Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ : «Χρεολογία», συνδιαχείριση και... τα μυαλά στα κάγκελα...

,


Αρχικά, απ' την ηγεσία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, η καπιταλιστική κρίση ερμηνεύτηκε σαν «χρηματοπιστωτική», παράγωγη του «καζινοκαπιταλισμού». 
Λίγο αργότερα, κατέληξε στη θέση περί «κρίσης χρέους». 
Ακολούθησαν πολλές ακόμα παραλλαγές της ίδιας αντιεπιστημονικής ανάλυσης, κοινός παρονομαστής των οποίων ήταν η συγκάλυψη του πραγματικού χαρακτήρα της κρίσης, σαν συγχρονισμένη καπιταλιστική κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων και υπερπαραγωγής προϊόντων.
Στην ίδια βάση, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ οικοδόμησε και τις προτάσεις του για τη διαχείριση του χρέους, συσκοτίζοντας σκόπιμα το γεγονός ότι η κρίση εδράζεται στην καπιταλιστική παραγωγή και το ξεπέρασμά της προς όφελος του λαού προϋποθέτει ριζοσπαστικές αλλαγές στο επίπεδο της οικονομίας, με γκρέμισμα της αστικής εξουσίας και κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής.
Το σύνολο των προτάσεων που διατυπώνει ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για την κρίση, έχουν


Η πλουτοκρατία απειλεί γιατί φοβάται



«Η αστική τάξη ξύνει τα νύχια της».
Μ' αυτή τη γνωστή λαϊκή έκφραση θα μπορούσε κανείς να αποδώσει τις εμφανείς προθέσεις της ελληνικής πλουτοκρατίας. Κι όχι μόνο αυτό. Εμφανώς κρυπτόμενη πίσω από τη σκιά της ευρωπαϊκής κεφαλαιοκρατίας, προσπαθεί να κρύψει τις ενοχές της και για οτιδήποτε μέλλει να συμβεί στην Ελλάδα ως ιθύνουσα τάξη της κοινωνίας. Το εθνικό της ενδιαφέρον τελειώνει εκεί που αρχίζουν τα στοιχειώδη συμφέροντα και ανάγκες των Ελλήνων εργαζομένων. Με τον πλέον εμφανή διχαστικό τρόπο εμφανίζει και ανακοινώνει διά μέσου των πολιτικών εκπροσώπων, κομμάτων και κυβερνήσεών της τα πιο ανάλγητα αντιλαϊκά μέτρα, τόσο στον οικονομικό τομέα, όσο και στις δημοκρατικές ελευθερίες. Αυτό που αφήνει σκοπίμως να φανεί είναι μια εξεζητημένη ελευθεριάζουσα αντίληψη σε

Στο ίδιο έργο θεατές, όλη η οικουμένη.

Ενα έργο μέσα από τα κλασικά εγχειρίδια του αμερικανικού στρατού, που έχει επαναληφθεί για τη νομιμοποίηση του ιμπεριαλιστικού πολέμου εναντίον του Ιράκ. Ενα έργο που γνωρίζουν πρώτοι όλων οι Αμερικανοί και για το λόγο αυτό χτες προγραμματίζονταν διαδηλώσεις εναντίον του πολέμου στο Ιράν σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ.
Σχεδόν αμέσως μετά τον «επίσημο τερματισμό» του πολέμου εκ μέρους του πρώην Προέδρου Τζ. Ου. Μπους, ο ιστός γύρω από το Ιράν, με αφορμή και πρόσχημα το πυρηνικό του πρόγραμμα, ξεκίνησε να υφαίνεται. 
Στόχος πάντα ο έλεγχος του τεράστιου φυσικού πλούτου που διαθέτει, αλλά και των ενεργειακών οδών. 
Στόχος που πλέον έλαβε διαστάσεις «προτεραιότητας», εξαιτίας του μερικού αναπροσανατολισμού της τακτικής των ΗΠΑ, με το νέο αμυντικό δόγμα που ρίχνει το βάρος του στην Ασία και τον Ειρηνικό, δηλαδή την Κίνα. Τη μεγαλύτερη

Μπορούμε να παρεμποδίσουμε το επικίνδυνο νομοσχέδιο


Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ


Για τις μαζικές αντιδράσεις και τις εξελίξεις γύρω από το επικίνδυνο νομοσχέδιο νομιμοποίησης των ναρκωτικών, το Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ σε ανακοίνωσή του τονίζει τα εξής:
«Χαιρετίζουμε τις χιλιάδες νεολαίας που πήραν μέρος στις κινητοποιήσεις που οργάνωσε η ΚΝΕ ενάντια στο νομοσχέδιο αθώωσης, απελευθέρωσης και διάδοσης των ναρκωτικών. Τους δεκάδες φορείς και τα σωματεία που παίρνουν αποφάσεις καταδίκης του νομοσχεδίου και με πολύμορφες πρωτοβουλίες ενημερώνουν για το αντιδραστικό και επικίνδυνο για τη νεολαία και την εργατική τάξη περιεχόμενό του. Ολη την προηγούμενη βδομάδα οργανώθηκαν δεκάδες εκδηλώσεις, συσκέψεις, εξορμήσεις ενημέρωσης, πικετοφορίες και συγκεντρώσεις καταδίκης, με πλατύ άνοιγμα της ΚΝΕ σε χώρους δουλειάς, νεολαίας, σε σχολεία, σε γονείς.
Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν τα συλλαλητήρια που οργάνωσε η ΚΝΕ σε μεγάλες

Ακραία μορφή κοινωνικού κανιβαλισμού ...



Η ισχύουσα κατασταλτική πολιτική και η πολιτική νομιμοποίησης των ναρκωτικών είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, καθώς δε θίγουν τα αίτια που γεννούν και αναπαράγουν τη χρήση και την εξάρτηση. Η νομιμοποίηση αφορά στη θεσμοθέτηση του κοινωνικού περιθωρίου και πίσω από το επιχείρημα του «καλού νοικοκύρη», που «πρέπει να κοιμάται ήσυχος», κρύβεται ο άγριος ατομικισμός. Ησυχία που εξαργυρώνεται με την αδιαφορία για την όλο και μεγαλύτερη αύξηση του αριθμού των νέων ανθρώπων που θα εξαρτώνται νόμιμα και μηδενίζοντας τις δυνατότητες που έχει ένας εξαρτημένος για να επανεξετάσει τη ζωή του. Δεν πρόκειται μόνο για ιδεολογική χειραγώγηση αλλά για τη θεσμοθέτηση του πιο ακραίου «κοινωνικού κανιβαλισμού».
Η κατάθεση του πολυαναμενόμενου - από ομόκεντρους κύκλους - νομοσχεδίου «Κώδικας Ναρκωτικών», που νομιμοποιεί τη χρήση, διακίνηση, προμήθεια ναρκωτικών και καλλιέργεια ινδικής κάνναβης έρχεται όχι μόνο να ανοίξει δουλειές με ...φούντες για μικρούς και μεγάλους εμπόρους. Το σημαντικότερο «επίτευγμα» που επιδιώκει είναι να ξεπαστρέψει με

