Τετάρτη, 25 Απριλίου 2012

Προεκλογική παραπλάνηση.

Καμιά καθυστέρηση δεν επιτρέπεται στην οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης.


Οσο πλησιάζει η μέρα των εκλογών τόσο περισσότερο η αστική προπαγάνδα - τα αστικά κόμματα - καταφεύγει σε γνωστές δοκιμασμένες μεθόδους: Κινδυνολογεί για τους μισθούς και τις συντάξεις αν δεν προκύψει κυβέρνηση που να αποδέχεται τη δανειακή σύμβαση. Λοιδορεί την πρόταση εξουσίας του ΚΚΕ και επιδιώκει να κλονίσει την εμπιστοσύνη του λαού στη μόνη πολιτική δύναμη που εξαρχής προειδοποίησε και για το χαρακτήρα της κρίσης σαν βαθιά καπιταλιστικής και πήρε όλα τα μέτρα που απαιτούνται για την οργάνωση του λαού έτσι που να μπορέσει να αντιμετωπίσει τις βάρβαρες συνέπειες για τη λαϊκή οικογένεια, αναδεικνύοντας τις αιτίες, τον πραγματικό αντίπαλο, τα μονοπώλια και την εξουσία τους. Αποκαλύπτοντας πως φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση στα πλαίσια του καπιταλισμού δεν μπορεί να υπάρξει. Και κάλεσε σε πάλη ενάντια στα άγρια μέτρα, προβάλλοντας την αναγκαιότητα αγώνα για την εργατική, λαϊκή εξουσία ως μονόδρομο εξόδου από την κρίση υπέρ των εργαζομένων.
Παράλληλα, οι αστοί προπαγανδιστές δεν μπορούν να κρύψουν ότι η ανάπτυξη που ευαγγελίζονται σημαίνει μόνο κι άλλα κέρδη για τα μονοπώλια, οι μεταρρυθμίσεις τους σημαίνουν διαρκή αφαίρεση δικαιωμάτων, οι διαρθρωτικές αλλαγές σημαίνουν γκρέμισμα όσων κατακτήθηκαν.

Με αφορμή τις εκλογές στη Γαλλία


Να, λοιπόν, που για άλλη μια φορά το αποτέλεσμα των εκλογών στη Γαλλία γίνεται αντικείμενο των αστικών ΜΜΕ στην Ελλάδα αλλά και στην ΕΕ, με υπερπροβολή ενός κυρίως στοιχείου, της ανόδου του εθνικιστικού κόμματος της Λε Πεν. Δεν είναι η πρώτη φορά. Και στις εκλογές του 2002, στο δεύτερο γύρο αναμετρήθηκαν ο «δεξιός» Σιράκ με τον «ακροδεξιό» Λε Πεν (πατέρας της νυν υποψήφιας), αφού ο υποψήφιος της «κεντροαριστεράς», σοσιαλδημοκράτης Ζοσπέν, ήρθε τρίτος. Ετσι, όλοι μαζί - κομμουνιστές, πράσινοι, «σοσιαλδημοκράτες», δηλαδή η «κεντροαριστερά», αφού όλοι μαζί είχαν υποψήφιο τον Ζοσπέν - πανικοβλημένοι, ψήφισαν όλοι τον Σιράκ για να μην εκλεγεί ο «ακροδεξιός» Λε Πεν...
Και στις δύο περιπτώσεις φούντωναν τον κίνδυνο του φασισμού που οι ίδιοι οι αστοί και τα κόμματά τους εξέθρεφαν και εκτρέφουν, ιδιαίτερα οι σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι ενίσχυαν το κόμμα του Λε Πεν. «Παλιά τους τέχνη κόσκινο», αφού και στις 10ετίες 1920 - 1930, οι σοσιαλδημοκράτες ανέβασαν τον Χίτλερ στην κυβέρνηση (βλέπε άρθρο του «Ριζοσπάστη» 27/11/2011 και ένθετο Ιστορίας 21/8/2011). Η σοσιαλδημοκρατία, έμπειρη σε τέτοιες αποστολές, επαναλαμβάνει την ίδια ιστορία.

