Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Τί είπε ο άνθρωπος!!!

«Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση, όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα».
Ποτέ ίσως άλλοτε στην ιστορία αυτού του τόπου σε μια φράση δεν έχουν ειπωθεί τόσα πολλά. 
Για την ακρίβεια δεν είχε προσφερθεί στο φιλοθεάμον κοινό τέτοιο ξεβράκωμα από τον γυμνό βασιλιά του νεοφιλελευθερισμού. 
Τι μας είπε ο «μετριοπαθής», ο «ήπιος», ο «κεντροδεξιός» κύριος Μητσοτάκης;
Ότι η κοινωνική ισότητα καταστρατηγεί τη δημοκρατία και ότι κινείται στον αντίποδα της ανθρώπινης φύσης! 
Ότι η «ανισότητα» (προσέξτε: η ανισότητα» και όχι η «διαφορετικότητα») αποτελεί στοιχείο του ανθρώπινου DNA και άρα είναι ο αρμός πάνω στον οποίο πρέπει να οικοδομούνται οι ανθρώπινες κοινωνίες! 

ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΦΥΣΣΑ

Παράγωγα της ναζιστικής ιδεολογίας της τα εγκλήματα της Χρυσής Αυγής

Συγκέντρωση αύριο, Δευτέρα, στις 6 μ.μ., στην πλατεία Ζαρντέν, στο Κερατσίνι, διοργανώνουν σωματεία του Πειραιά, με αφορμή τη συμπλήρωση τεσσάρων χρόνων από τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τη ναζιστική Χρυσή Αυγή.
Τα σωματεία που αποφάσισαν την κινητοποίηση, με πρωτοβουλία του Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας Ελλάδας, καλούν εργαζόμενους και νεολαία να καταδικάσουν την εγκληματική οργάνωση, να πρωτοστατήσουν στους χώρους δουλείας και στις γειτονιές για την απομόνωση των χρυσαυγιτών, την καταδίκη τους στη συνείδηση των λαϊκών στρωμάτων.
Θυμίζουμε ότι η δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού, Παύλου Φύσσα, έγινε στις 18 Σεπτέμβρη 2013. Είχε προηγηθεί η οργανωμένη δολοφονική επίθεση χρυσαυγιτών σε συνδικαλιστές, στελέχη του ΚΚΕ στο Πέραμα, επιβεβαιώνοντας ότι η Χρυσή Αυγή είναι το μαντρόσκυλο των αφεντικών απέναντι στους αγώνες και στις διεκδικήσεις των εργαζομένων, στην πολιτική πρωτοπορία του εργατικού κινήματος.

Και φυσικά «το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο»…

 Η Ελλάδα, η μεγαλύτερη εφοπλιστική δύναμη στον κόσμο, η χώρα με τους «οικειοθελώς» φορολογούμενους εφοπλιστές, που η διασωστική της υποδομή σε ό,τι αφορά ναυτικά ατυχήματα εκείνο που κυρίως έχει να επιδείξει είναι η αυτοθυσία, ο αλτρουισμός και η γενναιότητα των παιδιών που συμμετέχουν ως πληρώματα και ως διασώστες σε τέτοιες επιχειρήσεις, παρακολουθεί μια ακόμα καταστροφή γαρνιρισμένη με την γελοιότητα των πολιτικών προϊσταμένων.
   Η καταστροφή στο Σαρωνικό έφερε ξανά στο προσκήνιο τα ήδη γνωστά: Πιστοποιητικά «αξιοπλοΐας» άνευ αξίας, σύστημα πρόληψης – αντιμετώπισης ναυτικών ατυχημάτων από ανεπαρκές έως ανύπαρκτο, πλήθος ερωτημάτων ανάμεσα στα οποία και εκείνα που εγείρονται για ενδεχόμενες «κομπίνες» και στη μέση ένα κράτος υπηρέτης των συμφερόντων του κεφαλαίου που οι ταγοί του – όταν γίνεται η… «στραβή» – πουλάνε επικοινωνιακή τρελίτσα.