Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

Γιατί τώρα θέλουν τον ΣΥΡΙΖΑ ενιαίο κόμμα;

• Πώς συνδέεται η μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα, με τις διεργασίες για την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος;
Στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ στα μέσα Ιούλη παραπέμφθηκε τελικά η απόφαση για τη διάλυση των συνιστωσών και των τάσεων, προκειμένου αυτός να μετατραπεί σε ενιαίο κόμμα. Θέλοντας να δώσει το «καλό» παράδειγμα, ο ΣΥΝ φέρεται έτοιμος να προχωρήσει πρώτος στην αυτοδιάλυσή του. Αρμόδιο για να επικυρώσει την απόφαση αυτή, είναι το διαρκές συνέδριο, που συγκροτείται με τους αντιπροσώπους του τελευταίου τακτικού Συνεδρίου. 
Αυτό έγινε το 2010, οπότε διασπάστηκε ο ΣΥΝ, με την αποχώρηση της «ανανεωτικής πτέρυγας», που στη συνέχεια συγκρότησε τη ΔΗΜΑΡ. 
Η απόφαση για διάχυση των συνιστωσών στον ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ, προκάλεσε την αντίδραση πέντε από αυτές (Ενεργοί Πολίτες, ΚΕΔΑ, ΕΔΗΚ, ΔΗΚΚΙ, Ριζοσπαστική Οικολογική Αριστερά) και εκφράστηκε με επιστολή του Μ. Γλέζου στην πρόσφατη συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ. 
Απαντώντας στην επιχειρηματολογία τους, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ είπε στην ΚΕ ότι προϋπόθεση, για να ανταποκριθεί το κόμμα στα καθήκοντα που αναλαμβάνει στο πλαίσιο του αστικού πολιτικού συστήματος, είναι η ενιαιοποίησή του και η λήψη όλων των ενδεδειγμένων μέτρων που θα διασφαλίσουν την «οργανωτική και πολιτική του συνοχή». 
Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει ότι για την αστική τάξη η διαχείριση των υποθέσεών της είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. Οτι πριν την αναθέσει σε κάποιο κόμμα, πρέπει να βεβαιωθεί ότι αυτό είναι σε θέση να ανταποκριθεί ενιαία, χωρίς τα πήγαινε - έλα που μπορούν να προκαλέσουν οι εσωκομματικές αποχρώσεις για το μείγμα της διαχείρισης. 
Οπως ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας ομολόγησε, οι τάσεις και ο ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών «έπαιξε το ρόλο του», αλλά τώρα «χρειάζεται οργανωτική και πολιτική συνοχή (...) χρειάζεται ένας και όχι δεκατρείς χώροι υποδοχής μελών (...) Τώρα είναι η στιγμή να δούμε με ωριμότητα και να αντιμετωπίσουμε επιτέλους παθογένειες και στρεβλώσεις που κουβαλάμε μέχρι σήμερα».

