Σάββατο, 27 Αυγούστου 2011

Κάντε με στάχτη, βάλτε με σ' ένα μπαγλαμαδάκι...



Όταν πεθάνω κάψτε με,
κάντε με στάχτη, βάλτε με
σ' ένα μπαγλαμαδάκι.

Βίντεο του Μ.Α.Σ. για το νέο νόμο-πλαίσιο.



Οι αντιφάσεις... και το διά ταύτα.



Οι εμποροβιομήχανοι της Αθήνας τρελάθηκαν, θα μπορούσε να πει κανείς διαβάζοντας κάποια αποσπάσματα από την επιστολή που έστειλαν στον πρωθυπουργό ενόψει της ΔΕΘ.
Λένε, για παράδειγμα, στο κεφάλαιο που αφορά την «εξυγίανση του δημόσιου τομέα»:
«Μείωση των κρατικών δαπανών δε σημαίνει υποβάθμιση της ποιότητας των παρεχόμενων από το κράτος υπηρεσιών ή διάλυση του κοινωνικού κράτους (κλείσιμο σχολείων, κατάργηση νοσοκομείων και παιδικών σταθμών, περιορισμό παροχών του ασφαλιστικού μας συστήματος κ.ά.), αλλά αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των σχετικών κονδυλίων, σε συνδυασμό με την πάταξη κάθε μορφής διαπλοκής που ευνοεί σπατάλη πόρων».
Πολλά είναι τα σχόλια που θα μπορούσαν να γίνουν με αφορμή την παραπάνω αποστροφή. Πρώτα και κύρια για το μεγαλείο του θράσους και της υποκρισίας των εμποροβιομηχάνων, οι οποίοι ενώ είναι οι κύριοι ενορχηστρωτές στην όλο και πιο σκληρή εκμετάλλευση των εργαζομένων και αυτοί που πάντα πιέζουν για όλο και πιο αντιλαϊκά μέτρα, έρχονται τώρα να ...πάρουν τα κομμάτια των εργαζομένων μια και τα λαϊκά στρώματα είναι οι κύριοι πελάτες του «κοινωνικού κράτους».

Κάθε «σαλταδόρος» της αγοράς θα εκμεταλλεύεται το πανεπιστήμιο.


Ανοικτή επιστολή προς την υπουργό Παιδείας

Αξιότιμη κα υπουργέ,
Δεν σας γνωρίζω προσωπικά αλλά παρακολουθώ τα ευδιάκριτα ίχνη που αφήνετε, πληγώνοντας ολόκληρο τον εκπαιδευτικό κορμό της χώρας μας. 
Αυτές τις μέρες εσείς και η κυβέρνησή σας αποφασίσατε, συνεπικουρούμενη από τις υπόλοιπες δυνάμεις της συντήρησης και του αυταρχισμού, να αποτελειώσετε την Ανώτατη Εκπαίδευση.
Παρακολούθησα προσεκτικά τη συζήτηση στην «Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων» και την τραγική εξέλιξη της «συζήτησης» στην Ολομέλεια της Βουλής. Υπήρξα αυτήκοος μάρτυρας του πολιτικού κανιβαλισμού στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Η αντιλαϊκή πολιτική φέρνει τα λουκέτα...




ΞΕΡΕΤΕ ΓΙΑΤΙ κλείνουν οι μικρές επιχειρήσεις και γιατί οδηγούνται στην καταστροφή οι αυτοαπασχολούμενοι στην Ελλάδα; 
Αν όχι, ο υπουργός Οικονομίας, Ευάγγελος Βενιζέλος, έχει μιαν απάντηση για εσάς...
Οπως είπε στη Βουλή, κλείνουν οι επιχειρήσεις που «δεν έχουν ταυτότητα»! 
Αντιθέτως, όσες έχουν «προσωπικότητα», εφευρετικότητα», «στιλ» και «χαρακτήρα», δεν αντιμετωπίζουν κανένα πρόβλημα.
Ούτε τα απανωτά φορολογικά χαράτσια φταίνε, ούτε ο ανταγωνισμός με τις πολυεθνικές που έρχονται στην Ελλάδα με προνομιακούς όρους, ούτε η λιτότητα, ούτε η ανέχεια του κόσμου, ούτε ο ΦΠΑ.
Τίποτε από όλα αυτά. 
Η λύση είναι στο να είναι οι μικροεπαγγελματίες «έξυπνοι», «καπάτσοι» και να πιάνουν το σφυγμό της αγοράς. 
Αλλιώς ...ας πρόσεχαν.

Καμιά συναίνεση από το λαό...



Συνεχίζει η αστική προπαγάνδα την προβολή της αναγκαιότητας και προοπτικής της συναίνεσης των αστικών κομμάτων στην πολιτική ζωή της χώρας εκφράζοντας ευχές να αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα. 
Δεν είναι τυχαίο ότι ξανατροφοδοτείται και εντείνεται η προπαγάνδα αναγκαιότητας συναίνεσης των αστικών κομμάτων στα πλαίσια αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού συστήματος και κυβερνήσεων συνεργασίας των αστικών κομμάτων. Στόχος η ολοκληρωτική υποταγή και χειραγώγηση του λαού στην αστική πολιτική, η ενίσχυση της εξουσίας των μονοπωλίων, η αντιμετώπιση των ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων και των δυσκολιών διαχείρισης της κρίσης για το κεφάλαιο. 

Τους «καρφώνει» ο Μητσοτάκης...



Οσοι αναρωτιόνται ακόμα για τους στόχους που υπηρετεί η προπαγάνδα γύρω από την ανάγκη να γίνει πιο επιθετική η συναίνεση ανάμεσα στα αστικά κόμματα, μετά την υπερψήφιση του νομοσχεδίου για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, δεν έχουν παρά να ανατρέξουν στις χτεσινές δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη στο «ΣΚΑΪ». 
Ο βουλευτή της ΝΔ ισχυρίστηκε ότι στο νομοσχέδιο «διαμορφώθηκε μια ευρεία συμμαχία αστικών πολιτικών δυνάμεων απέναντι σε μια αριστερή ψευτο-ιντελιγκέντσια, η οποία κατά τη γνώμη μου εκφράζει ό,τι πιο αναχρονιστικό σήμερα στη χώρα». Φτάνοντας στο ψητό, κατηγόρησε το ΚΚΕ ότι «αυτή τη στιγμή φέρεται ως ένα κόμμα που δε σέβεται την κοινοβουλευτική τάξη» και συνέχισε λέγοντας: «Απολαμβάνει δηλαδή όλα τα προνόμια της δημοκρατίας με την παρουσία του στη Βουλή και ό,τι αυτό σημαίνει, και ταυτόχρονα ενθαρρύνει τους πολίτες να μην εφαρμόζουν τους νόμους που ψηφίζονται από το Κοινοβούλιο. Αυτά είναι αδιανόητα πράγματα και πρέπει να τα καταδικάσουμε όλοι».

Ανυπακοή και πάλη ταξική.

Κάτι είπε ο Αρούλης στην Αννούλα, έτρεξε αυτή και το είπε στον Γιωργάκη, πήρε αμέσως αυτός τηλέφωνο τον Αντώνη και συμφώνησαν. Κορόμηλο το κλάμα από τη συγκίνηση της Αννούλας, πόνεσαν τα δάχτυλα του Καρα-γιώργου απ' το χειροκρότημα.
Ωραίο, σα λαϊκό παραμύθι.
Μετά ήρθαν οι αναλύσεις: Για να βάλουν τα πράγματα στη θέση τους. 
Να δείξουν πως ενόψει ανοιχτής σύγκρουσης δύο στρατηγικών, στη μάχη αυτή ο αστικός κόσμος πρέπει να βρεθεί ενωμένος με όποια μορφή κρίνεται πρόσφορη κάθε φορά. Οι κυβερνήσεις συνεργασίας είναι μια από τις εκδοχές.
Ενωμένοι γιατί; Για να επιταχυνθούν οι ανατροπές στο παραγωγικό μοντέλο. Δηλαδή, να εξαφανιστούν και οι τελευταίες ασφαλιστικές δικλείδες προστασίας εργατικών δικαιωμάτων.
Αυτό είναι το άμεσο καθήκον για το αστικό πολιτικό σύστημα κι απέναντι στο οποίο δεν χωράνε διαφοροποιήσεις.
Εδώ κολλάει και η προσταγή για εκδημοκρατισμό στο εσωτερικό των κομμάτων.

Ταξικοί οι νόμοι ...

«Δεν είναι δυνατόν να ψηφίζεται ένας νόμος από τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής Βουλής και κάποιοι θεσμικοί παράγοντες να δηλώνουν ανερυθρίαστα ότι ο νόμος δεν θα εφαρμοσθεί. Από πού αντλούν τη νομιμοποίηση να αποφασίζουν ποιοι νόμοι θα εφαρμοσθούν και ποιοι όχι τα κόμματα της Aριστεράς;». Αυτά γράφει η «Καθημερινή». 
Αυτά είπε προχτές η υπουργός Παιδείας στη Βουλή, χτες ο Κυρ. Μητσοτάκης, τα επαναλαμβάνουν διάφοροι αστοί πολιτικοί και δημοσιολόγοι. 
Οι νόμοι είναι ταξικοί. 

Συμπάσχουμε!



Ακρως συγκινητικά όσα είπε ο κ. Βενιζέλος τις προάλλες για το πώς βιώνει τα πράγματα από τη θέση του αντιπροέδρου και υπουργού Οικονομικών:
«Ανέλαβα - είπε - μία ευθύνη, μία δυσβάστακτη ευθύνη (...) που την θεωρώ εθνική», για να προσθέσει ευθύς ότι λόγω ακριβώς αυτής της «ευθύνης» που ανέλαβε
«έχω κατά πάσα πιθανότητα θυσιάσει οποιαδήποτε πολιτική μου προοπτική» (σ.σ.: εδώ η συγκίνηση μετατρέπεται σε ρίγος).

«Μυστικά κονδύλια»: Μια (παλιά) υπέροχη ιστορία... (2)



Γράφει:ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Από τα «μυστικά κονδύλια» που διατίθονταν στη μετεμφυλιακή Ελλάδα για το χρηματισμό «δημοσιογράφων» οι οποίοι υμνούσαν τη Χωροφυλακή και συμμετείχαν στην αντικομμουνιστική προπαγάνδα (έκθεση του εισαγγελέα Σακελλαρίου, 20/5/1964),
φτάσαμε στις καταγγελίες Μαρούδα το 1982 για «δημοσιογράφους - τρωκτικά» του κρατικού προϋπολογισμού.
Και τι έγινε; Τίποτα!
Ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Ουδεμία απάντηση στις πιέσεις για ξεκαθάρισμα του τοπίου και για αποκαλύψεις με «διευθύνσεις και ονόματα». Καμία απολύτως συνέχεια. Συγκάλυψη και κουκούλωμα.
Ο «Παναμάς» των «μυστικών κονδυλίων» είχε πια αλλάξει χέρια. Μαζί και το χρώμα των «τρωκτικών»...

Να μην εφαρμοστεί!



Δεν εκπλήσσει η συναίνεση, που 
τόσο διαφημίστηκε και χαρακτηρίστηκε έως και ιστορική, που έδειξαν με την ψήφο τους στην Ολομέλεια της Βουλής ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑ.Ο.Σ., «Δημοκρατική Συμμαχία» σχετικά με το νόμο - πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση. 
Η συναίνεσή τους, η σύμπνοια αυτών των κομμάτων, τόσο στη στρατηγική τους, όσο και σε επιμέρους πολιτικές επιλογές, εκφράζεται χρόνια τώρα, διαρκώς, καθημερινά, μέσα στη ζωή. 
Αυτήν τη φορά το εξέφρασαν και με την ψήφο τους στη Βουλή, αφήνοντας στην άκρη τυχόν επιμέρους διαφωνίες τους σε δευτερεύοντα και τριτεύοντα ζητήματα του νομοσχεδίου που δε θίγουν την ουσία του.