουτσουρεμένη, επειδή ο Δραγασάκης είπε
ακόμα ότι «θα γίνει ένας διάλογος. Αφήνουμε ανοιχτό το θέμα της μελλοντικής αρχιτεκτονικής του συστήματος, γιατί η κρίση η δική μας είναι αγνώστου διάρκειας. Το ζητούμενο τώρα είναι να βρεθεί μια λύση να πάρουμε πίσω τα λεφτά που θα ξοδεύουμε, είτε από τις τράπεζες είτε από την οικονομία, και οι τράπεζες να λειτουργήσουν ως μοχλός ανάκαμψης της οικονομίας και της απασχόλησης»...

Είπε ακόμη ο Δραγασάκης: «Οι τράπεζες έχουν χάσει κεφάλαια (...) έχουν απαξιωθεί οι διάφορες αξίες που είχαν οι μετοχές... άρα στις τράπεζες πρέπει να μπει χρήμα... το χρήμα δεν μπορούν ή δεν θέλουν να το βάλουν οι ιδιώτες, άρα θα το βάλει το Δημόσιο, το κράτος, το οποίο και αυτό δεν έχει τα χρήματα, θα τα δανειστούμε... 50 δισεκατομμύρια ευρώ για να σώσουμε τις τράπεζες».

Τι αλλάζει λοιπόν;

Απολύτως τίποτα. Ο Δραγασάκης είπε ότι το σχέδιο είναι να βάλει λεφτά το κράτος, αφού δε βάζουν οι ιδιώτες και να δοθούν ξανά στους ιδιώτες και συμπλήρωσε ο ίδιος ότι η όλη συζήτηση για την αρχιτεκτονική του συστήματος θα γίνει αργότερα. Μήπως αυτή η «νέα αρχιτεκτονική» που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν περιλαμβάνει τους ιδιώτες; Προφανώς και τους περιλαμβάνει. Γι' αυτούς δουλεύει στρατηγικά και ο ΣΥΡΙΖΑ, είτε αφορά τις τράπεζες, είτε τις άλλες επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας, αφού εκεί θα κατευθυνθούν τα λεφτά για να κάνουν επενδύσεις, στο όνομα της ανάπτυξης.

Αρα, γιατί φωνάζει; Μήπως επειδή η κριτική του «Ριζοσπάστη» αποδεικνύει ότι οι «κερδοσκόποι» και οι τραπεζίτες, ενάντια στους οποίους επιτίθεται προπαγανδιστικά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι και τόσο εχθροί του, αφού στα χέρια τους θα παραμείνουν οι τράπεζες και τα μέσα παραγωγής με μια ενδεχόμενη διακυβέρνηση της αριστεράς. Λέμε μήπως;

Η επόμενη μέρα

2012-05-30T17:02:00.002+03:00

Η δήθεν επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου που υποτίθεται θα λυτρώσει τους εργαζόμενους άρχισε να γίνεται τροποποίηση του μνημονίου, έτσι το προβάλλουν κάποιες πολιτικές δυνάμεις και μαζί τους ο ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθώντας να προσαρμόσουν την προπαγάνδα τους σε επίπεδα που να φαντάζουν πιο... ρεαλιστικά. Σε αυτά τα πλαίσια προτείνουν στους εργαζόμενους σημείο συμφωνίας το... «δεν θα παρθούν πρόσθετα μέτρα». Για να αντιμετωπίσουν, δηλαδή, το γκρέμισμα του μύθου της δήθεν επαναδιαπραγμάτευσης του μνημονίου, σερβίρουν, τη μη λήψη πρόσθετων μέτρων. Και πρόκειται για έωλη υπόσχεση, αφού...

Πρώτον: Είναι λάθος σκοπιμότητας και προσπάθεια αποπροσανατολισμού να ταυτίζει κάποιος τα μέτρα που έχουν σχεδιαστεί για την αντιμετώπιση της κρίσης προς όφελος του κεφαλαίου με το μνημόνιο και μόνο. Το μνημόνιο σίγουρα αποτελεί μια καλή θωράκιση των κεφαλαιοκρατών για την υλοποίηση ενός ολόκληρου προγράμματος στήριξης του κεφαλαίου και εξασφάλισης της κερδοφορίας του στις σύγχρονες συνθήκες εξέλιξης του συστήματος, όμως πίσω από το μνημόνιο βρίσκεται... «ολόκληρο πρόγραμμα». Οι ρίζες του ξεκινούν από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, ενώ οι στρατηγικής σημασίας στοχεύσεις του κεφαλαίου ενσωματώνονται ακόμα και στα κείμενα που αφορούν τη στρατηγικής της ΕΕ για το 2020. Μ' άλλα λόγια, είτε με μνημόνιο, είτε χωρίς αυτό, ο κορμός των αντιλαϊκών πολιτικών που περιέχονται και στα κείμενα του μνημονίου, είναι πολιτικές και μέτρα που αφορούν τους συνολικούς σχεδιασμούς της οικονομικής ολιγαρχίας.

Δεύτερον: Μετά από δυόμισι χρόνια απροκάλυπτου ταξικού πολέμου, που έχει ισοπεδώσει τα λαϊκά νοικοκυριά, αποτελεί κοροϊδία να εμφανίζονται στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που αρέσκονται να αυτοπροσδιορίζονται προοδευτικοί και αριστεροί, αλλά ζητούν από τους εργαζόμενους να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι ...«δεν θα παρθούν πρόσθετα μέτρα». Και ας προσπεράσουμε ότι με τον τρόπο αυτό στραπατσάρουν τη λαϊκή απαίτηση για ακύρωση κάθε αντιλαϊκού μέτρου των τελευταίων χρόνων για ικανοποίηση όλων των αναγκών τους. Τι θα πει όμως, δε θα παρθούν καινούρια μέτρα; Το 1,5 εκατομμύρια άνεργοι τι θα κάνουν; Οσοι αμείβονται με 400 και 500 ευρώ πώς θα ζήσουν; Οι οικογένειες που έχουν αποκλειστεί από τις δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες υγείας πού θα αναζητήσουν γιατρεία; Τι θα γίνει με τα εργοστάσια, που εξαιτίας της φιλομονοπωλιακής πολιτικής μετατρέπονται σε κουφάρια; 'Η με την καλλιεργήσιμη γη που την καταστρέφουν για να φτιάξουν τα κάτοπτρα της ηλιακής κερδοφορίας του κεφαλαίου; 'Η, τι θα κάνουν με τη δημόσια περιουσία, που την ορέγεται μια χούφτα μεγαλοεπιχειρηματιών;

Η επομένη των εκλογών για τους εργαζόμενους θα είναι μια εξίσου σκληρή μέρα. Ολα τα προβλήματα και αυτά που γεννά η κρίση και τα άλλα που προκύπτουν στην πορεία, καθώς οι καπιταλιστές πασχίζουν να γλυτώσουν τα κεφάλια τους, θα ορθώνονται απειλητικά μπροστά μας, ενώ αυτοί που σήμερα παριστάνουν ότι «σκίζουν τη γάτα», θα μετρούν (άρχισαν ήδη να το κάνουν) τη διαφορά ανάμεσα στο ...«επιθυμητό» και το «εφικτό». Δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια και δεσμεύσεις φραστικές. Το 'χει αποδείξει η ζωή. Οι μόνοι που θα αποδειχθούν πάλι δίπλα στους εργαζομένους, οι μόνοι που θα συνεχίσουν αγόγγυστα την πάλη για την αποτροπή της νέας λαίλαπας θα είναι οι κομμουνιστές. Γι΄αυτό, και το ΚΚΕ πρέπει να βγει ενισχυμένο στη Βουλή. Ωστε κοινοβουλευτικά ακόμα πιο δυνατό να συνεχίσει τους αγώνες για μια άλλη κοινωνία.

Γιώργος ΚΑΚΟΥΛΙΔΗΣ

Μπούμερανγκ η αντιΚΚΕ επίθεση ...

2012-05-30T15:55:00.002+03:00

Δύο πράγματα έδειξε πέρα από κάθε αμφιβολία ο Αντ. Σαμαράς με την ομιλία του στην εθνική εκλογική συνδιάσκεψη του κόμματός του το περασμένο Σάββατο στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
Πρώτον, ότι ο κεντροδεξιός πόλος έχει αναλάβει το ρόλο του μαστίγιου της πλουτοκρατίας για να περάσουν διά πυρός και σιδήρου τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα. Δεύτερον ότι ο πραγματικός εχθρός είναι οι εργατικοί - λαϊκοί αγώνες που παρεμποδίζουν την υλοποίηση των αντιδραστικών «διαρθρωτικών αλλαγών» και το ΚΚΕ που κηρύσσει την ανυπακοή, αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του εργατικού - λαϊκού κινήματος και βάζει στο στόχαστρο την οικονομική και πολιτική εξουσία των μονοπωλίων.
Οσο λοιπόν θα προχωράει η αντιλαϊκή λαίλαπα, τόσο θα κλιμακώνεται η αντιΚΚΕ επίθεση, φυσικά με ψέματα και συκοφαντίες, γιατί δεν μπορεί να ομολογήσει ότι ο πραγματικός στόχος είναι τα εργασιακά, ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων, τα οποία ήδη ο πρόεδρος της ΝΔ έθεσε εκτός νόμου τουλάχιστον μέχρι να βγει η χώρα από την κρίση!
«Τι θα πει εργασιακά δικαιώματα» αναρωτήθηκε θρασύτατα και συμπλήρωσε:
«Για να υπάρχουν εργασιακά δικαιώματα πρέπει να υπάρχουν θέσεις εργασίας. Οταν φεύγουν οι επιχειρήσεις, κλείνουν τα μαγαζιά και πολλαπλασιάζεται η ανεργία, τι θα πει "εργασιακά δικαιώματα";»...
Ουσιαστικά προανήγγειλε την «αναστολή» των εργασιακών δικαιωμάτων στο όνομα της αντιμετώπισης της ανεργίας.
Προκειμένου να μην αφήνει περιθώριο παρερμηνειών, ο Αντ. Σαμαράς πρόβαλε το εργασιακό κάτεργο της «Cosco» ως πρότυπο για την ανάπτυξη που προωθεί.
Το συμπέρασμα είναι ότι ο λαός δεν πρέπει να επιτρέψει την εκλογική αποδυνάμωση του ΚΚΕ, αλλά να το ισχυροποιήσει ώστε την επομένη των εκλογών να μπορεί από καλύτερες θέσεις να χαλάσει τα σχέδια της πλουτοκρατίας και των κομμάτων της.

Η αλήθεια που καίει ...

