Δευτέρα, 2 Απριλίου 2012

«ΤΑ ΕΛΕΓΕ ΤΟ ΚΚΕ» ... ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΕΙ ΑΚΟΜΑ


Το να λέμε «το ΚΚΕ τα έλεγε» δε λέει πια τίποτα. Το ξέρουν όλοι. Πρέπει πια να θυμόμαστε τι έλεγε και να βγάζουμε συμπεράσματα απ΄ αυτό. Ας δούμε λοιπόν τι έλεγε το ΚΚΕ:



Ας μη πάμε τόσο παλιά, που το ΚΚΕ μιλούσε για την ΕΟΚ. Το θυμούνται όλοι. Αυτό πια το λένε κι οι πέτρες.



Ήταν στα ΄90 το ΚΚΕ σου έλεγε ότι «η συνθήκη του Μάαστριχτ είναι καταστροφική για την Ελλάδα και το λαό». Ο χαρακτηρισμός της εργασίας ως κόστος που εγκαινιάστηκε μ΄ αυτή τη συνθήκη (με ψήφους όλων των κομμάτων πλήν ΚΚΕ), άνοιγε τον ασκό του Αιόλου για ότι ήρθε στη συνέχεια, μέχρι και σήμερα. Τότε όλοι οι άλλοι πανηγύριζαν και μας έλεγαν «απολιθωμένους», «ξεπερασμένους» κλπ. Όσο απομωνομένος ήταν ο Γαλιλαίος όταν έλεγε ότι η γη είναι στρογγυλή και γυρίζει. Μια αέναη επανάληψη της ίδιας ιστορίας: οι πρωτοπόροι δεν προσπαθούν να «εκφράσουν» το μέσο όρο της σκέψης των ανθρώπων, αλλά στοχεύουν να τον αλλάξουν λέγοντας την αλήθεια. Έτσι κάνει και το ΚΚΕ.

Ποιος φοβάται τον Μπρεχτ, πράξη δεύτερη

Σκέψεις με αφορμή την παράσταση της όπερας των Μπρεχτ - Βάιλ «Ανοδος και πτώση της πόλης Μαχαγκόνι» στο Μέγαρο Μουσικής.
«Οσο ζούσαν οι μεγάλοι επαναστάτες, οι τάξεις των καταπιεστών τους αντάμειβαν με συνεχείς διώξεις και αντιμετώπιζαν τη διδασκαλία τους με την πιο άγρια μοχθηρία, με το πιο λυσσαλέο μίσος, με την πιο αχαλίνωτη εκστρατεία ψευτιάς και συκοφαντίας. Υστερα από το θάνατό τους γίνονται προσπάθειες να τους μετατρέψουν σε αβλαβή εικονίσματα, σα να λέμε, να τους αγιοποιήσουν, να προσδώσουν κάποια δόξα στο όνομά τους για «παρηγοριά» των καταπιεζομένων τάξεων και για εμπαιγμό τους, ευνουχίζοντας το περιεχόμενο της επαναστατικής διδασκαλίας, αμβλύνοντας και εκχυδαΐζοντας την επαναστατική της αιχμή». 
Οι διαπιστώσεις αυτές - διατυπωμένες από τον Λένιν στο «Κράτος και επανάσταση» - επιβεβαιώνονται και στην περίπτωση των μεγάλων επαναστατών καλλιτεχνών, όπως δείχνει η μεταχείριση που έχει στις μέρες μας το έργο του Μπρεχτ από τους κυρίαρχους πολιτιστικούς μηχανισμούς.
Πράγματι θα ήταν αφέλεια να σκεφτεί κανείς ότι το Μέγαρο Μουσικής, ένας από τους κεντρικούς οργανισμούς αναπαραγωγής της αστικής πολιτιστικής πολιτικής στη χώρα μας, δε θα συνέβαλε στην πανευρωπαϊκή προσπάθεια για ενσωμάτωση του

Πως εκβιάζει η εργοδοσία τους εργαζόμενους


Επί δύο χρόνια κατ' απαίτηση του μεγάλου κεφαλαίου οι κυβερνήσεις και συγκυβερνήσεις των κεφαλαιοκρατών έχουν προχωρήσει σε μπαράζ ψήφισης αντεργατικών νόμων, τους οποίους στη συνέχεια η εργοδοσία σπεύδει να αξιοποιήσει χωρίς να χάσει ούτε λεπτό. Η προωθούμενη και νομικά κατοχυρωμένη μείωση των μισθών, το χτύπημα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας έχουν δώσει αέρα στα πανιά της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και ασυδοσίας. Οι «κοινωνικοί συνέταιροι» των ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ απαιτούν «γην και ύδωρ» από τους εργάτες, ντύνοντας την επιβολή αντεργατικών συνθηκών εργασίας με κάθε λογής ιδεολογήματα προκειμένου να «νομιμοποιήσουν» τα μέτρα αυτά.
Τα στοιχεία που έρχονται από μια σειρά χώρους δουλειάς είναι αποκαλυπτικά για την ενιαία κατεύθυνση και την ενιαία στόχευση των καπιταλιστών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα: Εργοδότης υποχρέωσε τους εργαζόμενους να παραστούν σε συγκέντρωση που οργάνωσε ο ίδιος και στην οποία ανέφερε τους λόγους για τους οποίους πρέπει να υποτάσσονται στη θέλησή του! 
Η επιχειρηματολογία του είναι ουσιαστικά τα βασικά ιδεολογήματα που χρησιμοποιεί η αστική τάξη και τα παπαγαλάκια της.
Ιδού η επιχειρηματολογία του:

Ανοιχτό πλιάτσικο στις λαϊκές τσέπες

Μπαράζ από νέα και «παλιά» χαράτσια για «πεσκέσι» στα μονοπώλια. Διόγκωση της φοροληστείας, αναγγελία σφοδρής κλιμάκωσης από συγκυβέρνηση και ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.
Σφοδρή, γενικευμένη, ολομέτωπη επίθεση εξαπολύει το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης - τρόικας - πλουτοκρατίας, διαμορφώνοντας συνθήκες μαζικής εξαθλίωσης μέσα από τις τρανταχτές ανατιμήσεις σε φόρους και κάθε είδους χαράτσια, από το γονάτισμα και των δαπανών για Υγεία - Πρόνοια, κοινωνικές παροχές, απέναντι σε ολόκληρη την γκάμα της ζωής, για το αποφασιστικό πισωγύρισμα πολλές δεκαετίες πίσω. Για την ώρα, τα λαϊκά στρώματα έχουν ζήσει στο πετσί τους μόνο ένα μικρό τμήμα από τα μέτρα φορολογικής εξαχρείωσης που ήδη ψήφισαν οι κυβερνήσεις.
Τα πολύ χειρότερα τα έχουν αφήσει αντιλαϊκή παρακαταθήκη για αμέσως μετά τις εκλογές. Με την εκκαθάριση των φορολογικών δηλώσεων, που θα υποβληθούν στη συνέχεια, έρχονται να πλιατσικολογήσουν το λαϊκό εισόδημα, να αρπάξουν αναδρομικά φόρους και χαράτσια που δεν πρόλαβαν μέχρι σήμερα.
Συγκεκριμένα:
Το κουτσουρεμένο επίσημο αφορολόγητο (στα 5.000 από 12.000 ευρώ) ισχύει για το σύνολο των μισθών και συντάξεων που καταβλήθηκαν στο 12μηνο του 2011. Το διέλυσαν με διαδοχικούς νόμους, αρχικά από τα 12.000 στα 8.000 ευρώ και στη

Συνένοχοι στην εξόντωση του λαού


Από το Μάη του 2010, που υπογράφτηκε το 1ο μνημόνιο, μέχρι σήμερα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια η συγκυβέρνηση Παπαδήμου με ΠΑΣΟΚ - ΝΔ (και αρχικά με ΛΑ.Ο.Σ.) έχουν φορτώσει στις πλάτες του λαού μέτρα ύψους περίπου 50 δισ. ευρώ, με περικοπές σε δαπάνες και χτύπημα σε μισθούς, συντάξεις, εργασιακά και λαϊκά δικαιώματα. 
Κατά δήλωση του Αντ. Σαμαρά, η ΝΔ «ψήφισε το 60% των νομοσχεδίων» που κατατέθηκαν στη Βουλή πριν η ίδια μπει στη συγκυβέρνηση, τον περασμένο Νοέμβρη, όσο δηλαδή υλοποιούνταν το 1ο μνημόνιο.
Στη θητεία της παρούσας κυβέρνησης, έχουν ψηφίσει από κοινού και τα εξής βασικά νομοσχέδια:
  • Με τη συνδρομή του ΛΑ.Ο.Σ και της ΔΗ.ΣΥ., τον αντιδραστικό νόμο - πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση, που αποτέλεσε τον «προθάλαμο» της συγκρότησης κυβέρνησης συνεργασίας.
  • Στις 12 Φλεβάρη, το δεύτερο μνημόνιο, προκειμένου να συνάψουν τη νέα δανειακή σύμβαση με την τρόικα. Για το νέο δάνειο, ύψους 137,1 δισ. ευρώ, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δεσμεύτηκαν για την επιβολή σαρωτικών μέτρων που δένουν χειροπόδαρα το λαό για τα επόμενα τριάντα χρόνια. Το «Μνημόνιο 2», που μαζί ψήφισαν, μεταξύ άλλων προβλέπει για την έγκριση της πρώτης δόσης:
-- Μείωση κατά 22% στους κατώτατους μισθούς (480 ευρώ καθαρά).

Διαμαρτυρία στην Τράπεζα Ελλάδος (Πανεπιστημίου 21), στις 5 Απρίλη, 8π.μ.


Εργαζόμενοι-εργαζόμενες, συνταξιούχοι, άνεργοι, νέοι και νέες,

Το «κούρεμα» του χρέους είναι μια ανεξέλεγκτη χρεοκοπία για το λαό. Οι επιπτώσεις θα είναι τεράστιες. Πρόκειται για ένα προδιαγεγραμμένο έγκλημα. Οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ από το 1990 με Νόμους που ψήφισαν, υποχρέωσαν Ασφαλιστικά Ταμεία, Νοσοκομεία, Πανεπιστήμια και άλλους φορείς που χρηματοδοτούνται από το μόχθο του ελληνικού λαού, να τοποθετούν ένα μέρος των αποθεμάτων τους στην Τράπεζας της Ελλάδος. Αυτή με τη σειρά της ήταν εξουσιοδοτημένη να τα «αξιοποιεί», όπως αυτή νόμιζε. Έτσι φρόντισε να τα τοποθετήσει σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου δηλαδή δάνειζε τα λεφτά του ελληνικού λαού στο κράτος.
Τα υποτιθέμενα οφέλη από τις αποδόσεις ουδέποτε μετουσιώθηκαν σε παροχές ή

Εργατικό δελτίο ειδήσεων Π.Α.ΜΕ 1/04/2012

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Αποκαλυπτική ιστορική αναδρομή


Οι κραυγές το τελευταίο διάστημα του προέδρου της ΝΔ Αντ. Σαμαρά, του ΛΑ.Ο.Σ. Γ. Καρατζαφέρη, του υπουργού ΠΡΟ.ΠΟ. Μιχ. Χρυσοχοΐδη και άλλων, οι απειλές που εκτοξεύουν για φυλάκιση κι απέλαση όσων «παρανόμων» μεταναστών βρίσκουν πρόσκαιρο αποκούμπι στη χώρα μας, ούτε συγκυριακές είναι, ούτε αποσπασματικές. 
Είναι απόλυτα σύμφωνες με τα συμφέροντα της τάξης τους, ταξικά συμφέροντα εκφράζουν, δεκαετίες τώρα το μεθοδεύουν, ο ψευτοανθρωπισμός τους απέναντι στους απόκληρους του συστήματος, τους πρόσφυγες του ιμπεριαλισμού, να εξαντλείται στην υποδοχή μόνον όσων χρειάζονται τα μονοπώλια για να διευρύνουν την κερδοφορία του, με απόλυτα ελεγχόμενη εισαγωγή πάμφθηνου εργατικού δυναμικού, δίχως δικαιώματα
Την απάνθρωπη αυτή μεταχείριση δεν την επιφυλάσσουν μόνο στους εργάτες του Μπαγκλαντές ή της Παλαιστίνης, αλλά και για «ομογενείς» τους, εργάτες ελληνικής καταγωγής κατοίκους άλλων χωρών, στην είσοδο των οποίων έβαλαν ποικίλους φραγμούς.
Ο Γ. Καρατζαφέρης με τα καλέσματα τελευταία (να τους στείλουν σε στρατόπεδα ή ξερονήσια να δουλέψουν εκεί σκληρά «για την Ελλάδα» για να κερδίσουν ένα πιάτο φαΐ) μιλά πιο χοντροκομμένα από άλλους, μα ξεκάθαρα όσον αφορά τους στόχους τους. 
Επιπλέον, έχει ιδιαίτερη σημασία να πούμε ότι μέσα στον αντιδραστικό - ρατσιστικό αγώνα δρόμου που επιδίδονται όλοι αυτοί πολύ συχνά ακούγεται το