Εκβιασμοί ΠΑΣΟK, ΝΔ και αντιμνημονιακών

Αναξιόπιστοι και καιροσκόποι


Και τι δεν είπε προχτές στη διαδικτυακή του συνέντευξη στο enikos.gr ο επικεφαλής του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας.
-- Ενημέρωσε το ακροατήριό του ότι άλλο η κυβέρνηση και άλλο η εξουσία. Εξηγώντας όμως τι εννοεί, είπε ότι ακόμα κι αν μια συμμαχία της αριστεράς αναδειχτεί στην κυβέρνηση, την εξουσία θα συνεχίσουν να την έχουν οι διαπλεκόμενοι εργολάβοι και τα ΜΜΕ, οι μιζαδόροι και άλλοι κακοί επιχειρηματίες. Κατηγόρησε μάλιστα τον πρόεδρο του ΣΕΒ ότι δεν έχει ο ίδιος επιχειρήσεις και άρα δε δικαιούται να εκπροσωπεί τους βιομήχανους. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, το πρόβλημα για τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι το κεφάλαιο σαν τάξη, που κατέχει τα μέσα παραγωγής, άρα και την εξουσία, αλλά μια χούφτα «κακοί» επιχειρηματίες που στρεβλώνουν τον καπιταλισμό και εμποδίζουν την υγιή επιχειρηματικότητα. Αρα, τι θα κάνει μια κυβέρνηση της αριστεράς; Θα επιβάλει κανόνες για να τονωθεί η υγιής επιχειρηματικότητα, σε βάρος της παρασιτικής, αφού, όπως είπε, στην Ελλάδα άκμασε ο «κρατικοδίαιτος» καπιταλισμός. Ερώτηση: Σ' αυτές τις υγιείς επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι με τι μισθούς θα αμείβονται και τι ασφάλιση θα έχουν; Αυτονόητα, θα αμείβονται με μισθούς πείνας, όπως και σήμερα, με τσακισμένα ασφαλιστικά

Το ΠΑΣΟΚ πέθανε, ζήτω το (νέο) ΠΑΣΟΚ ...


Τελικά το δημοσκοπικό πάθημα του 08’, όπου ξεφούσκωσαν σαν μπαλόνι, δεν τους έγινε μάθημα. Τρίτο κόμμα σε όλες τις δημοσκοπήσεις ο σύριζα, πανηγύριζε η αυγή της κυριακής. Το 2008 είχαν κλειδώσει υποτίθεται το βάθρο και πήγαιναν φουλ για δεύτεροι, καβαλώντας δημοσκοπικά το 18%. Το οποίο όμως έπεσε κάτω από το 5% όταν έγιναν οι εκλογές, με το σύνηθες σήριαλ για την είσοδο -ή μη- του συνασπισμού στη βουλή.

Τώρα όμως δεν προλαβαίνουν μάλλον να ξεφουσκώσουν και νιώθουν ότι πλησιάζει η ώρα για να γίνουν πασοκ στη θέση του πασοκ. Τι λες κι εσύ πιστέ μου μπράβε μπλιαχ χαχάτ; ρώτησε τον αλέξη στα γραφεία της κουμουνδούρου ο νίκος κοτζιάς. Που το 89’ ήταν στην άλλη άκρη του πολιτικού εκκρεμούς αντιδρώντας υποτίθεται από τα αριστερά στον ενιαίο συνασπισμό και τη "συγκυβέρνηση".

Αλλά και η ηγεμονία στην αριστερά δε θα τους έπεφτε άσχημα σε πρώτη φάση (μιλάμε πάντα για την εκλογική, γιατί στους δρόμους δεν αλλάζουν τόσο εύκολα τα πράγματα). Κάτι σαν κουκουέ στη θέση του κουκουέ, όχι στην χάρη και το πρόγραμμα, αλλά από άποψη συσχετισμών. Ενώ με το πασοκ πάνε για όλο το πακέτο –το όλον πακέτο που θα έλεγε κι ο βενιζέλος.

Τι είναι η «Χρυσή Αυγή»


Η «Χρυσή Αυγή» εμφανίζεται και αυτοαποκαλείται αντισυστημική δύναμη, δηλαδή παραπέμπει σε δύναμη εναντίωσης στο σύστημα. Ποιο σύστημα και τι εννοεί; Στα προεκλογικά τους συνθήματα λένε. «Γύρισε την πλάτη σου στο σάπιο κατεστημένο», στους «πολιτικούς της διαφθοράς», στους «ψευτοπατριώτες», στους «νταβατζήδες», στους «διεθνείς τοκογλύφους»,«στη φαυλοκρατία» και την «οικογενειοκρατία». Είναι όλα τα συνθήματα που εκφράστηκαν στις πλατείες, για τους προδότες πολιτικούς, που ξεπουλούν την Ελλάδα, τα λαμόγια που τα πιάνουν, με αποκορύφωμα το σύνθημα «οι 300 στο Γουδή».
Γι' αυτό λένε επίσης «Οχι στο μνημόνιο της υποταγής», «Οχι στους πολιτικούς της διαφθοράς». «Οχι στους ψευτοπατριώτες», «ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΞΕΝΗ ΚΑΤΟΧΗ της Τρόικα, των διεθνών τοκογλύφων και του σιωνιστικού κεφαλαίου». Χρησιμοποιεί μια φρασεολογία αγανάκτησης όχι για την εκμετάλλευση του λαού από τα μονοπώλια, αλλά για το σημερινό αστικό πολιτικό σύστημα που παίρνει και εφαρμόζει αντιλαϊκά μέτρα επειδή είναι διεφθαρμένο και όχι επειδή στηρίζει το κεφάλαιο. Μιλά για «κατοχή» από την τρόικα, για «ξεπούλημα», αλλά στηρίζει γενικά τους Ελληνες και τους κεφαλαιοκράτες, τα μονοπώλια. Επίσης, εναντιώνεται στη Γερμανία, αλλά συμφωνεί για συμμαχίες του κεφαλαίου με άλλα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη όπως π.χ. η Ρωσία, η Κίνα, κ.λπ.

ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ και «αριστεροί» μοίρασαν τις καρέκλες


Ενεργώντας από κοινού και βάσει προσυμφωνημένου σχεδίου, οι παρατάξεις «Συσπείρωση Δημοτικών Υπαλλήλων», «Ανεξάρτητη Κίνηση Εργαζομένων» και «Δημοτική Συνεργασία», που ανήκουν σε ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ - ΔΗΜΑΡ, πέταξαν έξω από το προεδρείο του ΔΣ του Συλλόγου Υπαλλήλων Δήμων Ν. Μαγνησίας την παράταξη ΔΑΣ - ΟΤΑ, η οποία στηρίζεται από το ΠΑΜΕ και στις πρόσφατες εκλογές που έγιναν στο σύλλογο ψηφίστηκε από το 47% των εργαζομένων.
Για προσυμφωνημένη, ξεκάθαρη κολεγιά, που είχε διαφανεί και καταγγελθεί πριν από τις εκλογές, κάνει λόγο στην ανακοίνωση - καταγγελία που εξέδωσε η ΔΑΣ - ΟΤΑ Ν. Μαγνησίας και επισημαίνει: «Η προσυμφωνημένη κολεγιά φανερώθηκε για άλλη μια φορά και στο μοίρασμα των ...καρεκλών που έκαναν όλες οι παραπάνω παρατάξεις. Δεν είναι απλά τόσο πολύ κολλημένοι με τις καρέκλες. Ο στόχος τους είναι άλλος, που κατ' επανάληψη τον έχουμε καταγγείλει: Επίθεση στο ΠΑΜΕ, να σύρουν τους εργαζόμενους στην υποτέλεια και την υποταγή».
Ενώθηκαν ενάντια στο ΠΑΜΕ
Και η ανακοίνωση συνεχίζει: «Καλούμε τους εργαζόμενους να αντιληφθούν, λίγες

Αρένα...


Τουλάχιστον προκλητικός είναι ο τρόπος με τον οποίο η πλειοψηφία των αστικών ΜΜΕ αντιμετωπίζουν το ΚΚΕ και τους εκπροσώπους του, όταν δεν τους αποκλείουν από τις εκπομπές και τα δελτία τους. Αλλοτε με ειρωνείες και διακοπές, άλλοτε με ερώτηση πριν ολοκληρωθεί η απάντηση, άλλοτε με αυθαίρετες ερμηνείες σ' αυτά που λένε οι υποψήφιοι και τα στελέχη του Κόμματος, προσπαθούν είτε να διαστρεβλώσουν, είτε να συγκαλύψουν τις θέσεις του ΚΚΕ, να τις φέρουν στα μέτρα της προπαγάνδας τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν η παρουσία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη διαδικτυακή εκπομπή του «enikos.gr» την περασμένη Τρίτη και η συνέντευξη στον ΣΚΑΪ (Τσαπανίδου) την ίδια μέρα. Στην πρώτη, το στούντιο μετατράπηκε κυριολεκτικά σε αρένα, με συγκεκριμένους από το κοινό (οι οποίοι παρεμπιπτόντως «σίγησαν» όταν στην ίδια εκπομπή ακολούθησαν ο Τσίπρας και ο Κουβέλης) να συκοφαντούν ανοιχτά και επιδεικτικά το ΚΚΕ, να επιτίθενται χυδαία στην Αλέκα Παπαρήγα, να αναπαράγουν ψέματα για το Κόμμα και την ίδια, με το άλλοθι ότι το κοινό θέτει όποια ερώτηση θέλει! 

Θέλει να κυβερνήσει το ΚΚΕ; 'Η θέλει να είναι στην αντιπολίτευση;


Το ΚΚΕ όχι μόνο δε θέλει να είναι στην αντιπολίτευση, αλλά θέλει πρώτα και πάνω απ' όλα να πάρουν την εξουσία και να κυβερνούν (αυτά τα δυο πάνε μαζί) η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, να πάρουν και την οικονομία στα χέρια τους από τους μεγαλοεπιχειρηματίες, τα μονοπώλια, την αστική τάξη, γιατί μόνο τότε μπορούν να κυβερνούν. Αυτή είναι η θέληση και η πρόταση του ΚΚΕ για την εξουσία και τη διακυβέρνηση, σε μια τέτοια διακυβέρνηση θα συμμετέχει το ΚΚΕ αφού είναι κόμμα της εργατικής τάξης, αφού η οικονομία, η εξουσία και η διακυβέρνηση θα είναι στα χέρια των εργατών, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.
Το ΚΚΕ θέλει να έχουν την εξουσία, δηλαδή να κάνουν κουμάντο στο κράτος και στην οικονομία (αυτά τα δυο επίσης πάνε μαζί) οι εργαζόμενοι. Ας σκεφτούμε. Μπορεί να κάνουν κουμάντο σε ένα εργοστάσιο σήμερα οι εργάτες, οι οποίοι μάλιστα παράγουν, από τη στιγμή που το εργοστάσιο είναι ιδιοκτησία του καπιταλιστή; Δεν μπορούν, το αντίθετο συμβαίνει. Πώς, λοιπόν, θα συμμετάσχει το ΚΚΕ σε κυβέρνηση αφού δε θα μπορεί να επιβάλλει φιλεργατικά μέτρα κόντρα στους καπιταλιστές και υπέρ των εργατών, όταν κουμάντο στα εργοστάσια, σε όλη την οικονομία και στην εξουσία θα κάνουν οι καπιταλιστές;
Μπορεί ο φτωχός αγρότης και κτηνοτρόφος να παράγει και να έχει εισόδημα ικανοποιητικό όταν αυτό εξαρτάται από τα μονοπώλια που αγοράζουν τα προϊόντα τους και καθορίζουν τις τιμές, όπως καθορίζουν και τις τιμές στα καλλιεργητικά εφόδια;

Φιλοχουντικός παροξυσμός


Αρθρο σε εφημερίδα της Καρδίτσας δημοσίευσε ο υποψήφιος βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ. Σ. Δασκαλόπουλος, για να υπερασπιστεί τη δικτατορία και τους πρωτεργάτες της! Γράφει, λοιπόν, ο πολιτευτής του Καρατζαφέρη μεταξύ άλλων ότι ο Γ. Παπαδόπουλος έσωσε τη χώρα που βρισκόταν επί διετία σε ακυβερνησία και ότι «τα έργα των πατριωτών της εθνικής κυβερνήσεως της επταετίας είναι γνωστά»... Καταγγέλλει όσους αντιπάλεψαν τη χούντα γράφοντας πως «οι δήθεν ήρωες του Πολυτεχνείου είναι αυτοί που έφεραν την πατρίδα μας στην απαξία όπου βρίσκεται σήμερα». Και συνεχίζει: «Η 21η Απριλίου ήταν επανάσταση, των λίγων βέβαια, άλλωστε οι επαναστάσεις από λίγους γίνονται, ήταν επανάσταση

Κάλπες αντίστασης


Οι στρατηγικού χαρακτήρα στόχοι της οικονομικής ολιγαρχίας ούτε εφήμεροι είναι, ούτε περνάνε μόνο μέσα από τα μνημόνια που έχουν υπογράψει και υποστηρίζουν κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ., ή το κόμμα της Μπακογιάννη. Οταν ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας σημειώνει στη χτεσινή του έκθεση, ότι «πρέπει να εφαρμοστεί χωρίς χρονοτριβή και με συνέπεια μια στρατηγική που θα πηγαίνει πέρα από το μνημόνιο» και συμπληρώνει ότι επιδίωξη είναι «η έξοδος από την κρίση και η βιώσιμη ανάπτυξη», στην πραγματικότητα περιγράφει ολόκληρο το καλάθι των μέτρων, αλλά και των μεταρρυθμίσεων - αναδιαρθρώσεων που έχει υπόψη του το επιτελείο της άρχουσας τάξης, προκειμένου να εξασφαλιστεί αφ' ενός η στήριξη των επιχειρήσεων να ξεπεράσουν την κρίση, αφ' ετέρου να διαμορφωθούν οι αναγκαίες συνθήκες για επιστροφή σε καθεστώς κερδοφορίας για το σύνολο των κεφαλαιοκρατών.
Είτε με τα μνημόνια, είτε χωρίς αυτά, οι σύγχρονες συνθήκες εξέλιξης του καπιταλιστικού συστήματος, η εξέλιξή του, δηλαδή, μέσα σε ένα καθεστώς που η συσσώρευση κεφαλαίων έχει φτάσει σε ιστορικά πρωτοφανή επίπεδα, προϋποθέτει την ριζική ανατροπή δεδομένων που ίσχυαν τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά το σύστημα δεν τις αντέχει πλέον.