Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2013

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ 2014: Η στρατηγική της πλουτοκρατίας για τη χειραγώγηση λαϊκών συνειδήσεων


Την έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας για τις ευρωεκλογές κήρυξαν τα όργανα της ΕΕ στις 10 Σεπτέμβρη 2013, στη διάρκεια της Ολομέλειας του Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο. Με την κινητοποίηση των μηχανισμών προπαγάνδας της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων οργανώθηκε διήμερο «φροντιστήριο», στις 10 και 11 Σεπτέμβρη 2013, με δημοσιογράφους, με στελέχη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ευρωβουλευτές, ώστε τα ευρωενωσιακά όργανα να εφοδιάσουν τους απολογητές της ΕΕ και του καπιταλισμού με τα προπαγανδιστικά επιχειρήματα που θα προβληθούν από τα αστικά μέσα ενημέρωσης (έντυπα και ηλεκτρονικά) για να αντιμετωπίσουν την αυξανόμενη λαϊκή δυσαρέσκεια απέναντι στην ΕΕ και τη χειραγώγηση λαϊκών συνειδήσεων.

Γιορτές πολυεθνικών... βαμμένες με εργατικό αίμα

To θέμα απασχόλησε τα διεθνή ΜΜΕ το τελευταίο δεκαήμερο. Τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας σοκάρουν, ωστόσο κάθε άλλο παρά πρωτόγνωρα μπορούν να χαρακτηριστούν. Αντίθετα τουλάχιστον τις δυο τελευταίες δεκαετίες και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, η είδηση είναι συνώνυμο αυτών που λέγονται «έργα υποδομής» για μια αθλητική διοργάνωση. Το θέμα προέκυψε από τα στοιχεία που έδωσε η πρεσβεία του Νεπάλ στο Κατάρ για το θάνατο εργατών στα έργα που γίνονται για το Μουντιάλ του 2020.
Κέρδη με οποιοδήποτε τίμημα

Ως γνωστό η αραβική χώρα ψηφίστηκε να είναι η οικοδέσποινα της της συγκεκριμένης διοργάνωσης που μαζί με τους Ολυμπιακούς Αγώνες μοιράζονται τη μερίδα του λέοντος όσον αφορά το ενδιαφέρον των φιλάθλων και φυσικά τα κέρδη που αυτό συνεπάγεται (χορηγίες, τηλεοπτικά, διαφημίσεις κτλ). Μια ανάληψη που μέχρι στιγμής έχει προκαλέσει αρκετά προβλήματα, είτε από τις αποκαλύψεις για χρηματισμό παραγόντων της ΦΙΦΑ για να ψηφίσουν υπέρ του Κατάρ είτε με το πότε θα γίνουν οι αγώνες, αφού οι κλιματολογικές συνθήκες καθιστούν απαγορευτική τη διεξαγωγή τους το καλοκαίρι.

Εθνικό χοιροστάσιο

1.Το κράτος ας αφήσει κατά μέρος τα παραπλανητικά ημίμετρα, ας αφήσει τους διαχωρισμούς περί απλών στελεχών και ηγεσίας της Χρυσής Αυγής. Τα στελέχη μόνο πρόβατα δεν είναι, αντιθέτως πρόκειται για φτωχομπινέδες, φτωχοδιάβολους που θα έκαναν τα πάντα για ένα χαρτζιλίκι. Τα στελέχη της Χρυσής Αυγής είναι χειρότερα από την ηγεσία τους. Πρέπει κάθε στέλεχος να ερευνηθεί χωριστά για τον τρόπο της ζωής του, κυρίως για το πώς κερδίζει τα προς το ζην - όπως ο Λαγός, που βρέθηκε αναμεμειγμένος σε μια σειρά παράνομες δραστηριότητες. Στην περίπτωση αυτή, η συγγνώμη είναι παραλογισμός.

2.Με εξασθενημένο νου και μια ζωή ολόκληρη στα ρηχά της τηλεόρασης, η κοινή γνώμη δεν θ' αργήσει να βλέπει καθημερινά τις ιστορίες της Χρυσής Αυγής σαν την ιδανική σαπουνόπερα. Για το σασπένς έχουν φροντίσει οι όψιμοι αντιναζί δημοσιογράφοι που κάποτε έτρεχαν πίσω από τους Χρυσαυγίτες για μια δήλωση. Η ακατανίκητη ροπή του κοινού και της Τράγκα δημοσιογραφίας προς τη χαμέρπεια δείχνουν την πραγματική τους επιθυμία: να μη βγουν ποτέ από την πλήξη τους.

3.Τα κατά Χριστόν δεξιά κόμματα βρίσκονται σε μέτρια σύγχυση.

Για τη θεωρία των δύο άκρων

Τα «άκρα» μέσα στην κοινωνία

Η καθυστερημένη δικαστική δίωξη και καταδίκη των ναζιστικών εγκληματικών ενεργειών της Χρυσής Αυγής συνοδεύεται από τη θεωρία των «δύο άκρων», του «δεξιού και αριστερού εξτρεμισμού», της «καταδίκης της βίας απ' όπου κι αν προέρχεται», θεωρίες που έχουν ως βάση τους την εξίσωση του φασισμού με τον κομμουνισμό, του λεγόμενου «μαύρου και κόκκινου ολοκληρωτισμού», που εδώ και χρόνια επεξεργάστηκε η «Μαύρη Βίβλος» της ΕΕ.

Ανεξάρτητα από τις αποχρώσεις της θεωρίας των «δύο άκρων», τη διαβάθμιση της προβολής της και την ποικιλία των φορέων της, η απόρριψή της πρώτ' απ' όλα από την εργατική αλλά και τη λαϊκή πλειοψηφία είναι αναγκαιότητα, αλλά και δείκτης της πορείας ιδεολογικής - πολιτικής χειραφέτησής τους από την αστική ιδεολογία και πολιτική.