Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

Πλευρές της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ


Ο ΣΥΡΙΖΑ έδωσε στη δημοσιότητα «ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΙ ΘΕΛΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ» («Αυγή», 4/11/2012). Για το «στρατηγικό στόχο» το σχέδιο αναφέρει: «Ο "άλλος κόσμος" που "είναι εφικτός" είναι ο "κόσμος" του σοσιαλισμού με δημοκρατία και ελευθερία. Είναι ο "κόσμος" όπου όντως ο "άνθρωπος" και οι ανάγκες του είναι "πάνω από τα κέρδη"... Για μας ο σοσιαλισμός είναι το αίτημα για ένα σοσιαλισμό του 21ου αιώνα...». Πώς θα επιτευχθεί αυτός ο στόχος; Σ' αυτό λένε τα εξής: «Αλλά η στρατηγική στόχευση επιμερίζεται σε άμεσους στόχους και στις αντίστοιχες τακτικές κινήσεις... Ο κεντρικός στόχος που θέτει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ είναι η ανατροπή της κυριαρχίας των δυνάμεων του νεοφιλελευθερισμού και των μνημονίων, των δυνάμεων της κοινωνικής καταστροφής, είναι η ανάδειξη μιας κυβέρνησης της συμπαραταγμένης Αριστεράς στηριγμένης σε μια πλατιά συμμαχία κοινωνικών δυνάμεων... Μια τέτοια κυβέρνηση θα σηματοδοτήσει μια κομβική αλλαγή του πολιτικού συσχετισμού υπέρ των δυνάμεων της εργασίας, φέρνοντας αυτές τις δυνάμεις στο προσκήνιο. Θα ανοίξει το δρόμο στην πραγματική δημοκρατία και στην ανασυγκρότηση της χώρας...».

Από τα παραπάνω προκύπτουν τα εξής: Ως προς το σοσιαλισμό, τον προσδιορίζει, «σοσιαλισμός του 21ου αιώνα», δηλαδή ένα καθεστώς τύπου Βενεζουέλας, με καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και με κάποιες κρατικές επιχειρήσεις που δεν αλλάζουν την ταξική ουσία του συστήματος. Κρατικός καπιταλισμός. Και στην Ελλάδα υπήρξαν κάποτε κρατικά μονοπώλια τα οποία δρούσαν για να ενισχύουν το κεφάλαιο σε ενέργεια (ΔΕΗ), τηλεπικοινωνίες (ΟΤΕ) κλπ, γιατί σ' αυτούς τους τομείς δεν έκανε επενδύσεις το κεφάλαιο επειδή είχαν υψηλό επενδυτικό κόστος, ενώ η έως τότε ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης δεν είχε το ευρύτατο σημερινό πεδίο εφαρμογών, (π.χ. κινητή τηλεφωνία, πληροφορική), ώστε να μπορούν να βγάζουν γρήγορο και εύκολο κέρδος, όπως αντίστοιχα και ηλεκτρικά ενεργοβόρες βιομηχανίες. Επίσης δεν υπήρχε η ΕΕ, η απελευθέρωση της αγοράς, στο μέγιστο βαθμό όπως σήμερα που έχει ως υπέρτατο νόμο την ελευθερία κίνησης του κεφαλαίου και τις αποκρατικοποιήσεις.
***
Κεντρικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ, η ανάδειξη κυβέρνησης. Αλλά αυτή η κυβέρνηση θα είναι υποχρεωμένη να αντιμετωπίζει και να διαχειρίζεται ζητήματα, με τους μεγαλοεπιχειρηματίες να έχουν την ιδιοκτησία των επιχειρήσεων και την Ελλάδα μέσα στην ΕΕ. Τι μπορεί να κάνει μια τέτοια κυβέρνηση, σ' αυτές τις συνθήκες, σε όφελος του λαού; Λέει ο ΣΥΡΙΖΑ: «Να μην υπάρχει πολίτης χωρίς το αναγκαίο για την επιβίωσή του ελάχιστο εισόδημα... Να ακυρώσουμε τα μνημόνια και τους εφαρμοστικούς τους νόμους στη Βουλή όπου ψηφίστηκαν και να τα αντικαταστήσουμε με ένα εθνικό σχέδιο οικονομικής και κοινωνικής ανόρθωσης, παραγωγικής ανασυγκρότησης, κοινωνικά δίκαιης δημοσιονομικής εξισορρόπησης και πολιτιστικής αναγέννησης... να διαμορφώσουμε έναν ισχυρό, παραγωγικό και αποτελεσματικό, δημόσιο τομέα... να επαναδιαπραγματευθούμε το δημόσιο χρέος... Να επιτύχουμε μια αποτελεσματική και κοινωνικά δίκαιη αντιμετώπιση των ελλειμμάτων προτάσσοντας την ανάπτυξη και την αναδιανομή... να μη μειώνονται αλλά σταδιακά να αυξάνουν οι μισθοί και οι κοινωνικές δαπάνες, ενώ τα κρατικά έσοδα να αυξάνουν παράλληλα. Ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί μέσω της φορολόγησης, επιτέλους, του πλούτου, των καθαρών κερδών, των υψηλών εισοδημάτων και της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και βεβαίως μέσα από την αύξηση της πρωτογενούς παραγωγής».
***
Για την ακύρωση των μνημονίων πρέπει να συγκρουστεί με την ΕΕ. Λέει ότι είναι έτοιμος να το κάνει αν χρειαστεί. Γιατί λοιπόν δε βάζει ζήτημα αποδέσμευσης, αλλά καλλιεργεί αυταπάτες ότι μπορεί η ΕΕ να δεχτεί αναδιαπραγμάτευση; Αλλωστε η πολιτική των μνημονίων εφαρμόζεται και χωρίς μνημόνια σε όλες τις χώρες της ΕΕ. Οσο για τα υπόλοιπα. Παίρνει τα μέτρα του αναγνωρίζοντας ότι «Μια κυβέρνηση της Αριστεράς δεν μπορεί να υποσχεθεί την άμεση λύση όλων των συσσωρευμένων προβλημάτων». Καλεί όμως το λαό να στηρίξει αυτήν την κυβέρνηση που θα αντιμετωπίσει «κοινωνικά δίκαια» τα ελλείμματα, δηλαδή να πληρώσει ο λαός για την αντιμετώπισή τους, ενώ αυτά τα δημιούργησαν οι κυβερνήσεις χρηματοδοτώντας το κεφάλαιο. Θα αυξάνει σταδιακά τους μισθούς όταν θα υπάρξει ανάπτυξη, γι' αυτό κάνει λόγο για ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για όλους, δηλαδή τον ελάχιστο μισθό που θέλει να νομοθετήσει η κυβέρνηση. Θα επαναδιαπραγματευτεί το δημόσιο χρέος, άρα θα πληρώσει ο λαός για χρέος των καπιταλιστών. Κάνει λόγο για φορολόγηση του πλούτου και αναδιανομή μέσω της φορολόγησης των κερδών κλπ. Ως προς την ανάπτυξη δεν μιλά για κατάργηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας, επομένως μιλά για καπιταλιστική ανάπτυξη, προσθέτοντας ένα δημόσιο τομέα που θα δρα μαζί με την καπιταλιστική ιδιοκτησία. Αρα υπέρ των καπιταλιστών. Αλλά σε συνθήκες απελευθέρωσης, ακόμη και αν προσωρινά τα καταφέρει, στην πορεία θα ξανα-ιδιωτικοποιηθεί. Ενώ αναδιανομή, και μάλιστα σε συνθήκες αντιμετώπισης της κρίσης, είναι απάτη. Οι καπιταλιστές επιδιώκουν αύξηση κερδών και κεφαλαίου, ανταγωνιστικότητα, άρα θέλουν πάμφθηνη εργατική δύναμη και φοροαπαλλαγές, τα δε κρατικά έσοδα από τη φορολογία χρειάζονται για επενδύσεις. Αρα φιλολαϊκή ανάπτυξη με τα μονοπώλια στην οικονομία και την Ελλάδα στην ΕΕ δεν μπορεί να γίνει. Καλεί λοιπόν το λαό να αγωνιστεί για μια κυβέρνηση στη λογική του μικρότερου κακού, με αβέβαιο αν μπορεί και αυτό να επιτύχει.
Κριτήριο ριζοσπαστισμού σήμερα μιας πολιτικής είναι η ρήξη με την ΕΕ και και τους μεγαλοεπιχειρηματίες. Και ο ΣΥΡΙΖΑ είναι και με τους δύο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου