Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

Μας πότισε ροδόσταμο...


Τραγούδια αγαπημένα, από την απύθμενη δεξαμενή της πολύτιμης προσφοράς του Μίκη Θεοδωράκη, φορτισμένα με μνήμες και συναίσθημα, θα πλημμυρίσουν το θέατρο του Λυκαβηττού, στις 29 Ιούλη, μέρα που ο μεγάλος μας δημιουργός συμπληρώνει ογδόντα πέντε χρόνια ζωής. Τιμώντας την επέτειο, δεκάδες καλλιτέχνες, ανάμεσα στους οποίους οι σημαντικότεροι συνεργάτες του, ένωσαν τις δυνάμεις τους και ετοίμασαν μια μεγάλη γιορτή, αφιερωμένη στον συνθέτη. Σ' αυτή τη μοναδική γιορταστική βραδιά, στο θέατρο που έχει κατά καιρούς φιλοξενήσει αμέτρητες και δοξασμένες στιγμές της μουσικής του δημιουργίας, τραγουδιστές, συνθέτες και ηθοποιοί, Ελληνες και ξένοι, σχεδίασαν ένα μουσικό πρόγραμμα, το οποίο θα παρουσιάσουν ως δώρο γενεθλίων.
Στην εκδήλωση, μαζί με τη Λαϊκή Ορχήστρα «Μίκης Θεοδωράκης», θα πάρουν μέρος οι συνθέτες: Ζουλφί Λιβανελί, Λουκιανός Κηλαηδόνης, Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Διονύσης Σαββόπουλος. Οι τραγουδιστές: Νένα Βενετσάνου, Καλλιόπη Βέττα, Λία Βίσση, Μαρία Βλάχου, Πέτρος Γαϊτάνος, Γλυκερία, Δώρος Δημοσθένους, Αντώνης Καλογιάννης, Βασίλης Λέκκας, Μαίρη Λίντα, Δημήτρης Μπάσης, Πέτρος Πανδής, Σοφία Παπάζογλου, Ναταλία Ρασούλη, Γιάννης Σιδηράς, Μαρία Φαραντούρη, Lina Orfanos. Οι ηθοποιοί: Κάκια Ιγερινού, Μπέσυ Μάλφα, Γιάννης Μπέζος, Κατερίνα Παπουτσάκη, Παναγιώτης Πετράκης, Αννα Φόνσου, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος. Ο συνθέτης και πιανίστας Gerhard Folkerts. Επίσης, η Αρετή Κετιμέ (σαντούρι - φωνή) και ο στιχουργός Μανώλης Ρασούλης. Την εκδήλωση θα παρουσιάσει ο Αλέξης Κωστάλας. Η είσοδος είναι ελεύθερη, με προσκλήσεις, που διατίθενται στα εκδοτήρια του Ελληνικού Φεστιβάλ (Πανεπιστημίου 39 - Στοά Πεσμαζόγλου, τηλ.: 210-3272000).

ΣΩΤΗΡΙΑ ΒΑΣΙΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Η θυσία της εμπνέει τους αγώνες της νέας γενιάς

«Το παράδειγμα της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου είναι περήφανη απάντηση στη βρώμικη προπαγάνδα των χορτάτων παπαγάλων των αστών που μιλάνε χλευάζοντας για τα παιδιά με τα "κοντά παντελονάκια", που δίνουν τη μάχη των απεργιακών φρουρών στα εργοστάσια, στα βαπόρια, σε όλους τους χώρους δουλειάς». Αυτά τονίζει, μεταξύ άλλων, το Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ, στην ανακοίνωσή του για τη συμπλήρωση 30 χρόνων από τη δολοφονία της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου. Η ανακοίνωση έχει ως εξής:
«Φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια από τη δολοφονία της συντρόφισσας Σωτηρίας Βασιλακοπούλου.
Η συντρόφισσα Σωτηρία δολοφονήθηκε την ώρα που μοίραζε προκηρύξεις στους εργάτες και στις εργάτριες έξω από το εργοστάσιο - κάτεργο της ΕΤΜΑ. Δολοφονήθηκε από την εργοδοσία, η οποία έδωσε την καθαρή εντολή:"Να μην πάρουν οι εργάτες προκηρύξεις του ΚΚΕ. Για κανέναν λόγο".
Η συντρόφισσα Σωτηρία ήταν φοιτήτρια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και έπεσε έξω από την πύλη του εργοστασίου σε μια από τις εκατοντάδες εξορμήσεις της Οργάνωσης Σπουδάζουσας για την ενημέρωση και την κινητοποίηση των εργαζομένων. Δολοφονήθηκε κρατώντας τις προκηρύξεις του ΚΚΕ στο χέρι και μια πικέτα που έγραφε: "Παλέψτε μέσα απ' τα σωματεία για πραγματικές αυξήσεις - ΚΚΕ". 30 χρόνια μετά, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επαναφέρει περιορισμούς και απαγόρευση της πολιτικής δράσης, της διακίνησης των πολιτικών ιδεών σε δημόσιους χώρους, σε χώρους δουλειάς.
Το παράδειγμα της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου είναι περήφανη απάντηση στη βρώμικη προπαγάνδα των χορτάτων παπαγάλων των αστών, που μιλάνε χλευάζοντας για τα παιδιά με τα "κοντά παντελονάκια", που δίνουν τη μάχη των απεργιακών φρουρών στα εργοστάσια, στα βαπόρια, σε όλους τους χώρους δουλειάς. Με τον ίδιο τρόπο χλεύαζαν τα τσιράκια και οι μπράβοι της εργοδοσίας τη νεκρή συντρόφισσά μας ακόμη και λίγα λεπτά μετά τη δολοφονία της."Σκοτώθηκε. Ε, και λοιπόν τι έγινε;", έλεγε ο λακές της ΕΤΜΑ.
Τριάντα χρόνια μετά, το παράδειγμα και η θυσία της συντρόφισσας Σωτηρίας εμπνέει τους αγώνες της νέας γενιάς. Ενάντια στη λήθη που σπέρνουν οι αστοί, αφού δεν μπορούν να οικειοποιηθούν ή να μετατρέψουν σε αβλαβή εικονίσματα τέτοιου μεγέθους αγωνιστικά παραδείγματα, προσπαθούν με κάθε τρόπο να τα σβήσουν.
Η ΚΝΕ, 30 χρόνια μετά, συνεχίζει σε αυτό το δρόμο. Στην Απόφαση του 10ουΣυνεδρίου τονίζουμε: "Ολη μας η προσοχή συγκεντρώνεται στην εργατική, εργαζόμενη, άνεργη νεολαία, στους νέους και τις νέες της μαθητείας, στην ειδικευόμενη νεολαία, στα παιδιά των αυτοαπασχολούμενων φτωχών και της φτωχής αγροτιάς, γιατί η βάση είναι η εργατική δουλειά(...) Ο πρωτοπόρος ρόλος της ΚΝΕ στο κίνημα της νεολαίας κατακτιέται πρώτα απ' όλα με τον πρωτοπόρο ρόλο των νέων κομμουνιστών στα εργοστάσια, στις επιχειρήσεις, στα μαγαζιά".
Το κεφάλαιο ήταν και παραμένει αδίστακτο. Η κρίση που μαστίζει το καπιταλιστικό σύστημα το κάνει ακόμη πιο βάρβαρο, πιο επιθετικό απέναντι στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και της νέας γενιάς. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη στήριξη ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ., σαρώνουν τα λαϊκά δικαιώματα. Καλούμε τη νεολαία σε ξεσηκωμό! Η επίθεση σήμερα αφορά πρώτα και κύρια τη νέα γενιά, που τη θέλουν όχι απλά στη γωνία, όχι απλά μέσα στη μοιρολατρία και την απάθεια, αλλά θέλουν να την μετατρέψουν σε ενεργό υποστηρικτή αυτής της πολιτικής.
Για την εργατική τάξη, για τη νεολαία, υπάρχει διέξοδος. Είναι ο δρόμος ανάπτυξης που προτείνει το ΚΚΕ, ο δρόμος της λαϊκής εξουσίας, της λαϊκής οικονομίας, για να γίνουν κοινωνική ιδιοκτησία τα μέσα παραγωγής, να υπάρχει κεντρικός σχεδιασμός στην οικονομία και εργατικός - λαϊκός έλεγχος. Είναι ο δρόμος της πάλης για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό».
Το ΚΣ της ΚΝΕ κλείνει την ανακοίνωσή του με τα λόγια του Γιάννη Ρίτσου:
«Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει
Θα 'σαι για πάντα μέσα σ' όλα εκείνα που γι' αυτά έχεις λείψει
Θα 'σαι για πάντα μέσα σ' όλο τον κόσμο».

Η Χάγη «νομιμοποιεί» το προτεκτοράτο Επιβεβαιώνεται ο ρόλος του ως οργάνου των ιμπεριαλιστών

Στη νομιμοποίηση των ιμπεριαλιστικών παρεμβάσεων και στην κάλυψη της δράσης των αποσχιστικών δυνάμεων προχωρά ουσιαστικά το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, αφού, με χτεσινή του απόφαση, καλύπτει τη μονομερή κήρυξη ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου, το οποίο, το Φλεβάρη του 2008, ανακοίνωσε την απόσχισή του από τη Σερβία. Αυτό προκύπτει από τη νομικώς μη δεσμευτική (γνωμοδοτική) απόφαση του Σώματος, που ελήφθη με 10 ψήφους υπέρ και 4 κατά, και επήλθε έπειτα από αίτημα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και της Σερβίας, το φθινόπωρο του 2008...
«To διεθνές δίκαιο δεν περιλαμβάνει απαγόρευση πάνω στις διακηρύξεις ανεξαρτησίας και ως εκ τούτου η (μονομερής) κήρυξη ανεξαρτησίας του Κοσσυφοπεδίου δεν παραβιάζει το γενικό διεθνή νόμο», ανακοίνωσε χαρακτηριστικά ο Ιάπωνας δικαστής Χισάσι Οουάντα...
Η πλειοψηφία των δικαστών της Χάγης, υπακούοντας έτσι στους πολιτικούς προϊσταμένους τους, τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και των ΗΠΑ, των δυνάμεων, δηλαδή, που διέλυσαν την πρώην Γιουγκοσλαβία, έδωσαν με αυτόν τον τρόπο ένα ακόμη «κάλυμμα» στην ηγεσία του Κοσσυφοπεδίου, παρά το γενικότερο φόβο η απόφασή τους να ρίξει λάδι στη φωτιά παλιών και νέων αποσταθεροποιητικών κινήσεων που καταγράφονται σε διάφορα σημεία του πλανήτη (Νότια Οσετία, Ναγκόρνο Καραμπάχ, κατεχόμενα Κύπρου, Χώρα των Βάσκων στην Ισπανία, κλπ.).
Η συγκεκριμένη απόφαση - γνωμοδότηση είναι πιθανό να δρομολογήσει ένα ντόμινο αναγνώρισης του προτεκτοράτου από δεκάδες χώρες, που παρά τις πιέσεις που ασκούσαν οι ΗΠΑ μέχρι σήμερα επιφυλάσσονταν. Ανάμεσά τους δεν αποκλείεται να βρεθεί και η Ελλάδα, με δεδομένο ότι κατά καιρούς υπήρξαν έντονες φήμες ότι η κυβέρνηση Παπανδρέου είναι πιθανό να αναγνωρίσει την «ανεξαρτησία» του προτεκτοράτου.
Πάντως, η απόφαση δε νομιμοποιεί απλά τον αυθαίρετο περιορισμό της εδαφικής οντότητας της Σερβίας, αλλά στην πραγματικότητα θέτει στο στόχαστρο του κάθε ιμπεριαλιστή, ανάλογα, βεβαίως, με τον εκάστοτε συσχετισμό δυνάμεων, την εθνική κυριαρχία και την εδαφική ακεραιότητα οποιασδήποτε «μη αρεστής» και ανυπάκουης, στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, χώρας.
Πριν τη γνωστοποίηση της απόφασης, ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν είχε επικοινωνήσει με τον Σέρβο Πρόεδρο Μπόρις Τάντιτς προφανώς για να τον προετοιμάσει «ψυχολογικά», αλλά και για να του «υπενθυμίσει» ανάμεσα στα άλλα ότι α) οι ΗΠΑ επιβεβαιώνουν την υποστήριξή τους σε ένα «πολυεθνοτικό, δημοκρατικό» Κοσσυφοπέδιο, β) σημειώνουν την «προσήλωσή τους» στην «εθνική κυριαρχία» του προτεκτοράτου, γ) απαιτούν από το Βελιγράδι να «συνεργαστεί εποικοδομητικά» για την επίλυση «πρακτικών ζητημάτων» με την Πρίστινα.
Ο πρώτος ξένος ηγέτης που έσπευσε να ταχθεί υπέρ της απόφασης ήταν ο Αλβανός πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα, που την χαρακτήρισε «απόφαση ιστορική που συμβάλλει στη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στα Βαλκάνια».