Ποιον ρόλο εξάντλησε ο ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών και των τάσεων; 
Το ρόλο της παραπλάνησης των εργαζομένων με την παρουσίαση ενός συμμαχικού σε πολιτικό επίπεδο σχήματος, το οποίο -σύμφωνα με τους ίδιους- άνοιξε το δρόμο της ενότητας της αριστεράς και ως τέτοιο κατάφερε το εκλογικό ποσοστό που πήρε στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές. 
Αρα, αυτή είναι η αποτελεσματική πολιτική συμμαχιών που αρνείται «το δογματικό ΚΚΕ», όπως προπαγάνδιζαν. 
Βεβαίως, στον ΣΥΡΙΖΑ πήγε οργανωμένα μεγάλο τμήμα του ΠΑΣΟΚ, όχι όμως ως συνιστώσα. Και έπαιξε το ρόλο του ως μηχανισμός χειραγώγησης λαϊκών δυνάμεων, προβάλλοντας όπως και τώρα κάλπικες προσδοκίες για αντιμετώπιση της κρίσης με διαφορετικό μείγμα πολιτικής διαχείρισης, εκμεταλλευόμενος την αναζήτηση λαϊκών δυνάμεων για «εδώ και τώρα» ανακούφιση από τις συνέπειες της κρίσης. 
Επομένως, τώρα, που προβάλλει ως ο μοχλός συσπείρωσης των «αντιμνημονιακών δυνάμεων», αφού είναι η μεγαλύτερη εκλογικά τέτοια δύναμη, θέλει να είναι ενιαίο κόμμα. 
Με δεδομένη σήμερα την ανάγκη του αστικού πολιτικού συστήματος να εξασφαλίσει εναλλακτικές λύσεις στη διακυβέρνηση και με δεδομένο ότι η δικομματική εναλλαγή εξάντλησε τη δυναμική της, η μετατροπή του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα ενιαίο και «ώριμο» κόμμα της σοσιαλδημοκρατίας είναι φυσική συνέχεια της μέχρι τώρα πορείας του, στη διαδικασία αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος και στη διαμόρφωση του νέου δίπολου, με κορμό τη ΝΔ, από τη μια, και τον ΣΥΡΙΖΑ, από την άλλη. 
Αλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι η προσπάθεια για μετατροπή του σε ενιαίο κόμμα συνδυάζεται και με τη διαμόρφωση κυβερνητικού προγράμματος και στρατηγικής.
Ομοίως, η αντίδραση ορισμένων από τις συνιστώσες και τις τάσεις του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ στη μετατροπή του σε ενιαίο κόμμα, έχουν να κάνουν με την αμφιβολία τους για το κατά πόσο ένας σοσιαλδημοκρατικός ΣΥΡΙΖΑ θα μπορεί να παίζει με αποτελεσματικότητα το ρόλο της χειραγώγησης λαϊκών δυνάμεων στην αστική πολιτική. Και να λειτουργεί και σαν ανάχωμα κύρια προς το ΚΚΕ και το δυνάμωμα του ταξικού κινήματος.

Γράφει η Πολιτική Απόφαση του 19ου Συνεδρίου: 
«Οι απόπειρες αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος θα συνεχιστούν προσανατολισμένες σε δύο πόλους: Τον κεντροδεξιό με άξονα τη ΝΔ και τον κεντροαριστερό με άξονα τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξελίσσεται σε κόμμα της σοσιαλδημοκρατίας, πιο συντηρητικό σε σύγκριση με το κλασικό σοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ της λεγόμενης μεταπολιτευτικής περιόδου. Στον ΣΥΡΙΖΑ αναζητούν και βρίσκουν πολιτική στέγη σημαντικά τμήματα της εργατικής και κυβερνητικής γραφειοκρατίας, τμήματα μεσαίων στρωμάτων, που είχαν βρει ασυλία ως σύμμαχοι της αστικής τάξης και των κομμάτων της, με παροχές, φοροδιαφυγή και συμμετοχή στη διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων. 
Η ιδιαιτερότητα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι απαρτίζεται και από οπορτουνιστικές δυνάμεις που αποσχίστηκαν από το κομμουνιστικό κίνημα, διατηρώντας ορισμένα συνθήματα και μεθόδους δουλειάς (...) 
Οσο ισχυροποιείται ο ΣΥΡΙΖΑ ως σοσιαλδημοκρατικό κόμμα για τη διακυβέρνηση, τόσο εντείνονται οι διεργασίες διαμόρφωσης νέων αναχωμάτων, από δυνάμεις της λεγόμενης εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς ΑΝΤΑΡΣΥΑ - ΝΑΡ ή και άλλες ομάδες, «Σχέδιο Β» - Αλαβάνος, ακόμη και φυγόκεντρες δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, της λεγόμενης αριστερής ή κομμουνιστικής ανανέωσης, οι οποίες κινούνται στη γραμμή των λεγόμενων μεταβατικών στόχων και μεταβατικών κυβερνήσεων διαχείρισης. 
Χρειάζεται οι κομμουνιστές να εκλαϊκεύσουμε ακόμα περισσότερο τη σταθερή θέση του ΚΚΕ ότι δεν πρόκειται να συνεργαστεί και να συμμετάσχει σε κυβερνήσεις διαχείρισης που προωθούν ο ΣΥΡΙΖΑ και οποιεσδήποτε άλλες δυνάμεις αστικής διαχείρισης που υπάρχουν ή μπορεί να υπάρξουν. 
Χρειάζεται να εκλαϊκεύσουμε τη θέση μας για τις συμμαχίες και το ρόλο του ΚΚΕ στην εργατική λαϊκή εξουσία και διακυβέρνηση».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου