Τετάρτη, 7 Ιουλίου 2010

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Ετοιμος ο νέος μποναμάς για τις τράπεζες

Εγκρίθηκε χτες στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής το νομοσχέδιο που δίνει ακόμα 10 δισ. στο τραπεζικό κεφάλαιο

Το πρωί, παροχή 10 δισεκατομμυρίων ευρώ στους τραπεζίτες, το απόγευμα περικοπή των ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωμάτων για τους εργαζόμενους!

Αυτή την αποκαλυπτική εικόνα είχε χτες το ελληνικό Κοινοβούλιο, αφού μερικές ώρες πριν τη συζήτηση του περίφημου Ασφαλιστικού στην Ολομέλεια της Βουλής, στην επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων συζητήθηκε το σχέδιο νόμου του υπουργείου Οικονομικών «Περί ιδρύσεως Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας».

Είναι η δεύτερη παρτίδα των ληστρικών επιδοτήσεων προς τις τράπεζες, μετά τα 28 δισ. που εξασφάλισε η ΝΔ και ενεργοποίησε η σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Το νομοσχέδιο - που υποστηρίχθηκε επί της αρχής μόνο από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ - κατήγγειλε το ΚΚΕ, τονίζοντας ότι είναι ενδεικτικό της ταξικής πολιτικής που ακολουθείται.

Ξεκάθαρος ήταν ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος δήλωσε ευθέως ότι η «έξοδος» της χώρας από την κρίση προϋποθέτει την ενίσχυση των τραπεζών. Οπως είπε, πρόκειται για«δίχτυ ασφάλειας για ένα τραπεζικό σύστημα που πρέπει να στηρίξει την ελληνική οικονομία», προσθέτοντας πως το νομοσχέδιο «έχει στόχο την ενίσχυση της κεφαλαιακής επάρκειας».

Υποστήριξε ότι η χρηματοδότηση αυτή θα γίνει «μέσα από αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος», λέγοντας επίσης ότι «με το σχέδιο νόμου εξασφαλίζεται η δυνατότητα ο χρηματοπιστωτικός χώρος να παραμένει ενδυναμωμένος για το καλό της χώρας και στην προσπάθειά της για να βγει από το αδιέξοδο».

Κάνοντας το μαύρο άσπρο, εκτίμησε πως «πολλές τράπεζες θα κάνουν ό,τι μπορούν για να μείνουν εκτός ταμείου» και πως με το νομοσχέδιο«ζητάμε από τους μετόχους να βάλουν το χέρι στην τσέπη». Εξηγώντας το γιατί το ταμείο θα είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, ανέφερε ότι «αν ήταν ΝΠΔΔ θα ήταν μέρος του ελλείμματος».

Το νομοσχέδιο στοχεύει στο «να ενισχύσει τους τραπεζικούς ομίλους έτσι ώστε τυχόν ζημιές να φορτώνονται στο δημόσιο», τόνισε ο βουλευτής του ΚΚΕ Αγγελος Τζέκης. Ενδεικτικά επισήμανε ότι «οι απαιτήσεις του ταμείου προηγούνται όλων των άλλων» σε περιπτώσεις εκκαθάρισης, ακόμη και από τις απαιτήσεις των εργαζομένων, ενώ «το ταμείο απαλλάσσεται από κάθε φόρο, δηλαδή θα πληρώνει ο λαός».

Ο βουλευτής του ΚΚΕ αναφέρθηκε στην τεράστια κερδοφορία των τραπεζικών ομίλων λέγοντας πως «δεν εξαϋλώθηκαν τα κέρδη. Μέσω των μερισμάτων τα πήραν συγκεκριμένοι. Μιλάμε για δισεκατομμύρια (...) Θα πρέπει να αποδοθεί λογαριασμός (...) Να δούμε πού πήγε αυτός ο παραγόμενος εθνικός πλούτος».

Αναφερόμενος στους επιμέρους σχεδιασμούς του νομοσχεδίου ο βουλευτής του ΚΚΕ επισήμανε ότι στην πράξη ο στόχος είναι το τραπεζικό κεφάλαιο «με δανεικά να έχει μια επάρκεια και να γίνει η συγχώνευση μεγάλων ιδρυμάτων που θα είναι βιώσιμα στο πλαίσιο της ΕΕ», ενώ εστίασε στη συνολική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης για «να ενισχύσει τον ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό τομέα», σημειώνοντας πως στην ΕΕ «σε 1.121 τράπεζες μοιράστηκαν 442 δισεκατομμύρια ευρώ».

Κατέληξε αναφέροντας πως «μέσα στον κεφαλαιοκρατικό τρόπο παραγωγής το χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν μπορεί να παίξει φιλολαϊκό ρόλο» και τόνισε ότι το νομοθέτημα «είναι ένα δίχτυ ασφαλείας για τους τραπεζίτες την ίδια ώρα που ρίχνουν στο κενό το λαό».

Κατατέθηκε το νομοσχέδιο για την άρση του καμποτάζ

Για να μη χαθεί ούτε λεπτό προβλέπει σχετικές άδειες για πλόες μέχρι τις 31 Δεκέμβρη του 2010

Στη Βουλή βρίσκεται από χτες το νομοθετικό έκτρωμα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, με εξασφαλισμένη την πλήρη υποστήριξη των άλλων κομμάτων της πλουτοκρατίας, που στηρίζεται στον κανονισμό 3577/92 της ΕΕ και απελευθερώνει πλήρως (άρση του καμποτάζ) την κρουαζιέρα. Δηλαδή αυτό που προωθεί είναι η άλωση των εσωτερικών θαλάσσιων συγκοινωνιών από την ανεξέλεγκτη δράση των πολυεθνικών, από πλοία με πανιά ευκαιρίας, σύγχρονα - πλωτά δουλεμπορικά, όπου θα κυριαρχεί η άνιση αμοιβή για ίση εργασία, με επιβάτες «μαντρωμένους» που θα μεταφέρονται όπου και για όσο συμφέρει τα μονοπώλια στον τουρισμό. Ενώ αρνητικές θα είναι οι συνέπειες σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων και βεβαίως σε βάρος της προστασίας της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα.

Το νομοθετικό έκτρωμα, που συντάχθηκε από το υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, χτες με συνοπτικές διαδικασίες «πέρασε» από το υπουργικό συμβούλιο και αμέσως μετά κατατέθηκε στην Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής για να πάρει το δρόμο της ψήφισής του και να επιβεβαιώσει ότι ο αγώνας που δίνουν οι ναυτεργάτες, κλιμακώνοντας και με τη συμμετοχή τους στην αυριανή 24ωρη απεργία στα καράβια στο λιμάνι του Πειραιά, είναι υπόθεση που αφορά όλο το λαό.

Αντί του κειμένου του νομοσχεδίου, μοιράστηκε στους ναυτιλιακούς συντάκτες «άτυπο ενημερωτικό σημείωμα» με σημεία του νομοσχεδίου. Ωστόσο, ακόμα και σε αυτό το «άτυπο» σημείωμα φαίνεται ολοκάθαρα τι προωθείται. Μάλιστα, για να εξασφαλιστεί «η άμεση εφαρμογή της άρσης του καμποτάζ για την τρέχουσα τουριστική περίοδο», υπάρχει διάταξη που προβλέπει ότι θα χορηγείται σχετική άδεια για πλόες, σε όσες πλοιοκτήτριες εταιρείες καταθέσουν αίτηση, η οποία άδεια θα έχει ισχύ μέχρι τις 31 Δεκέμβρη του 2010.

Πιο συγκεκριμένα με βάση το «άτυπο» σημείωμα, το νομοσχέδιο προβλέπει ότι:

  • Η άρση του καμποτάζ αφορά κρουαζιερόπλοια που θα μεταφέρουν πάνω από 49 επιβάτες, με διάρκεια ταξιδιού τουλάχιστον 48 ώρες, όπου μόνο στο «αφετήριο ελληνικό λιμάνι» έχουν υποχρέωση να παραμένουν 12 ώρες. Αυτό σημαίνει ότι στα υπόλοιπα λιμάνια της χώρας και συγκεκριμένα των νησιών, τα πλοία θα παραμένουν όσο συμφέρει την εταιρεία.
  • Οι εταιρείες θα υπογράφουν με το ελληνικό δημόσιο τριετείς - με προοπτική παράτασης - συμβάσεις, το περιεχόμενο των οποίων θα καθοριστεί με Κοινή Υπουργική Απόφαση των υπουργών Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και Πολιτισμού, Τουρισμού. Για να ...πειστούν οι εταιρείες να ναυτολογήσουν στα πλοία και κάποιον αριθμό Ελλήνων ναυτεργατώνπροβλέπονται οικονομικά κίνητρα, τα οποία θα καθοριστούν από την υπουργική απόφαση, από τα οποία ένα από αυτά θα είναι η επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών στο ΝΑΤ.
  • Για να ...«χρυσωθεί» το «χάπι» προβλέπεται η «είσπραξη ειδικής εισφοράς για κάθε επιβάτη, που επιβιβάζεται στο λιμένα αφετηρίας του ταξιδιού», το ύψος της οποίας θα καθοριστεί επίσης με υπουργική απόφαση. Η «εισφορά» υποτίθεται ότι θα πηγαίνει στο Κεφάλαιο Ανεργίας και Ασθενείας Ναυτικών (ΚΑΑΝ), ενώ, για να αποδειχθεί ότι πρόκειται για κοροϊδία, αναφέρεται πως «για κάθε επιπλέον λιμάνι που θα περιλαμβάνει το ταξίδι, θα μειώνεται» η «εισφορά» κατά 7%!

ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ Αδυνατεί να καταβάλει μέρισμα

Το Μετοχικό Ταμείο Στρατού με χτεσινή του ανακοίνωση πληροφορεί τους συνταξιούχους στρατιωτικούς μερισματούχους ότι «λόγω του γνωστού προβλήματος της έλλειψης ταμειακής ρευστότητος, η καταβολή του μερίσματος Γ΄ Τριμήνου 2010 θα πραγματοποιηθεί με καθυστέρηση ολίγων ημερών». Η εξέλιξη αυτή έχει ήδη προκαλέσει την οργή των συνταξιούχων στρατιωτικών και αστυνομικών, αλλά και των εν υπηρεσία ασφαλισμένων, καθώς βλέπουν τις εισφορές τους και τους κόπους μιας ζωής να κινδυνεύουν, αφού το πρόβλημα δεν εντοπίζεται τόσο στην ταμειακή του ρευστότητα, αλλά στο τι έγιναν τα αποθεματικά του. Αποθεματικά που έπαθαν τεράστια ζημιά, με την κατρακύλα του χρηματιστηρίου το 1999 και την απώλεια των εσόδων από τη Γενική Τράπεζα που μέχρι τότε άνηκε στο ΜΤΣ ως επιχείρησή του. Σημειώνεται ότι από το ΜΤΣ λαμβάνουν μέρισμα περίπου 20.000 στρατιωτικοί και 30.000 αστυνομικοί και το Ταμείο μετράει σχεδόν 150 χρόνια ζωής (έτος ίδρυσης 1867).

Συνειδητή η επιλογή μας ως κομμουνιστές δημοσιογράφοι

Συνεχίζεται από την αστική προπαγάνδα η σπέκουλα με τους μισθούς των κομμουνιστών δημοσιογράφων του «Ριζοσπάστη» και του «902». Και τι δεν έχουν γράψει. Οτι παραβιάζονται οι συλλογικές συμβάσεις. Οτι εκβιάζονται οι κομμουνιστές δημοσιογράφοι για ατομικές συμβάσεις. Οτι ο «Ριζοσπάστης» και ο «902» είναι επιχειρήσεις που πρώτες εφαρμόζουν στους εργαζομένους τους τα μέτρα της «τρόικας» - άλλοι λένε του ΔΝΤ - και πολλά άλλα. Περίσσεψε η υποκρισία των αστικών ΜΜΕ και των δημοσιολόγων τους, που ανέλαβαν να σηκώσουν αυτήν την τεράστια συκοφαντία προκειμένου να χτυπήσουν το ΚΚΕ.

