Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

ΜΑΝΑ, ΕΜΠΛΕΞΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ!!!


…Μόλις τ’ άκουσες, γύρισες και κοίταξες τη φωτογραφία τού πατέρα μου. Του αγαπημένου σου Αρίστου. Τσαγκάρης ήταν και κουτσά-στραβά έβγαιναν τα καθημερινά μας έξοδα. Τι τού ’ρθε να φύγει στα βαπόρια…! Στις 21 Απρίλη 1967 μπαρκάρισε. Έτσι, ξαφνικά. Κι εσύ μάνα, όλο άναβες το καντήλι, να τον έχει ο Άι-Νικόλας γερό.
«Μην μπλέκεις με τους κομμουνιστές γιε μου», με συμβούλεψες τότε μάνα.
Ήταν στα δεκατρία μου χρόνια. Το 1968. Τότε που στο σχολειό ήρθαν δυο παιδιά από άλλο προάστιο τής εργατούπολης.
Αυτό το μελαγχολικό κορίτσι κι εκείνο το πάντα σκεπτικό αγόρι, κέρδισαν αμέσως τη φιλία μου κι εγώ την εμπιστοσύνη τους. Αυτό το χρωστάω στις αρχές που μου δώσατε εσύ κι ο πατέρας, μα και στο δικό τους ένστικτο. Τούτα τα δυο ήταν που τους διαβεβαίωσαν πως δεν είμαι εκκολαπτόμενος ρουφιάνος.
Τότε μάνα, επειδή σ’ εμπιστευόμουν, σ’ εκτιμούσα βαθιά δηλαδή, ήρθα τρέχοντας και σού ’πα το λόγο που τα μάτια τους ήταν τόσο περήφανα!!!
            Οι μανάδες και οι πατεράδες τους, ήταν κομμουνιστές! Κρατούμενοι στο κολαστήριο τής Γυάρου, γιατί το ΚΚΕ ήταν «παράνομο». Έτσι, ανέλαβαν αυτά τα παιδιά κάποιοι συγγενείς τους στην παραπάνω γειτονιά.

Γιατί έκαναν μισή διαδήλωση οι «αναρχικοί»;

Αν και δεν αποτελεί μεγάλη είδηση, εφόσον είναι γνωστός ο ρόλος των «αναρχικών – αντιεξουσιαστών», αξίζει να σχολιαστεί γιατί δεν ανέβηκαν μέχρι την Ισραηλινή Πρεσβεία, αλλά γύρισαν τα νώτα και έφυγαν, το Σάββατο στην πορεία για τον εορτασμό της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Δεν υπήρχε φαίνεται λόγος γι’ αυτούς να καταδικάσουν το έγκλημα που συντελείται απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό. 
Γι’ αυτή τη στάση τους υπάρχει μεγάλη φασαρία στις γραμμές τους και οι «ηγέτες» τους τρέχουν και δε σώνουν για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.
Το ερώτημα όμως παραμένει: Γιατί η καθοδήγησή τους έδωσε εντολή να μην πάνε στην ισραηλινή πρεσβεία;

Tσίπρας: "Να μη θέσουμε σε κίνδυνο τη σταθερότητα, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή."


Δύο φωτογραφίες χαστούκι στα μούτρα των ΣΥΡΙΖΑίων οι οποίοι δε θέλησαν να πορευτούν μέχρι την ισραηλινή πρεσβεία στα πλαίσια της μεγάλης προχτεσινής αντιιμπεριαλιστικής πορείας, ενώ την ίδια ώρα χιλιάδες λαού πορεύτηκαν διαμαρτυρόμενοι για το αποτρόπαιο έγκλημα που συντελείται στη Γάζα. 
Προφανώς η τακτική αυτή εντάσσεται στα πλαίσια τη πολιτικής του "μελλοντικού πρωθυπουργού" , ο οποίος εκτός από την γνωστή συνάντηση του με τον ισραηλινό πρωθυπουργό-σφαγέα, δηλώνει σε πρόσφατη συνέντευξή του

Τι κρύβεται πίσω από την κόντρα για το ελληνικό χρέος;

Νέα επεισόδια στη διαμάχη Ευρωζώνης - ΔΝΤ για τη διαχείριση του χρέους στην Ελλάδα, πρόσθεσε στις αρχές της βδομάδας η συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ στις Βρυξέλλες, με τη συμμετοχή και της Κ. Λαγκάρντ.
Αργά το βράδυ της Δευτέρας ανακοινώθηκε ότι η απόφαση για εκταμίευση της επόμενης δόσης για την Ελλάδα παραπέμπεται στο μεθαυριανό Γιούρογκρουπ, ή σε επόμενη συνεδρίαση, στις 26 Νοέμβρη, επειδή από την πλευρά της Ελλάδας εκκρεμούν ορισμένες «προαπαιτούμενες δράσεις».
Ωστόσο, η κόντρα που ακολούθησε και τα όσα διέρρευσαν από τις διαπραγματεύσεις, φανερώνουν ότι ο πραγματικός λόγος είναι η ασυμφωνία Ευρωζώνης - ΔΝΤ για τον τρόπο με τον οποίο το ελληνικό χρέος θα καταστεί «βιώσιμο» κατά τα πρότυπα του ΔΝΤ και άρα το Ταμείο θα συνεχίσει να συμμετέχει στην αναχρηματοδότησή του μέσω της τρόικας.
Στην πραγματικότητα, η κόντρα για το χρέος κρύβει τη διαφορετική θεώρηση που έχουν οι δυο πλευρές για τη συνταγή διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης, η οποία βαθαίνει και οξύνει τους ανταγωνισμούς ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Αλλά και στο εσωτερικό τους εκφράζονται αντιθέσεις, οι οποίες συνδέονται με τα ιδιαίτερα συμφέροντα των μονοπωλίων σε κάθε χώρα, τη θέση της στην πυραμίδα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, την ένταση με την οποία η κρίση χτυπάει κάθε οικονομία.

Επτά κόμματα, δύο πολιτικές: Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα

Του Νικόλαου Μόττα*
Ένα φάντασμα πλανιέται εδώ και τρία συναπτά έτη πάνω από την Ελλάδα. Είναι το φάντασμα ενός εκβιαστικού διλήμματος: Μνημόνιο ή Χρεωκοπία. Στην σκιά αυτού του διλήμματος, με τρία μνημόνια εξαντλητικής λιτότητας να έχουν ψηφιστεί από τη Βουλή, τα λαϊκά στρώμματα της χώρας έχουν κυριολεκτικά ξεζουμιστεί, βρισκόμενα στο χείλος της οικονομικής καταστροφής. Πρόκειται ασφαλώς για ψευδεπίγραφο δίλημμα που βασίζεται στην απόκρυψη της πραγματικής αιτίας της κρίσης – του αδιαμφισβήτητου δηλαδή γεγονότος ότι η κρίση που ζούμε δεν είναι ούτε “κρίση χρέους” ούτε “κρίση πολιτικής διαφθοράς”, ούτε γενικά και αόριστα “κρίση αξιών”, αλλά συστημική κρίση του καπιταλιστικού συστήματος.
Άλλωστε, τουλάχιστον απο το μεγάλο καπιταλιστικό “κραχ” του 1929 μέχρι και σήμερα, οι συστημικές κρίσεις του καπιταλισμού εκδηλώνονται κάθε φορά με συγκεκριμένους τρόπους: το 1973 η κρίση ήταν “πετρελαϊκή”, το 1999 ήταν “χρηματιστηριακή” κρίση που έπληξε τις λεγόμενες “ασιατικές τίγρεις¨”, το 2008 εμφανίστηκε η “χρηματοπιστωτική” κρίση.

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στην ΝΕΤ 19 -11 - 2012.




Ο Νικος Μπογιοπουλος στην εκπομπή της ΝΕΤ πρωινή ενημέρωση 
του Κώστα Αρβανίτη και Μαριλένας Κατσίμη