Η απελευθέρωση των λέξεων



Στη χωματερή του ταξικού πολέμου διεξάγεται ένας παράλληλος υπόγειος, κυρίως όμως φροντισμένα ανεπαίσθητος, άλλος πόλεμος που καταστρέφει συστηματικά τη νοητική υποδομή των μαζών. Σαν τον σκόρο που τρώει τα μάλλινα στα υγρά σεντούκια και σχεδόν προσαρμόστηκε στην ιδεολογική ναφθαλίνη, τόσο όσο προσαρμόστηκε στις έννοιες της «κατοχής» και της «βελτίωσης» του καπιταλισμού ένα μεγάλο, προβεβλημένο κι ενσωματωμένο κομμάτι της αριστεράς, η κατάχρηση εννοιών και η χρησιμοποίησή τους για τα συμφέροντα του εχθρού, καταβροχθίζει και τ' απομεινάρια του κοινού τόπου πάλης των ιδεών που είναι η γλώσσα.
Θα επιμείνω, σύντροφοι, με τούτη δω τη στήλη, στη διάσωση πυρομαχικών και όπλων με κορυφαίο τη γλώσσα μας, γιατί στους καιρούς της ανέχειας και της πείνας, μπορεί να νικηθούμε από τα φαινομενικά ασήμαντα. Και το επιχειρώ από τη συνεχή οργή που μου προξενεί εκείνο το τμήμα της αστικής προπαγάνδας που θέλει το κομμουνιστικό λεξιλόγιο συντηρητικό, ξύλινο, ανεπαρκές για την πρόσληψη του σύγχρονου κόσμου. Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι πάσχει, που συχνά πάσχει και αυτομειώνεται, δεν είναι ο ταξικός

Προκαλούν οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου... γιατί φοβούνται τη δύναμη των εργατών



«Οι νέοι πρέπει να συνηθίσουν στην ιδέα ότι δεν θα μπορούν να έχουν μια μόνιμη δουλειά για όλη τους τη ζωή». Ο Μάριο Μόντι (στον οποίον ανήκει η φράση), πρωθυπουργός της Ιταλίας, πρώην τραπεζίτης, που έχει τη στήριξη των βασικών αστικών κομμάτων στην Ιταλία, δεν έχει κανέναν ενδοιασμό. 
Αλλωστε, ο εκπρόσωπος αυτός του κεφαλαίου δε λέει ψέματα. 
Αυτό είναι το μέλλον που θέλουν να εξασφαλίσουν οι καπιταλιστές για να μπορούν να εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους με μισθούς πείνας, να τους έχουν ομήρους και χωρίς δικαιώματα και δυνατότητα αντίδρασης. 
Φυσικά, αυτή η βαρβαρότητα της επισφαλούς εργασίας, της ευκαιριακής απασχόλησης, των «μίνι τζομπς», της εργασίας με την ώρα, των δουλεμπορικών

Αντικομμουνιστική προπαγάνδα ΔΟΛ...



«Τρόικα: Τα παιδιά του Στάλιν» τιτλοφορεί το άρθρο του στο ηλεκτρονικό «Βήμα» της περασμένης Πέμπτης ο Γ. Μαλούχος και γράφει: «Μήπως οι τροϊκανοί "σωτήρες" μας είναι κρυφοί θαυμαστές του Στάλιν; Γιατί έχουν τόσα κοινά... μισούν θανάσιμα, όπως ο Μεγάλος Πατερούλης και οι οπαδοί του, την έννοια της αγοράς... Οπως, λ.χ., ο Στάλιν μιλούσε για εχθρούς του λαού που έπρεπε να εξοντωθούν και εξόντωνε τον ίδιο το λαό, οι τροϊκανοί σήμερα... επιβάλλουν τις βουλήσεις τους με μια κτηνώδη ισοπεδωτική προβολή ισχύος που καταστρατηγεί βαθιά τον σεβασμό προς τον άνθρωπο και τα δικαιώματά του... Μισούν θανάσιμα τις εκλογές... Η πολιτική τους είναι αδιάκοπα και ολόθερμα προσανατολισμένη στην αύξηση της ισχύος της Αριστεράς: Το παλιό Κρεμλίνο στις αρχές της δεκαετίας του '50 σίγουρα θα τους απένειμε το παράσημο της εργασίας... Τον ολοκληρωτισμό στην έκφραση και την επιβολή των θέσεών τους, θα τα ζήλευε οπωσδήποτε κι ο ίδιος ο Στάλιν προσωπικά...». 
Βολική προπαγάνδα για το δημοσιολόγο και το «Βήμα», αλλά άτιμη πέρα για πέρα αφού στηρίζεται στο ψέμα, όχι μόνο για τον Στάλιν, αλλά και για την αντίθεση της