Ξέρουν πολύ καλά πώς λειτουργεί το ΚΚΕ. Οπως ξέρουν πολύ καλά πως η ένταξη στο ΚΚΕ είναι εθελοντική στράτευση, πέρα και έξω από κάθε υλικό κίνητρο, ανεξάρτητα από καθήκοντα, τομείς δουλειάς και δράσης.

Ξέρουν, επίσης, πολύ καλά πως ο καταμερισμός δουλειάς μελών και στελεχών είναι συλλογική υπόθεση και απόφαση των κομμουνιστών.

Επίσης, ξέρουν ότι ο «Ριζοσπάστης», ο «902» δεν είναι επιχειρήσεις. Είναι Μέσα καθημερινής διαφωτιστικής - προπαγανδιστικής δουλειάς του ΚΚΕ, με μοναδικό σκοπό τη διάδοση της ιδεολογίας και της πολιτικής του και όχι επιχειρήσεις με σκοπό το κέρδος.

Ξέρουν, επίσης, πολύ καλά πως και στον «Ριζοσπάστη» και στον «902» δουλεύουν μέλη του ΚΚΕ, οπαδοί και φίλοι του ΚΚΕ. Και παρά το γεγονός ότι δεν είναι επιχειρήσεις για κέρδος, τηρούνται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Τηρούνται με ευλάβεια, όπως ίσως σε καμιά άλλη εφημερίδα, ή ραδιοτηλεοπτικό σταθμό.

Αλλά, όπως είπαμε, και στην εφημερίδα και στο σταθμό δουλεύουν και κομματικά μέλη, και οπαδοί, και φίλοι του Κόμματος. Για μας, τους κομμουνιστές, η δουλειά στον «Ριζοσπάστη» και στον «902», είναι κομματικό καθήκον. Αλλωστε, δημοσιογράφοι γίναμε μαθαίνοντας μέσα από τον «Ριζοσπάστη» και τον «902», εδώ αποκτήσαμε αυτήν την τιμητική ιδιότητα. Η επιλογή να δρούμε ως κομμουνιστές, συμβάλλοντας με τα γραπτά μας στην εφημερίδα, με τα ρεπορτάζ και τις εκπομπές στον «902», επιλογή καταμερισμού δουλειάς, όπως για όλους τους κομμουνιστές, στην οποία εντασσόμαστε συνειδητά, είναι κομματική δράση, και όχι κάποιο ιδιαίτερο κίνητρο, οικονομικό ή επαγγελματικής απασχόλησης στο Κόμμα, στην εφημερίδα, στο σταθμό. Είναι κομματική δουλειά. Κομματική προσφορά ακόμη και το ύψος του μισθού. Είναι επιλογή μας να προσφέρουμε και οικονομικά.

Το Κόμμα, μας χρέωσε με το καθήκον να δουλεύουμε καθημερινά στον «Ριζοσπάστη» και στο σταθμό. Υπηρετούμε μια δημοσιογραφία που οι αστοί δημοσιολόγοι όχι μόνο δεν μπορούν να την αντιληφθούν, αλλά την απεχθάνονται.

Γιατί είναι άλλο πράγμα να παλεύεις για την εργατική τάξη και να γράφεις το δίκιο της και άλλο πράγμα να συμμετέχεις στα επιτελεία εκείνων που σχεδιάζουν την αντιλαϊκή επίθεση, όπως ακριβώς συμβαίνει με όσους πρωτοστατούν στην αντιΚΚΕ επίθεση, στην επίθεση των ταξικών αγώνων, του λαϊκού κινήματος. Είναι άλλο πράγμα να ξέρεις ότι κάθε μέρα ο οικοδόμος, ο ναυτεργάτης, ο νεολαίος δίνει ένα ευρώ από το υστέρημά του, για να μάθει, να εξοπλιστεί με επιχειρήματα και να δράσει πολιτικά και άλλο πράγμα να στηρίζεις με την πένα σου την αγριότητα της εκμετάλλευσης των αφεντικών και να πληρώνεσαι πλουσιοπάροχα γι' αυτό. Και θα συνεχίσουμε με ακόμη μεγαλύτερη αυταπάρνηση σε αυτό το καθήκον.


Του
Κώστα ΠΑΣΑΚΥΡΙΑΚΟΥ

Σύνταγμα στη ... λογική του κεφαλαίου

Εμφανίζονται σαν θεματοφύλακες του Συντάγματος. Κραδαίνουν τους αστικούς νόμους και «μεταφράζουν» κατά το δοκούν συνταγματικά άρθρα, για να χτυπήσουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων. Οταν όμως πρόκειται για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, τότε το Σύνταγμα γίνεται κουρελόχαρτο. Ιδιαίτερα οι διατάξεις εκείνες που δεν έχουν προλάβει ακόμα να τις προσαρμόσουν στις σύγχρονες ανάγκες των πολυεθνικών. Χαρακτηριστικά είναι τα όσα είπε ο Γ. Παπανδρέου στη συνέντευξη που παραχώρησε στην «Ελευθεροτυπία» την προηγούμενη Κυριακή. Ρωτήθηκε ο πρωθυπουργός: «Το Ελεγκτικό Συνέδριο αμφισβητεί τη συνταγματικότητα διατάξεων του ασφαλιστικού νομοσχεδίου. Πώς θα το αντιμετωπίσετε;». Η απάντηση του πρωθυπουργού είναι πράγματι αποκαλυπτική: «Σεβόμαστε τους θεσμούς του κράτους. Το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει συγκεκριμένη θεσμοθετημένη αρμοδιότητα και εν προκειμένω εκφράζει μη δεσμευτική γνώμη. Θα τη μελετήσουμε και θα τη λάβουμε σοβαρά υπόψη, όπως θα λάβουμε υπόψη μας και άλλες γνώμες που διατυπώνονται ή θα διατυπωθούν. Πολιτική μας επιλογή είναι να προωθήσουμε μια συγκεκριμένη τομή που βοηθάει στην εξοικονόμηση δαπανών και στον εξορθολογισμό του συστήματος: Ολοι οι μισθωτοί να ασφαλίζονται στο ίδιο ασφαλιστικό ταμείο, είτε εργάζονται στο Δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα. Και η απόφασή μας αφορά όλους τους μισθωτούς του Δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων των δικαστών. Αυτό ισχύει στις περισσότερες χώρες.Δεν είναι προφανές για ποιο λόγο το δικό μας Σύνταγμα θα μπορούσε να εμποδίζει κάτι πολύ λογικό, το οποίο ισχύει σε πολλές άλλες χώρες».