2012-05-30T14:53:00.002+03:00

Η φτώχεια και η εξαθλίωση του λαού είναι μονόδρομος, δηλώνει με το γνωστό κυνισμό του ο Κ. Μητσοτάκης, καλώντας μάλιστα τα αστικά κόμματα να πουν αυτήν την αλήθεια στο λαό... «Αυτή τη φορά τα πολιτικά κόμματα πρέπει να πουν την αλήθεια στον ελληνικό λαό, την πλήρη και σκληρή αλήθεια», τονίζει σε άρθρο του στην κυριακάτικη «Καθημερινή» και σπεύδει να ξεκαθαρίσει ποια είναι αυτή: «Και η αλήθεια είναι ότι επί τρεις δεκαετίες, με μια εξαίρεση την περίοδο 90-93 που κυβέρνησε η ΝΔ, ζούσαμε πάνω από τις δυνάμεις μας, με δανεικά» και συμπληρώνει: «Τώρα είμαστε υποχρεωμένοι να προσαρμοστούμε σε μια σκληρή πραγματικότητα, να κατεβάσουμε δηλαδή το βιοτικό μας επίπεδο. Και αυτό με το σκληρό νόμισμα είναι δύσκολο και επώδυνο».
Είναι φανερό ότι η αλήθεια του πρώην πρωθυπουργού είναι η αλήθεια της τάξης που εκπροσωπεί,
που θέλει να φορτώσει τα βάρη της κρίσης στο λαό και γι' αυτό τον καθιστά συνένοχο, διαστρεβλώνοντας βάναυσα την πραγματικότητα.
Λέει τη μισή αλήθεια, που είναι χειρότερη από το ψέμα, ο Κ. Μητσοτάκης όταν λέει ότι «θα πέσει το βιοτικό μας επίπεδο».
Η αλήθεια είναι ότι θέλουν να φτωχύνουν και να εξαθλιώσουν το λαό, ακριβώς για να μπορέσει να βγει αλώβητη και πιο ενισχυμένη από την κρίση η πλουτοκρατία, της οποίας φυσικά ποτέ δεν κατέβηκε το βιοτικό επίπεδο ούτε εξαιτίας της κρίσης.
Ο,τι και αν λέει ο πρώην πρωθυπουργός, εννοείται για λογαριασμό της εγχώριας πλουτοκρατίας και των ξένων συμμάχων της (ΕΕ - ΕΚΤ - ΔΝΤ), δεν μπορεί συσκοτίσει την αλήθεια που καίει: ότι δηλαδή ο λαός δεν ευθύνεται στο ελάχιστο για την καπιταλιστική κρίση και δεν πρέπει να δεχθεί να την πληρώσει.
Αντίθετα πρέπει να σαρώσει τους δυνάστες του, δημιουργώντας ένα ρωμαλέο ταξικό κίνημα με στόχο την αποδέσμευση από την ΕΕ και τη λαϊκή εξουσία.

«Δε φοβόμαστε, πεισμώνουμε»

2012-05-30T13:45:00.002+03:00

Σχόλιο της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Γονέων, με αφορμή τις δηλώσεις της Κρ. Λαγκάρντ

«Αν σε κάτι μας είναι χρήσιμος ο λόγος σας, δεν είναι για νουθεσία ούτε για φόβο ... Είναι για να πεισμώνουμε». Τα παραπάνω σημειώνει, μεταξύ άλλων, η Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας που αναφέρεται στην επικεφαλής του ΔΝΤ Κ. Λαγκάρντ και τις πρόσφατες δηλώσεις της στον «Γκάρντιαν».

Σε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα της ανακοίνωσης του Γραφείου Τύπου της, η ΑΣΓΜΕ αναφέρει:

«Τι μας ζητάτε, επικαλούμενοι την ιδιότητα του γονιού; "Nα λυπηθούμε τη μοίρα των παιδιών μας που θα πεινάσουν, θα κρυώσουν ..." και να κάτσουμε "καλά". Αυτά τα παιδιά κοιτάμε στα μάτια, κάθε μέρα που περνά και διαλέγουμε τη σύγκρουση μαζί σας, γιατί εμείς οι Ελληνες εργαζόμενοι γονείς "δεν θα παραδώσουμε τα παιδιά μας δούλους του 21ου αιώνα", για να αυγατίζουν τα κέρδη σας. Εμείς θα πρέπει να κάνουμε το καθήκον μας και σεις κάνετε ήδη το δικό σας.

Στο πρόσωπό σας βλέπουμε τη συμμαχία των μονοπωλίων που σφίγγει τη θηλιά στους λαούς όλου του πλανήτη, είτε σ' αυτήν τη γωνιά του πλανήτη είτε σε κάποια άλλη της Αφρικής. Τους έχουμε στο μυαλό μας όλη την ώρα.

Αν σε κάτι μας είναι χρήσιμος ο λόγος σας, δεν είναι για νουθεσία ούτε για φόβο ... Είναι για να πεισμώνουμε. Είναι για να αποκαλύπτουμε ποιο είναι το όραμά σας για τον ελληνικό λαό. Ετσι, αν μέχρι σήμερα λέγαμε μας φέρνουν μισθούς Κίνας και Βουλγαρίας, τώρα θα λέμε και για σχολεία Αφρικής.

Μια υπόσχεση δίνουμε: Οι αγώνες μας εφιάλτες σας! "It's payday"».