Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2012

«Βουρ» στον γκρεμό!


 «Ηταν θετικό το αίσθημα που δημιουργήθηκε στους χιλιάδες πολίτες (...) όταν διαπίστωσαν ότι διαδήλωναν από κοινού όλες οι πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς (...) Τα παραπάνω, αυτονόητα για εμάς του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, δίνουν μια θετική ώθηση στην αναγκαία σύγκλιση και την κοινή δράση "από τα κάτω" όλων των αγωνιζόμενων λαϊκών δυνάμεων (...) Σε άλλο μήκος κύματος κινείται συστηματικά η ηγεσία του ΚΚΕ, με καθημερινές δηλώσεις μέσα κι έξω από τη Βουλή (...) Αναρωτιέται κανείς για το αν η ηγεσία του ΚΚΕ κατανοεί (...) ότι μια τέτοια γραμμή ακραίου σεχταρισμού βοηθάει στη μακροημέρευση αυτής της παραπαίουσας, αλλά και άκρως επικίνδυνης πολιτικής τρόικας που συγκυβερνά». (Ν. Βούτσης, «Αυγή της Κυριακής», για τις απεργιακές συγκεντρώσεις της περασμένης Τετάρτης).
Στο κύριο άρθρο της, η εφημερίδα σημειώνει επίσης: «Το συλλαλητήριο στο Σύνταγμα, σηματοδότησε και πάλι τον παλλαϊκό χαρακτήρα των κινητοποιήσεων (...) Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις ώστε... ο μεγάλος λαϊκός πόλος της ανεξαρτησίας, της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης να μην κατακερματισθεί πολιτικά, αλλά να αποκτήσει αποτελεσματικότητα με στόχο την ανόρθωση της οικονομίας». Ο μεν Βούτσης κόβει και ράβει την πραγματικότητα στα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ, η δε «Αυγή» αναγγέλλει ωμά ότι η λαϊκή δράση «από τα κάτω» πρέπει να έχει στόχο την κοινωνική δικαιοσύνη και την ανόρθωση της οικονομίας! Δίκαιο καπιταλισμό!
Τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ; Μπορεί να μας χωρίζουν πολλά, αλλά στο κίνημα να πάμε μαζί. Και όποιος διαφωνεί και μας κάνει κριτική στηρίζει την κυβέρνηση! Το έλεγε και το ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ λέει συνεργασία στο κίνημα για να φύγουν συγκυβέρνηση - τρόικα. Και μετά τι; Να έρθει μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, που θα κάνει «πολιτική διαπραγμάτευση για ακύρωση του μνημονίου και κούρεμα του χρέους». Θα ασκήσει δηλαδή διαχείριση με άλλο μείγμα από αυτό της συγκυβέρνησης, με άθιχτα τα μονοπώλια στην εξουσία και την οικονομία, με το λαό δεμένο στο άρμα της καπιταλιστικής ΕΕ. Τέτοια διαχείριση, σημαίνει ο λαός στον γκρεμό από άλλο δρόμο. Για να το πετύχει, πρέπει να έχει το κίνημα του χεριού του, πλήρως ενσωματωμένο. Γι' αυτό θέλει το κίνημα στην αυλή της συνδικαλιστικής αριστοκρατίας, συμπλήρωμα της στρατηγικής του συμβιβασμού και της διαχείρισης.
Τι θα κάνει το κίνημα που «ενωμένο» θα παλεύει, όπως θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ; Με άλλα λόγια, σε ποια βάση και με τι στόχους πρέπει να ενωθεί και να παλέψει το κίνημα, σύμφωνα με το ΣΥΡΙΖΑ; Για την ανόρθωση της οικονομίας των μεγαλοεπιχειρηματιών για να ορθοποδήσει, να επανέλθει δηλαδή σε ανάπτυξη. Και μετά θα κάνει αναδιανομή, αλλά αν γίνει αναδιανομή, μέσω φορολογίας των πλουσίων, αύξησης των μισθών, οι μεγαλοεπιχειρηματίες δε θα επενδύσουν γιατί τους μειώνει την κερδοφορία. Θα κάνει τράπεζα για τους αυτοαπασχολούμενους, αλλά αυτούς τους ξεκληρίζει ο ανταγωνισμός των μονοπωλίων στην ανάπτυξη των οποίων θέλει να συμβάλλει ο ΣΥΡΙΖΑ. Να παλέψει ακόμα για την ανεξαρτησία, λες και οι αστοί συμμετέχουν με το στανιό στην ΕΕ, την οποία στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ και στην οποία υποχρεωτικά παραχωρούν κυριαρχικά δικαιώματα. Η πραγματική αντίθεση σήμερα είναι ο λαός απέναντι στα μονοπώλια. Εκεί πρέπει να κατατείνει ενιαία η πάλη των εργαζόμενων και του λαού. Γραμμή πάλης πίσω απ' αυτή, οδηγεί στην ενσωμάτωση, τον εκφυλισμό και την ήττα. Οδηγεί εκεί που θέλει να σύρει ο ΣΥΡΙΖΑ το λαό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου