Παρασκευή, 25 Απριλίου 2014

Ριμέικ προτάσεων στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων σκηνοθετεί «Το Ποτάμι»

Σαφή θέση υπέρ των επιχειρηματικών ομίλων παίρνει «Το Ποτάμι» του Σταύρου Θεοδωράκη, παρουσιάζοντας χιλιοειπωμένες θέσεις για τη διευκόλυνση των επενδύσεων και της κερδοφορίας, όπως άλλωστε είναι ο στρατηγικός στόχος όλων των κομμάτων που θεωρούν μονόδρομο την ΕΕ και τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης.
«Η μόνη πραγματική λύση είναι να ξαναπάρει μπροστά ο ιδιωτικός τομέας» η πρόταση του «Ποταμιού», σε σκηνοθεσία Σ. Γκορίτσα και υπό τη μουσική του Ν. Πορτοκάλογλου στο προεκλογικό σποτ που κυκλοφορεί.
Συνεπώς, όλα για τον ιδιωτικό τομέα, τους επιχειρηματίες, τους εφοπλιστές, τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες και γι' αυτό προτείνει ακόμα τη «μείωση των ασφαλιστικών εισφορών» και «τα κονδύλια του νέου ΕΣΠΑ να δίνονται για απασχόληση στις επιχειρήσεις». Δηλαδή, προτείνει μείωση του αποκαλούμενου κόστους εργασίας και επιδότησης των επιχειρήσεων, κάτι που ούτως ή άλλως συμβαίνει, αλλά πολύ περισσότερο είναι ο δρόμος που μας έφερε στην κρίση.

Βρουτσειές

Το όνειρο του Βρούτση... 
Διάβασα με προσοχή το κείμενο της ομιλίας που έβγαλε ο υπουργός ανεργίας και ξεθεμελιώματος εργατικών δικαιωμάτων Γιάννης "απελευθερωτής" Βρούτσης χτες στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρεττανία, κατά το ετήσιο συνέδριο του "Συνδέσμου Διοίκησης Ανθρώπινου Δυναμικού Ελλάδας (ΣΔΑΔΕ)". Πρέπει να παραδεχτώ ότι ο τρισμέγιστος δικαιολόγησε πλήρως το παρωνύμιο "απελευθερωτής", το οποίο του το κόλλησα μετά την διαβόητη παλιότερη δήλωσή του ότι κατά το παρελθόν η εργασία στην Ελλάδα υπέφερε από νομοθετήματα σοβιετικού τύπου και οι μεταρρυθμίσεις τής κυβέρνησης Σαμαρά την απελευθέρωσαν από τα βαρίδια της. Μπορείτε να την διαβάσετε και σεις, ακολουθώντας τον παραπάνω διασύνδεσμο αλλά, σε περίπτωση που είτε βαριέστε είτε σιχαίνεστε, επιτρέψτε μου να αποδελτιώσω τα βασικά, προσθέτοντας και ορισμένα σχόλια:


Είναι φανερό ότι αυτή την περίοδο, μετά από μια δύσκολη και επώδυνη διαδρομή περνάμε τον «κάβο» της ύφεσης και των μνημονίων. Μπαίνουμε στη φάση της οικονομικής ανάκαμψης. Στην τελική ευθεία για την οριστική έξοδο από τη μεγάλη κρίση, στην οποία βυθίστηκε η χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για μια εξέλιξη που δεν ήταν καθόλου τυχαία. Αποτελεί, ουσιαστικά, το ώριμο στάδιο μιας διαδρομής, ενός «οδικού χάρτη» που χάραξε ο ίδιος ο πρωθυπουργός,

Παραλήρημα... οι προστάτες του κεφαλαίου

Αντι-ΚΚΕ παράκρουση; 
Δεν μπορεί να εξηγηθεί διαφορετικά η εμμονή του Κλέαρχου Τσαουσίδη (δίνει φαίνεται εξετάσεις για πατριάρχης του αντι-ΚΚΕδισμού), να (ξανα)κάνει χυδαία επίθεση στον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ παραληρώντας στην «Αυγή» 24/4/2014, περί «σταλινισμού» και «ντόπερμαν που δε σκίζουν τα προλεταριακά τους ιμάτια όταν ακούνε τους δεξιούς να τους επαινούν». 
Ποια η αφορμή; 
Η δήλωση του Δ. Κουτσούμπα τη μέρα του Πάσχα ότι «η "Ανάσταση Λαών" μπορεί να γίνει πράξη μόνο εάν σπάσουμε τα δεσμά της ΕΕ, των μονοπωλίων με ισχυρό ΚΚΕ, με το λαό στην εξουσία». 
Τι τον πείραξε; 

Δικαιολογίες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Με αστείες δικαιολογίες, ο Πέτρος Κωνσταντίνου, δημοτικός σύμβουλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Αθήνα, προσπαθεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις για την απαράδεκτη στάση που κράτησε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη διαπαραταξιακή συνεδρίαση που έγινε στις 23 Απρίλη στο Δημαρχείο της Αθήνας. 
Όπου και μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ, τη ΔΗΜΑΡ, το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, αρνήθηκαν την πρόταση του ΚΚΕ να μη δοθεί καμία προεκλογική διευκόλυνση και παροχή χώρων προβολής της ναζιστικής Χρυσής Αυγής.

Θράκη: Παιδιά, κομμένη η «πλάκα»!

  Πρώτο: Στη Θράκη υπάρχει μουσουλμανική μειονότητα. Δεν υπάρχει καμία «τουρκική» μειονότητα. Τελεία. Και παύλα!
   Δεύτερο: Είναι ακριβώς η τριχοτόμηση της εθνοτικής καταγωγής  της μειονότητας (Τουρκογενείς, Πομάκοι, Τσιγγάνοι) που καθόρισε και το θρησκευτικό της προσδιορισμό ως μουσουλμανικής, με τη Συνθήκη της Λοζάνης. Η δε Συνθήκη της Λοζάνης αποτελεί αυτό που θα λέγαμε «ακρογωνιαίο λίθο» στο πλαίσιο του Διεθνούς Δικαίου για την απόκρουση από την Ελλάδα αιτιάσεων που εγείρονται από τρίτους. Όποιος επιχειρεί να ξηλώσει κάποιον «πόντο» από τη Συνθήκη της Λοζάνης επαπειλείται το ξήλωμα όλης της «κάλτσας». Συνεπώς με την Συνθήκη της Λοζάνης δεν «παίζουμε». Ούτε επιτρέπουμε σε άλλους να «παίζουν». Τελεία. Και παύλα!
   Τρίτο: Η τακτική της ψηφοθηρίας που ανάγει σε κριτήριο ψήφου, το αν θα καταψηφιστεί ή θα υπερψηφιστεί κάποιος λόγω του θρησκεύματός του, όσο ταιριάζει στα ακροδεξιά ήθη διαφόρων κυβερνητικών ή εκκλησιαστικών παραγόντων, άλλο τόσο ταιριάζει στα «διαφωτιστικά» ήθη εκείνων που αντιλαμβάνονται την πολιτική σαν ανέξοδο «διαπολιτισμικό»

Περάστε, ψηφίστε, τελειώσατε...

«Στις 25 ψηφίζουμε - στις 26 φεύγουν. Ψηφίζουμε και φεύγουν». Αυτό είναι το κεντρικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ μπροστά στις εκλογές του Μάη και αποτελεί τη μόνιμη επωδό των ομιλιών του Αλ. Τσίπρα, το τελευταίο διάστημα, που μοιράζει ακάλυπτες επιταγές, δίχως κανένα απολύτως αντίκρυσμα, στο λαό που υποφέρει.
Την ίδια στιγμή η κυβέρνηση και ειδικά η ΝΔ προβάλλει το σύνθημα ότι στις εκλογές του Μάη ψηφίζουμε «κυβερνητική σταθερότητα», εγγύηση της παρουσίας της χώρας στην ΕΕ, εξασφαλίζουμε ότι δεν θα πάνε χαμένες οι θυσίες του ελληνικού λαού τώρα που βγαίνουμε από την κρίση.
                                                                                                  ***
Ας υποθέσουμε ότι η κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ βγαίνει ενισχυμένη από τις εκλογές του Μάη. Τι θα προσφέρει στον ελληνικό λαό, η «κυβερνητική σταθερότητα», η εγγύηση της πορείας στην ΕΕ; Σταθερότητα στη διαχείριση του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης, στην εφαρμογή μέτρων στήριξης της ανάκαμψης των κερδών του κεφαλαίου. Τίποτα απ' όλα αυτά δεν πρόκειται να ανακόψει την κατάσταση που βιώνουν σήμερα οι εργαζόμενοι, το χαμηλό εισόδημα, την εργασιακή ανασφάλεια, τις υποβαθμισμένες και υποτιμημένες εργατικές - λαϊκές ανάγκες.