Τι είπε ο πρωθυπουργός; Οτι η κυβέρνηση σέβεται το Σύνταγμα, αρκεί οι διατάξεις του να μην εμποδίζουν την εφαρμοζόμενη πολιτική και στην προκειμένη περίπτωση τις ανατροπές που προωθεί η κυβερνητική πλειοψηφία στην Κοινωνική Ασφάλιση. Οπως χαρακτηριστικά λέει ο πρωθυπουργός, το Σύνταγμα δεν «μπορεί να εμποδίζει κάτι πολύ λογικό». Μόνο που για την κυβέρνηση «λογικό» είναι ό,τι υπηρετεί το κεφάλαιο. Τι έλεγε όμως ο πρωθυπουργός πριν από δυο περίπου βδομάδες, απαντώντας σε Επίκαιρη Ερώτηση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα για το μνημόνιο;«Τα δικά σας στελέχη (σ.σ. του ΚΚΕ) δημοσίως αρνούνται την τήρηση του ελληνικού Συντάγματος». Η κυβέρνηση, με τους νόμους που ψηφίζει, σμπαραλιάζει ακόμα και αυτό το Σύνταγμα που η ίδια ψήφισε, επειδή τα μέτρα που προωθεί είναι «λογικά» από τη σκοπιά των συμφερόντων του κεφαλαίου. Την ίδια ώρα, θεωρεί εκτός Συντάγματος την πάλη που κάνει ο λαός, προσπαθώντας να διατηρήσει τα ελάχιστα δικαιώματα που του έχουν απομείνει και τα οποία προστατεύονται από το ίδιο το Σύνταγμα! Είναι ψεύτες και υποκριτές. Είναι επικίνδυνοι για το λαό και τα συμφέροντά του. Πρέπει να τιμωρηθούν πολιτικά, να τους γυρίσει ο λαός την πλάτη. Να τους σαρώσει με τη μαζική πολιτική του πάλη.

Ο λαός στηρίζει το ΚΚΕ

Στελέχη πρώτης γραμμής του αστικού πολιτικού συστήματος, έμμισθοι κονδυλοφόροι της άρχουσας τάξης, διαγκωνίζονται μεταξύ τους στον αντικομμουνισμό, για να τσακίσουν το λαό, τη συνείδησή του, το εργατικό λαϊκό κίνημα. Η Ιστορία επιβεβαιώνει ότι κάθε χτύπημα στο ΚΚΕ ήταν ο προάγγελος μιας ακόμα μεγαλύτερης επίθεσης στο λαό και στο κίνημά του. Απ' αυτήν την άποψη, το δυνάμωμα του αντικομμουνισμού τα τελευταία χρόνια, πρέπει να προβληματίσει σοβαρά κάθε άνθρωπο του μόχθου. Να ενεργοποιήσει την ετοιμότητα και την επαγρύπνησή του. Η όξυνσή του δεν είναι τυχαία, καθώς στη δοσμένη χρονική στιγμή τσακίζονται δικαιώματα δεκαετιών και διαμορφώνονται όροι μεσαίωνα στη δουλειά και τη ζωή για τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού.

Η πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση, όσο οξυμένες μορφές κι αν παίρνει, δηλαδή η αντιΚΚΕ πολεμική, είναι θεμιτή και το ΚΚΕ την επιδιώκει. Αλλο αυτό και άλλο ο αντικομμουνισμός, που παίρνει τη μορφή της συκοφαντίας και της προβοκάτσιας, και δεν αφορά μόνο στο ΚΚΕ, αλλά στοχοποιεί πρώτα και κύρια το ίδιο το λαϊκό κίνημα. Που αποκαλύπτει ταυτόχρονα αδυναμία επιχειρημάτων στήριξης της αντιλαϊκής πολιτικής έτσι που να χειραγωγεί λαϊκές δυνάμεις. Και καταφεύγουν στο ψέμα και τη συκοφαντία ενάντια στο ΚΚΕ. Οσοι εγκαλούν το ΚΚΕ ότι κινείται στα όρια της νομιμότητας, επειδή αντιπαλεύει την κυρίαρχη πολιτική, το αντιλαϊκό μνημόνιο, στόχο έχουν να εκφοβίσουν όσους εργάτες, ανθρώπους των φτωχών λαϊκών στρωμάτων παίρνουν ενεργά μέρος στην καθημερινή πάλη ή απέχουν ένα βήμα από το να ενταχθούν στους αγώνες. Κουνάνε απειλητικά το δάχτυλο σε όσους αγωνίζονται, συκοφαντούν και ποινικοποιούν τους αγώνες του ΠΑΜΕ, επειδή θέλουν να αποτρέψουν πλατύτερες λαϊκές μάζες να κάνουν το θαρραλέο βήμα και να βγουν οργανωμένα στους δρόμους.

Ολοι αυτοί που σηκώνουν αντικομμουνιστικές κορόνες αποφεύγουν, όπως ο διάολος το λιβάνι, να αντιπαρατεθούν με πολιτικά επιχειρήματα στη στρατηγική του ΚΚΕ. Ξέρουν πως μια τέτοια αντιπαράθεση τους εκθέτει στο λαό. Ξέρουν πως σήμερα υπάρχουν όλες οι υλικές προϋποθέσεις για να ζήσει ο λαός πολύ καλύτερα, να διασφαλιστούν και να επεκταθούν τα δικαιώματά του. Η δική τους στρατηγική επιλογή, όμως, είναι να ενισχύουν την κερδοφορία του κεφαλαίου και να βουλιάξουν το λαό στην εξαθλίωση. Ξέρουν ότι η ΕΕ είναι των πολυεθνικών και πως καμιά σχέση δεν έχει με τα λαϊκά συμφέροντα. Και επειδή η σωρευμένη λαϊκή πείρα βοηθάει ολοένα και περισσότερο στην αποκάλυψη της στρατηγικής που υπηρετούν, βοηθά στον απεγκλωβισμό δυνάμεων από την αστική πολιτική και στη συσπείρωσή τους στην πολιτική του ΚΚΕ, επιλέγουν τον αντικομμουνισμό, για να κρύψουν, να θολώσουν, να συκοφαντήσουν τον άλλο δρόμο ανάπτυξης. Να τρομάξουν το λαό, να τον κάνουν να κρυφτεί στο καβούκι του.

Αμφισβητούν το δικαίωμα του λαού να αλλάξει τους συσχετισμούς παλεύοντας για τη ζωή του, μέχρι το επίπεδο της εξουσίας. Και για να αποτρέψουν μια τέτοια εξέλιξη, χτυπάνε καταρχήν την πρωτοπορία, το Κόμμα του οποίου η θεωρία, η ιδεολογία, η πολιτική είναι η μόνη που μπορεί να εμπνεύσει και να συνεγείρει πλατιές λαϊκές δυνάμεις στην προοπτική της λαϊκής εξουσίας. Χτυπάνε το ΚΚΕ. Μάταιος ο κόπος τους. Το ΚΚΕ δεν πρόκειται να το φοβίσουν. Και χρέος κάθε εργάτη, αγρότη, αυτοαπασχολούμενου, κάθε προοδευτικού ανθρώπου είναι να ορθώσει ανάστημα στον αντικομμουνισμό, υπερασπιζόμενος πρώτα και κύρια το δικό του δίκιο.

Με όπλο τον αντικομμουνισμό

«Σύμφωνα με πληροφορίες, θα υπάρξει ολομέτωπη επίθεση κατά του ΚΚΕ, καταλογίζοντάς του εμμέσως ευθύνη για την ανεργία των νέων». Κάθε άλλο παρά έκπληξη προκαλεί το «διαταύτα» της σύσκεψης που έγινε προχτές στο Μαξίμου, με αντικείμενο την τακτική που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση κατά την προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση που θα γίνει την Παρασκευή στη Βουλή, μετά από αίτημα του ΚΚΕ, με θέμα τη ραγδαία χειροτέρευση της θέσης των νέων, εξαιτίας της αντιλαϊκής επίθεσης. Οι παραπάνω πληροφορίες, που επικαλείται η έγκυρη σε αυτά «Καθημερινή», απλά επιβεβαιώνουν ότι η επίθεση κατά του ΚΚΕ δεν είναι μια ευκαιριακή, αλλά μια στρατηγική επιλογή που έχει στόχο τους ταξικούς αγώνες και την οργανωμένη πρωτοπορία τους, το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ. Επίσης, οι πληροφορίες επιβεβαιώνουν ότι η κυβέρνηση θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί την προβοκάτσια ως κύριο όπλο, για να πλήξει το ΚΚΕ, ακριβώς επειδή δεν μπορεί με πολιτικά και ιδεολογικά επιχειρήματα. Στο πνεύμα, λοιπόν, της τρισάθλιας προπαγάνδας του τύπου «το ΚΚΕ διαλύει την οικονομία και στρέφεται κατά των εργαζομένων», θα κινηθεί ο πρωθυπουργός και στη μεθαυριανή συζήτηση, εξειδικεύοντάς τη στο χώρο της νεολαίας. Το «επιχείρημα» είναι γνωστό - το αναμασάνε εδώ και χρόνια η ηγεσία του ΣΕΒ, γενικότερα «οι φορείς της αγοράς», η ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ., κ.ά.: «Οι απεργίες εμποδίζουν την επιχειρηματικότητα και άρα την ανάπτυξη που φέρνει τις νέες θέσεις εργασίας»... Ψεύδονται, συνειδητά βέβαια, γιατί γνωρίζουν ότι ποτέ δεν επαληθεύτηκε το ιδεολόγημά τους. Δεκαετίες τώρα, οι επιχειρήσεις στηρίζονται ολόπλευρα, αλλά η ανεργία ειδικά των νέων δεν έπεσε κάτω από το 25%, ενώ οι όποιες θέσεις δημιουργήθηκαν ήταν κατά κύριο λόγο ελαστικών μορφών απασχόλησης...

Με αφορμή τις βαθμολογίες

Mε την ανακοίνωση των βαθμολογιών των πανελλαδικών εξετάσεων, στα πρωτοσέλιδα του αστικού Τύπου κυριάρχησε η πρόβλεψη για γενική πτώση των βάσεων. Πρόκειται για μια πρόβλεψη με μεγάλη δόση αβεβαιότητας, αφού οι βάσεις διαμορφώνονται όχι μόνο από τους βαθμούς αλλά και από τις προτιμήσεις των υποψηφίων, οι οποίες δεν έχουν εκφραστεί, αφού δεν έχουν συμπληρωθεί ακόμα τα μηχανογραφικά. Ομως τα μεγάλα συγκροτήματα του Τύπου «έπαιξαν» σκόπιμα με το θέμα «πτώση των βάσεων» στους τίτλους τους. Θέλουν, στη συγκεκριμένη συγκυρία που βρισκόμαστε, να δημιουργήσουν ελπίδες στις λαϊκές οικογένειες ότι οι κόποι κι οι θυσίες τους δε θα πάνε χαμένες. Θέλουν η ευφορία που δημιουργεί η αναγγελλόμενη πτώση των βάσεων να ταυτιστεί με τις κυβερνητικές επιλογές. Θέλουν, με τις αναλύσεις τους για τις αυξομοιώσεις των βάσεων ανά σχολή, να κατευθύνουν τις προτιμήσεις των υποψηφίων.

Kυρίως, θέλουν να εγκλωβίσουν τους νέους και τις λαϊκές οικογένειες να συζητούν για τα 100 ή τα 200 μόρια «πάνω» ή «κάτω» και να ξεχνούν την ουσία, που είναι το περιεχόμενο της μόρφωσης στο σχολείο, που έχει ήδη υποβαθμιστεί και θα υποβαθμιστεί ακόμα περισσότερο με τις αναδιαρθρώσεις που έχει εξαγγείλει η κυβέρνηση για το σχολείο. Θέλουν να μπαίνουν οι υποψήφιοι και οι οικογένειές τους στο δίλημμα «να δηλώσω πιο πάνω την α' ή τη β' σχολή» και να ξεχνούν ότι το σύνολο των σχολών σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ υποβαθμίζονται. Θέλουν να κρατούν εγκλωβισμένο τον κόσμο να κρίνει και να κατατάσσει την κάθε σχολή με κριτήριο το πόσο ψηλή είναι η βάση της, με κριτήρια δηλαδή «εμπορικά» του τύπου «προσφοράς - ζήτησης» και όχι με το αν βγάζουν επιστήμονες και τι είδους επιστήμονες. Ετσι διατηρούνται και οι αυταπάτες περί σχολών υψηλών βάσεων που οδηγούν τάχα σε σχετικά άμεση «επαγγελματική αποκατάσταση», αυταπάτες που γκρεμίζονται μετά τα τέσσερα χρόνια των σπουδών, όταν οι νέοι ανακαλύπτουν στην πράξη ότι τα επαγγελματικά - εργασιακά δικαιώματα έχουν ήδη χτυπηθεί για όλους τους αποφοίτους.

Είναι αποκαλυπτικοί οι τίτλοι μεγάλων εφημερίδων (που αναπαράγονται και από τα κανάλια) του τύπου... «οι σπουδές είναι στόχος ζωής», «οι 18άρηδες βαθμολογούν το μέλλον τους» κ.ά. Υπηρετούν τη λογική ότι οι πανελλαδικές εξετάσεις είναι τάχα ο κύριος σταθμός στη ζωή του κάθε νέου, παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι χιλιάδες παιδιά έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν το σχολείο πολύ πριν τα 18 τους χρόνια, παραγνωρίζοντας και το γεγονός ότι για τα επίσης χιλιάδες παιδιά που δε θα εισαχθούν σε μια σχολή ανώτατης εκπαίδευσης δεν υπάρχει αξιόπιστη λύση σπουδών, υψηλού επιπέδου σε δημόσιες και δωρεάν σχολές. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι χτες, την ίδια μέρα των βαθμολογιών, το υπουργείο Παιδείας έδωσε για διαβούλευση, στο διαδίκτυο και τη Βουλή, το προσχέδιο νόμου για τη λεγόμενη «διά βίου μάθηση». Είναι ένα μήνυμα - και προς αυτούς που έχουν ελπίδες για πρόσβαση και σ' αυτούς που αναζητούν άλλες λύσεις - ότι όλοι θα καταλήξουν στον ατομικό ανταγωνισμό των προσόντων, του διά βίου κυνηγιού καταρτίσεων και δεξιοτήτων, της διά βίου εκμετάλλευσης.


Γιάννα ΣΤΡΕΒΙΝΑ

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΕΚΛΟΓΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΣΤΙΣ ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ Περιστολή της πολιτικής δράσης και φακέλωμα φρονημάτων

Καταργείται το δικαίωμα του εκλέγεσθαι για υποψηφίους από τον εργαζόμενο λαό, απαγορεύεται η αναζήτηση οικονομικών πόρων χωρίς φακέλωμα και ανατίθεται στις τράπεζες η καταγραφή των πολιτικών πεποιθήσεων

Πλήρη καταστρατήγηση των λαϊκών ελευθεριών, με περιστολή της πολιτικής δράσης και της εκδήλωσης του φρονήματος - το οποίο πλέον θα καταγράφεται - στο πλαίσιο του ασφυκτικού ελέγχου από το κράτος, προωθεί η κυβέρνηση με το προσχέδιο νόμου του υπουργείου Εσωτερικών, που ενέκρινε χτες το Υπουργικό Συμβούλιο για τις εκλογικές δαπάνες των συνδυασμών και των υποψηφίων στις προσεχείς δημοτικές και περιφερειακές εκλογές.

Σημειώνεται δε ότι στο εν λόγω νομοσχέδιο ουσιαστικά υπάρχει μόνο μια πρόγευση των όσων έπονται με το νέο εκλογικό νόμο που θα ακολουθήσει, δεδομένου ότι η κυβέρνηση έχει διακηρύξει τις προθέσεις της το νέο εκλογικό σύστημα να αποτελέσει τη βάση της πλήρους κρατικοποίησης της πολιτικής δράσης, στο όνομα της δήθεν αντιμετώπισης του μαύρου πολιτικού χρήματος.

Βασικός στόχος της κυβέρνησης, όπως προκύπτει από την ουσία των ρυθμίσεων που εισάγει, είναι να καταργηθεί επί της ουσίας το δικαίωμα του εκλέγεσθαι στους εργαζόμενους και ανθρώπους που προέρχονται από τα άλλα λαϊκά στρώματα, για να μείνει ένα τέτοιο δικαίωμα αποκλειστικά και μόνο στους οικονομικά ισχυρούς, να εμποδιστεί, πέραν του Κοινοβουλίου, η πολιτική έκφραση και δράση των κομμάτων που έχουν αναφορά σε αυτούς τους πολίτες και να καταγράφονται πλήρως οι πολίτες (δηλαδή να φακελώνονται) εφόσον εκδηλώνουν με οικονομικό τρόπο (μέσω οικονομικών ενισχύσεων) την πολιτική τους προτίμηση.

Καταργείται το εκλέγεσθαι για τους εργαζόμενους

Το νομοσχέδιο προβλέπει συγκεκριμένα:

1. «Καθίσταται επιτρεπτή η ανάπτυξη δραστηριοτήτων πολιτικών κομμάτων, υπέρ συνδυασμών και υποψηφίων, προς τους οποίους έχουν δημόσια εκφράσει την υποστήριξή τους, υπό την προϋπόθεση, όμως, ότι οι δραστηριότητες αυτές δεν συνιστούν άμεση ή έμμεση χρηματοδότησή τους».

Αυτή η ρύθμιση στην πράξη σημαίνει πως ένας υποψήφιος που δεν έχει οικονομική επιφάνεια, απαγορεύεται να ενισχυθεί από το κόμμα του και συνεπώς δεν μπορεί να κατέβει ως υποψήφιος στις εκλογές. Επίσης, ούτε ένα κόμμα μπορεί να στηρίξει ένα συνδυασμό αποτελούμενο από οικονομικά αδύνατους, δηλαδή εργαζόμενους, αφού του απαγορεύεται να τους χρηματοδοτήσει.

Υπ' αυτές τις προϋποθέσεις το δικαίωμα του εκλέγεσθαι θα υπάρχει μόνο για τους οικονομικά ισχυρούς και το δικαίωμα πολιτικής έκφρασης των κομμάτων στις εν λόγω εκλογές καθίσταται αποκλειστικό προνόμιο μόνο των αστικών κομμάτων, τα οποία στηρίζουν και στηρίζονται από τα ισχυρά οικονομικά στρώματα της κοινωνίας.

Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια ευθεία στόχευση προς το ΚΚΕ, το οποίο πάντοτε στηρίζει συνδυασμούς στις τοπικές εκλογές με υποψηφίους προερχόμενους από τον εργαζόμενο λαό.

2. «Καταργείται η αδιαφανής και αναχρονιστική διαδικασία άντλησης εσόδων από τη διάθεση ''κουπονιών''».

Στην ουσία, απαγορεύονται οι οικονομικές εξορμήσεις των κομμάτων και συνδυασμών με τη μέθοδο των κουπονιών. Δηλαδή, απαγορεύεται ο κλασικός τρόπος με τον οποίο κυρίως το ΚΚΕ και οι συνδυασμοί του απευθύνονται στο λαό για να ενισχύσει οικονομικά από το υστέρημά του την προεκλογική - και όχι μόνο - πολιτική τους δραστηριότητα.

3. «Η χρηματοδότηση των δαπανών συνδυασμών και υποψηφίων προέρχεται από φυσικά πρόσωπα και η διακίνηση των ποσών, που αναφέρονται σε έσοδα και δαπάνες, για το συνολικό ύψος τούτων γίνεται μέσω τραπεζικών λογαριασμών».

Τι σημαίνει αυτό; Οτι η πλήρης διακίνηση εσόδων και δαπανών, άρα των οικονομικών ενισχύσεων μέσω τραπέζης, σημαίνει καταγραφή των στοιχείων αυτού που ενισχύει ένα κόμμα ή ένα συνδυασμό οικονομικά. Εκ των πραγμάτων πρόκειται για φακέλωμα με βάση το φρόνημα.

Είναι εντελώς προσχηματική η επίκληση από την πλευρά της κυβέρνησης ότι με αυτό τον τρόπο καταπολεμά το «βρώμικο χρήμα». Αν θέλουν να κάνουν κάτι τέτοιο έχουν άλλους τρόπους...

Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση κλείνει όλους τους δρόμους για την ελεύθερη και ανεμπόδιστη πολιτική δράση λαϊκών κομμάτων, οργανώσεων, συνδυασμών και πολιτών. Απαγορεύοντας στα κόμματα την οικονομική ενίσχυση των υποψηφίων και των συνδυασμών στις τοπικές εκλογές, απαγορεύει στους ανθρώπους που προέρχονται από την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα να εκλέγονται και να συγκροτούν συνδυασμούς. Αλλά κι αν ξεφύγει κάποιος - ατομικά ή ως συνδυασμός - και απευθυνθεί μόνος στους πολίτες, με τη σαφή απειλή του φακελώματος εμποδίζει τους τελευταίους να ενισχύσουν οικονομικά τον αγώνα του.

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Από χτες, σύσσωμη η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει βαλθεί να κατοχυρώσει και με νόμο στη Βουλή τη θέση ότι ο ήλιος βγαίνει από τη δύση. Οι ανατροπές που επιχειρούν σε Ασφαλιστικό - Εργασιακό είναι τέτοιου χαρακτήρα. Διατάσσουν την εργατική τάξη να ξεχάσει την ίδια τη βιολογία της, να μετατραπεί σε μια μηχανή που δε θα ξεχάσει απλά τα τρία 8άρια (εργασία, αναπλήρωση, ανάπαυση), αλλά και θα λειτουργεί έτσι που να παράγει ακατάπαυστα κέρδη μέχρι να φτάσει να γίνει ένα μάτσο «παλιοσίδερα». Δίνουν στους καπιταλιστές το δικαίωμα να πατάνε το κουμπί «ξεκίνα - σταμάτα» όποτε και όπως θέλουν εφ' όρου ζωής των εργατών. Αφαιρούν από τους εργάτες το δικαίωμα - ανάγκη να κάνουν «κράτει» με οργανωμένο τρόπο έτσι που και την εργατική τους δύναμη να συντηρούν και αναπαράγουν, αλλά και ένα σημαντικό τμήμα της ίδιας τους της ζωής να το αυτοδιαθέτουν έτσι όπως οι ίδιοι επιθυμούν, για να δικαιώνουν την ιδιότητα του ανθρώπου.

Αυτή ακριβώς η επιδίωξη, η γενικευμένη επίθεση στη ζωή των εργατών για να δημιουργηθεί ένας νέος κύκλος αύξησης των κερδών των καπιταλιστών, είναι που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί το ΠΑΣΟΚ να καταφεύγει στο έσχατο όπλο του, τον αντικομμουνισμό.

Εχει κάνει από καιρό καθαρό ότι το πρόβλημα της αστικής τάξης, την οποία εκφράζει και υπηρετεί, δεν είναι απλά το ΚΚΕ ως ένας κάποιος πολιτικός αντίπαλος, αλλά η ίδια η ιδεολογία του. Οταν - για παράδειγμα - στους χώρους δουλειάς τα άρθρα του «Ριζοσπάστη» (όχι τα έτσι κι αλλιώς γενικής λήψης ρεπορτάζ, αλλά τα άρθρα γραμμής, τα σχόλια και οι ειδικές έρευνες που υπάρχουν μόνο στο «Ριζοσπάστη») γίνονται εφημερίδες τοίχου και πολλαπλασιαστικά συμβάλλουν στην αφύπνιση, οργάνωση των εργατών, είναι προφανές πως για την αστική τάξη υπάρχει ένα πρόβλημα που δεν μπορεί να το ξεπεράσει εύκολα. Αυτό που πολλαπλασιάζεται στους χώρους δουλειάς δεν είναι το συμφέρον ενός κόμματος (αντίθετου στο σημερινό κυβερνητικό), αλλά, ιδέες - καρφιά ενάντια στο ίδιο το σύστημα της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, ιδέες που τονίζουν, ενισχύουν τη συνείδηση ότι η εργατική τάξη μπορεί χωρίς τους καπιταλιστές, έχει πολύ σοβαρούς λόγους να καταργήσει τους καπιταλιστές.

Εκεί ακριβώς έγκειται ο αντικομμουνισμός στον οποίο επιδίδεται σήμερα το ΠΑΣΟΚ. Για να υπερασπίσουν ένα βάρβαρο σύστημα, τον καπιταλισμό, επιχειρούν να χτυπήσουν με λάσπη και ψέμα τις ίδιες τις ιδέες της κοινωνικής απελευθέρωσης. Δε χτυπάνε το ΚΚΕ ως κάποιον πολιτικό αντίπαλο, αλλά ως φορέα των ιδεών που απειλούν το ίδιο το σύστημα. Η επίθεση αφορά προσωποποιημένα τον κάθε εργάτη. Θέλουν να τον κάνουν να νιώθει παράνομος, όταν διεκδικεί τα αυτονόητά του όπως τη μόνιμη και σταθερή δουλειά, το μεροκάματο και το μισθό, το δικαίωμα στην εκπαίδευση, στην Υγεία, στην Πρόνοια, όλα αυτά που στον καπιταλισμό είναι εμπόρευμα.

Απ' αυτή τη σκοπιά, κοιτώντας τα πράγματα, η επίθεση στο ΚΚΕ, που όπως καταγράφουν τα ρεπορτάζ αποφασίστηκε σε κορυφαίο επίπεδο, δεν αφορά καν μόνο στο ΠΑΣΟΚ. Αφορά σ' έναν ολόκληρο μηχανισμό που σαφώς έχει κορμό το ΠΑΣΟΚ, αλλά περιλαμβάνει και διάφορους άλλους που έχοντας συνδέσει οργανικά και οικονομικά τη ζωή τους με το αστικό καθεστώς, έχουν όλο και πιο καθαρό πως πρέπει να κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να αναστείλουν τη δράση του ΚΚΕ.

Δε γνωρίζουν ότι είναι μάταιος ο κόπος; Το γνωρίζουν, αλλά ελπίζουν να κερδίσουν χρόνο. Σ' αυτό ακριβώς πρέπει να διαψευστούν. Είναι ένα από τα πράγματα που έχει να αντιμετωπίσει η δράση των κομμουνιστών, που οπλισμένοι με την επαναστατική θεωρία και τις αξίες της εργατικής τάξης εντείνουν την πολύμορφη δράση τους, βγάζουν όλο και πιο έντονα το σύνολο της ζωής τους έξω από τα πλαίσια που ορίζει ο αστισμός, κινούνται καθαρά απέναντι.

Αυτή η στάση ζωής μέσα στο κίνημα δεν έχει να κάνει με καμιά χρισταποστολική λειτουργία, οι κομμουνιστές δεν «προσφέρουν», αντίθετα εισπράττουν! Η δράση τους είναι αυτή καθαυτή μια άλλη στάση ζωής που κερδίζει έτσι τον τίτλο του ανθρώπου. Είναι αυτό που καθορίζει τη βασική διαφορά ανάμεσα στον εργάτη και τον κηφήνα.

Οσο πιο ορατό γίνεται με όρους εργατικού κινήματος πως οι κηφήνες θα πεταχτούν έξω από την κυψέλη, τόσο πιο μανιασμένες θα είναι οι επιθέσεις στο ΚΚΕ. Γι' αυτό είμαστε εδώ, να τις αντιμετωπίσουμε. Ενας ολόκληρος πολιτισμός, ο εργατικός, που έρχεται από μακριά και πάει ακόμα πιο μακριά, θα αποδειχτεί, για μια ακόμα φορά, πως είναι πιο ισχυρός από την κάθε «τζούλια» ακόμα κι όταν η εκδοχή της είναι μελανή ή πράσινη.

Ασχετο: Ωραίο το δακρύβρεχτο του Ρέππα, αλλά απευθύνεται σε χάνους. Γεγονός που του επισημαίνει ο αρμόδιος για την επαναφορά στην τάξη δημοσιολόγος... Εξάλλου, στην ίδια τάξη ανήκουν.

Το δούλεμα στον κοσμάκη αρχίζει να παίρνει πλέον ανησυχητικές διαστάσεις....

Το δούλεμα στον κοσμάκη αρχίζει να παίρνει πλέον ανησυχητικές διαστάσεις....

Λιάνα Κανέλλη "έξω από τα δόντια" (στην καλύτερη της εμφάνιση στη βουλή για το (αντί) ασφαλιστικό νομοσχέδιο)

Λιάνα Κανέλλη "έξω από τα δόντια" (στην καλύτερη της εμφάνιση στη βουλή για το (αντί) ασφαλιστικό νομοσχέδιο): "Λιάνα Κανέλλη 'έξω από τα δόντια' (στην καλύτερη της εμφάνιση στη βουλή για το (αντί) ασφαλιστικό νομοσχέδιο)"

Έκκληση για το διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς

Έκκληση για το διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς